'Maradona zonder voetbal als cowboy zonder Colt 45'

Maradona is al een jaar of zeven verslaafd aan de cocaïne, wanneer in het najaar van 1989 zijn vrienden elkaar toefluisteren: Diego is nu ook nog gek geworden.

In Napels wordt 's werelds beste voetballer bijna wekelijks in het onvolwassen gezelschap van steeds weer een ander schoolmeisje gesignaleerd. 'Dieguito' is een bestseller voor de boulevardbladen. De foto's worden steeds ranziger, maar keer op keer verklaart de vallende ster van slechts één vrouw te houden. Van Claudia Rosana Villafane, zijn jeugdliefde.

Claudia moet veel slikken. Bijvoorbeeld excessief eet-, drank- en druggebruik van haar partner. Wanneer zij soms in het openbaar haar beklag doet, wijst Diego Armando er steeds weer op dat Claudia en hij toch maar mooi twee prachtige kinderen hebben, de dochtertjes Giannina en Dalma. Die twee meiden worden volop gekoesterd en geknuffeld. Zij vormen ook de kroon op het feest dat Maradona eind 1989 voorstelt en dat voor de feestgangers benadrukt dat Maradona de weg helemaal kwijt is.

Dat Feest. Ze moesten maar eens trouwen, Claudia en hij, vindt Diego. Dan zou het voorgoed gedaan zijn met de praatjes over zijn ontsporingen. Claudia kan even haar geluk niet op, maar terwijl zij in Buenos Aires de duurste trouwjurk van Argentinië koopt, maakt de bruidegom alweer duidelijk dat hij niet meer helemaal van deze wereld is. In het door hem afgehuurde vliegtuig dat een groot gezelschap vrienden en nep-vrienden van Europa naar het feest in Argentinië vervoert, gebruikt Maradona alcohol en drugs door elkaar. Hij heeft ook posters laten drukken. Dit staat er op te lezen: ,,Claudia trouwt, Diego blijft vrijgezel.''

In de biografie die Michel Di Tria in 1990 over hem schrijft, wordt duidelijk gemaakt dat de bruiloft van Diego en Claudia het summum van gekte en wansmaak is. Het feest kost meer dan een miljoen dollar. Over heel de wereld verspreid krijgen tweeduizend mensen een uitnodiging. Maradona denkt dat het vliegtuig vanuit Europa barstensvol zal zitten, maar dat blijkt een vergissing te zijn. Allerlei voetballers, oud-voetballers, voetballeiders en politici uit vooral Italië en Spanje negeren de uitnodiging. Het voorgenomen feest is immers te gênant.

Wel reizen allerlei vreemde scharrelaars en randfiguren af naar Buenos Aires. Er zitten drugsdealers bij, beweerd wordt ook dat Maradona's vrienden van de Napolitaanse onderwereld, de Camora, acte de présence geven. Wanneer nogal wat politieke vrienden uit Argentinië niet komen opdagen -zelfs de Argentijnse president Carlos Menem, zijn vriend, zegt op het laatste moment af- weet de kinderlijke Diego even niet meer hoe hij het heeft.

Niemand kan hij dus echt vertrouwen. Wel zal hij hoog opgeven over Fidel Castro, want die wil tenminste zijn vriend zijn. Afkickend en weer afknappend, steeds weer, zal Diego later nog wilde verhalen vertellen over zijn band met de Cubaanse leider. Wanneer hij in 1994 op het WK in de Verenigde Staten voor de zoveelste keer op cocaïnegebruik wordt betrapt en vervolgens wordt geschorst, beschuldigt hij de wereldvoetbalfederatie Fifa van een monsterverbond dat met kapitalistische WK-sponsors is gesloten. Het kan immers niet: de beste voetballer van de wereld, die bevriend is Fidel Castro. De enige die huilt bij deze vaststelling is Maradona zelf.

Nu, amper drie jaar nadat hij zijn laatste bal heeft getrapt, is Diego Armando Maradona het menselijk wrak, dat hij vanaf eind 1982 in Barcelona begon te worden. In Barcelona heeft hij zich op verzoek van de Catalaanse autoriteiten nota bene via spotjes ingespannen voor een anti-drugs campagne. In zijn Maradona-biografie 'De Hand van God', schrijft Jimmy Burns dat die campagne spotte met de realiteit. Op band geeft Maradona zijn cokegebruik in Barcelona al toe. ,,Ik doe het omdat ik mij vitaal wil voelen'', zegt El pibe d'oro, het gouden joch uit de sloppenwijk Villa Fiorito.

Vitaal is 'Pelusa' (Pluisje) als ballenjongetje van acht, dat de supporters van zijn Argentinos Juniors al in 1968 in de rust met een nooit eerder vertoond balgevoel vermaakt. Vitaal is hij met vijftien jaar bij zijn eerste wedstrijd in de hoogste klasse van het keiharde Argentijnse voetbal. Vitaal is hij ook bij zijn debuut als international op zijn zestiende. Een oude, versleten man is de 39-jarige junk van nu.

Jimmy Burns heeft in 1997 al even in de toekomst gekeken. ,,Cesar Menotti heeft me wel eens verteld dat Maradona zonder voetbal is als een cowboy zonder zijn Colt 45. Guillermo Coppola, Diego's manager, beweert dat als Maradona door zware sancties getroffen gaat worden, hij wel eens zelfmoord zou kunnen plegen. Waar geen twijfel over bestaat: als Diego sterft, zal zijn begrafenis net zo'n grote gebeurtenis worden als die van Evita Peron.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden