Marie-José Hamers, tassenontwerper 'Ik kan maken wat ik bedenk'

Ons dagelijks werk is meer dan levensonderhoud alleen, we ontlenen er waardigheid aan. Maar wat doen we precies?

"Ik ben het materiaal voor mijn nieuwe serie tassen aan het snijden. Omdat ik er vuilniszakken in verwerk, en de bovenkant opgerold moet worden om de tas dicht te kunnen doen, noem ik deze tassen Garbag Fold. Dit materiaal bestaat uit viltachtig folie dat schilders gebruiken om spullen mee af te dekken, vuilniszakken en een hemdtasje, een plastic draagtasje, dat als een print op de tas lijkt te zijn gedrukt. De bodem is van leer.

Hoewel het wel zo lijkt, heeft de tas geen opdruk, geen print. Ik smelt en pers het materiaal tot één laag. Zelfs met je vinger zijn de verschillende lagen nauwelijks te voelen. Ik ben een half jaar bezig geweest uit te vinden hoe ik het materiaal goed moest krijgen. Ik begon met een strijkbout: bakpapier met plastic ertussen, en dan strijken. Dat werkte, maar het was arbeidsintensief. Uiteindelijk gebruik ik nu een transferpers, waarmee gewoonlijk prints op T-shirts worden geperst.

Ik werk al drie jaar met gebruikte plastic tassen, alleen vuilniszakken hergebruik ik niet. Duurzaamheid was niet de opzet, ik ben in eerste instantie bezig met materiaal. Soms houd ik een Facebookactie, vraag ik mensen mij mooie, kleurrijke plastic tassen te brengen. Voor twintig tassen krijgen ze een telefoonhoesje cadeau. Ik sorteer de tassen op kleur, hier een rol rood, daar zwart.

Op de snijmachine heb ik de maten van de tassen geschreven. Omdat de productie van mijn materiaal arbeidsintensief is, probeer ik zo min mogelijk snijverlies te lijden. Deze tas heeft toevallig de maat van een opgevouwen vuilniszak, van dit materiaal kan ik alles gebruiken.

Ik heb nooit geleerd om tassen te maken. Iemand met een klassieke tassenopleiding zal van mijn tassen zeggen: 'Dit is niet zoals het hoort.' Maar ik zit al wel vanaf mijn achtste achter de naaimachine. Ook voor de fournituren ga ik eerder naar een gereedschapswinkel dan naar een fourniturenzaak. Voor de sluiting van die nieuwe Garbag Fold heb ik wel vijftig verschillende oplossingen bedacht. En dan opeens is de juiste sluiting daar, dat is hét moment van de dag.

Een van de kanten van het materiaal heb ik nu recht afgesneden. Die is het ijkpunt. Ik snijd opnieuw, nu heb ik twee stukken van 27 centimeter. De eerste leg ik haaks tegen de onderste rand van de snijmachine, waarop centimeters staan geschreven: 36 centimeter. Twee keer snijden, klaar.

Ik draai het materiaal om, op het patroon ligt het witte hemdtasje naar boven toe opengevouwen. Er zit diepte in het ontwerp. Dat is geen toeval, ik manipuleer het materiaal een beetje. Ik voel mij eerder ontwerper, ambachtsvrouw, dan tassenmaker. Ik doe het op mijn manier, ik kan maken wat ik bedenk. Dat vind ik belangrijk. Je kunt nog zoveel bedenken, als het niet gemaakt kan worden, is het waardeloos. Dat is de kracht van de handen die het moeten maken."

Peter Henk Steenhuis

Marcel Prins

Ook zin in werk? Publiceer op www.zininwerk.info uw eigen verhaal

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden