Marcus Willis, heel even in zijn eigen Hollywoodfilm

Wimbledon | De opmars is voorbij voor de Britse nummer 772 van de wereld, Marcus Willis. Met het spelen van een wedstrijd tegen Roger Federer op het Centre Court kwam zijn jeugddroom uit.

Als Marcus Willis het Centre Court op loopt, heeft hij de slappe lach. De Britse nummer 772 van de wereld schudt zijn hoofd. Achter hem loopt de meest geliefde speler op de All England Club: Roger Federer.

Willis heeft het gevoel dat hij in een film is beland. Hij, de jongen die naar eigen zeggen een paar jaar geleden nog een 'loser met overgewicht' was, in de tweede ronde op Wimbledon tegen de zeventienvoudig grandslamwinnaar.

Het lijkt wel het Hollywoodscript van de film 'Wimbledon'. Dat verhaal gaat over een uitgerangeerde tennisser die op het randje van zijn pensioen een meisje ontmoet.

De mooie Lizzie Bradbury, gespeeld door actrice Kirsten Dunst, overtuigt hem om er nog één keer voor te gaan. Geïnspireerd door zijn nieuwe liefde wint hij een wedstrijd op Wimbledon. En hij blijft winnen.

Het kan dus echt. Begin dit jaar kon Willis amper zijn bed uitkomen van ellende. In zijn jeugd was de 25-jarige speler uit Workingham een veelbelovend talent. Bij de profs ging het mis. "Te veel pints in de kroeg", verklaart Willis. Na verkeerde keuzes en een gebrek aan discipline wist de speler die vanwege zijn figuur de bijnaam Cartman kreeg, naar het dikke ventje uit de animatieserie South Park, zeker dat het met zijn tenniscarrière niets meer zou worden.

Drie jaar geleden besluit hij er toch weer voor te gaan. Willis valt twintig kilo af, maar verder dan de kwartfinale op een Challengertoernooi - het niveau onder de ATP - komt het niet. Weer loopt zijn hoofd over van twijfels. Pensioen lijkt de enige optie.

Tot hij de beeldschone tandarts Jennifer Bate in februari van dit jaar ontmoet. De moeder van twee kinderen inspireert hem om, net als in de film, zijn droom niet op te geven. Willis schuift zijn plannen van tafel om voor werk naar Amerika te gaan en probeert het nog één keer.

De tennisleraar die nog bij zijn ouders woont ('living the dream', grapt hij daarover) schrijft zich in voor een toernooi om toegang te krijgen tot het kwalificatietoernooi voor Wimbledon. Wonder boven wonder wint hij zijn partijen. Het sprookje gaat verder, want Willis vecht zich ook door het laatste kwalificatietoernooi heen, waar hij voor het eerst een speler uit de mondiale tophonderd verslaat.

Gesteund door zijn vrienden die urenlang in de rij hebben gestaan om het park op te komen om hem aan te moedigen, pakt hij ook de zege in de eerste ronde op Wimbledon. Met onvoorspelbaar tennis, prachtige netballen en slimme lobs verslaat hij de nummer 54 van de wereld Ricardas Berankis. Met de zege verdient Willis 50.000 pond. Een onwerkelijk bedrag voor de Brit die over heel 2016 slechts 220 pond aan prijzengeld op zijn rekening zag binnenkomen .

Het is niet de enige verbazing die hij op de All England Club ervaart. Zo komt Goran Ivanisevic, de Wimbledonwinnnaar van 2001, bij hem langs. "Hij schudde mijn hand", stamelt Willis. "Mijn held." Of, als hij Djokovic ziet spelen: "Mijn mond viel open."

Als hij eraan wordt herinnnerd dat Federer straks tegenover hem staat op de baan, begint hij te giechelen als een klein kind.

Gezegend met een gezonde dosis zelfspot zegt hij over zijn kansen tegen de Zwitser dat er wel vreemdere dingen zijn gebeurd dan een potentiële zege op de nummer drie van de wereld. "Nee wacht. Zoiets raars is waarschijnlijk nog nooit gebeurd."

In de wetenschap dat er waarschijnlijk niets te halen valt, staat hij even later in het decor van zijn jeugddromen. Genietend van het thuispubliek dat voor een Davis-Cup-achtige sfeer zorgt.

Gentleman pur sang zorgt Federer ervoor dat Willis zijn moment of fame krijgt. Hij laat hem als eerste de baan op lopen. De blik in zijn ogen doet hem herinneren aan zijn eerste keer op het belangrijkste podium in de tennissport. 2001, Pete Sampras.

Mooi, maar nu over tot de orde van de dag. Federer ontmantelt Willis zoals verwacht in straight sets met 6-0 6-3 6-4. Maar de Brit straalt, en perst er een paar prachtige winners uit.

Zijn sprookje op het heilige gras van het Centre Court duurt een uur en 25 minuten. Dertien minuten korter dan de Hollywoodversie.

Wimbledon voorbij voor Igor Sijsling

Het is Igor Sijsling niet gelukt om de tweede ronde te halen op Wimbledon. Sijsling, die de eerste ronde via het kwalificatietoernooi bereikte, verloor in straight sets met 6-2 6-4 7-6 van de Tsjech Jiri Vesely. De wedstrijd begon dinsdag en kon gisteren pas worden afgespeeld vanwege de regen. De partijen van Robin Haase en Kiki Bertens in de tweede ronde stonden ook op het programma maar zijn vanwege het weer verplaatst naar vandaag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden