'Marathon een makkie na veertig keer? Nooit'

Hardloop-echtpaar liep tientallen marathons samen

De treinen naar Rotterdam zaten gisterochtend propvol met gekleurde jacks en strakke leggings. Bijna tienduizend fanatiekelingen kwamen naar de havenstad om mee te doen aan een van de grootste sportevenementen van het jaar: de Rotterdam Marathon. Vijf, tien, of de helse 42,195 kilometer.

Voor Frits (63) en Lian (47) Gebhardt uit Bodegraven is de wedstrijd nog net geen training. Frits loopt zijn 70ste en Lian haar 40ste. Makkie dus, even marathonnetje lopen. "Nou nee", lacht Lian. "Het blijft afzien. Ook na veertig keer." De atlete zit in haar hotelkamer, een half uur voor de start. Ze smeert nog vluchtig wat tijgerbalsem op de kuiten. En uierzalf op de tepels, zodat die straks niet schuren tegen het bezwete shirt. De tenen zijn al voorzien van pleisters tegen blaren.

Het marathonechtpaar is nog niet zenuwachtig. "Meestal krijg ik het 'jippie-gevoel' pas bij de start", glundert Lian. "Als de helikopters over de Coolsingel razen."

Frits steekt zijn vrouw twee energierepen toe. Die worden tussen de bh-bandjes geklemd. Eén reep staat voor zes boterhammen. Meestal genoeg om de barre tocht te overleven.

Even later staan ze bij de start en klinkt het startschot. Achter de Afrikaanse snelheidsduivels dribbelen duizenden recreatieve lopers. De één in een spectaculaire outfit met fluorescerende kleuren, de ander in een verkleurde groene schaatsbroek. Jong, oud, dik, dun. Hardlopen is populair: sportfanaten van alle soorten en maten doen mee. Zelfs mensen die een arm of been missen wagen zich aan de 42 kilometer.

Nadat de deelnemers de straffe wind op de Erasmusbrug hebben getrotseerd, wacht een fanfare ze op. Langs de weg schreeuwen en klappen honderden familieleden. Een fanatieke opa krijgt er een adrenalinekick van. Hij gooit zijn handen de lucht in en juicht uitbundig, terwijl hij verder jogt. De menigte joelt vrolijk terug, trots op de prestatie van de oude man.

Na een tijdje komt Frits soepeltjes voorbij zoeven. "Lian is er zo!" roept hij opgewekt. "Minuutje achter me." Twintig minuten later is zijn echtgenote nog steeds nergens te bekennen. Een supporter langs de kant overkomt hetzelfde. "Sta hier al een half uur met een banaan te wapperen", klaagt hij. "Mijn vrouw zou een felgekleurd shirt aantrekken, maar dat hebben ze allemaal!"

Dertien kilometer verderop in de race zien de deelnemers er heel anders uit. De frisse blos op de wangen is nu veranderd in een paarse kleur. Zweetsporen lopen langs de slapen naar de nek en speeksel heeft zich in de mondhoeken opgehoopt. Nee, een marathon is geen makkie. Zelfs niet voor de routiniers uit Bodegraven. Na vier uur en achttien minuten afzien, komt Frits over de eindstreep. Zijn vrouw is een kwartiertje later. Hoe dat voelt in de benen? "Als brandhout", verklaart de 63-jarige. "Maar dat is na een dag of vijf wel weer weg, hoor."

SPORT 16|17 Wedstrijdverslag

'Mijn benen voelen als brandhout'

Loper (14) overleden
Een 14-jarige jongen uit Vught is gistermiddag overleden nadat hij had meegedaan aan de recreatieve 10 kilometer tijdens de Rotterdam Marathon. Volgens de organisatie werd de jongen direct na de finish onwel en overleed hij later in het ziekenhuis aan een hartstilstand.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden