Maradona's warming-up is weer als vanouds, net als de chaos om hem heen Maradona: 'Ik ben als een bokser die zijn titel komt heroveren'

Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM - De warming-up, wreef Jan Wouters zich in de handen, de warming-up van Maradona moet iets speciaals zijn. Hij zag ernaar uit. 35 000 Spanjaarden gaven de Nederlander van Bayern Munchen gisteren het grootste gelijk van de wereld. Hun nieuwe held maakte een geweldige show van zijn eerste opwarming na achttien maanden.

Bijna twee jaar geleden liet hij ook zo'n prachtige warming-up zien. De bal ging onnavolgbaar van voet naar voet, via schouders, hoofd en nek. De muziek in het stadion van Napoli klonk swingend en Maradona raakte in vervoering. Terwijl zijn medespelers de geeigende sprintjes trokken jongleerde hij dat het een lust was. Dat hij zo stoned was als een garnaal werd later duidelijk.

Gisteravond was hij nuchterder dan ooit. Tijdens de toss stonden de twee dochter van Diego Armando Maradona, Dalma en Gianina, in de middencirkel aan papa's zijde. Het is onderdeel van zijn nieuwe imago. Maradona is geen vrijgevochten coke-snuiver meer, maar de toegewijde huisvader die toevallig ook nog graag wil voetballen, zij het niet meer in Italie. Lothar Matthaus, gisteren zijn vriendschappelijke tegenstander in het stadion van Sevilla, begrijpt dat. “Ze hebben mij er ook honds behandeld.”

Maradona maakte een goede indruk tijdens zijn eerste negentig minuten. Zijn schoten waren zuiver en brachten doelman Aumann daadwerkelijk in problemen, zijn passes waren scherp. Hij leverde de assist voor het tweede doelpunt van zijn ploeg. De Kroaat Suker rondde de een-twee af. De eindstand was 3-1. Thon had Bayern op voorsprong gezet, maar nadat Labbadia rood had gekregen voor protesteren, was Sevilla heer en meester. Monchu scoorde tweemaal. Het publiek was enthousiast. Dat er slechts 35 000 mensen op het duel waren afgekomen had te maken met de rechtsreekse tv-uitzending. Bovendien moesten seizoenkaarthouder de volle mep betalen. Maradona stoorde zich niet aan de halfvolle tribunes. Hij was dankbaar, zei hij.

De persconferentie voorafgaande aan Maradona's rentree verliep chaotisch als vanouds. Maar zodra de 'meester' iets zei luisterde ieder alsof hij iets geweldigs te vertellen had. De bijna 32-jarige die nog vijf kilo te zwaar is zei onder meer: “Ik ben een bokser wiens titel is afgepakt en nu terugkomt om hem te heroveren.” Mooie woorden natuurlijk, maar gedurende zijn voetballeven bleken zijn woorden al zo vaak minder waard dan een kubieke meter zand in de Sahara.

Eind maart 1991 speelde Diego Armando Maradona zijn laatste officiele voetbalwedstrijd. Sampdoria won met 4-1 van SSC Napoli. Zaterdag 30 maart onthulde de Duitse dopingexpert Manfred Donike, hij zal het eens niet zijn, dat Diego Maradona 17 maart voor het duel met Bari cocaine had gesnoven. De verslaafde vluchtte anderhalve week later naar Argentinie, nadat de strafcommissie van de Italiaanse bond hem tot vijftien maanden niet voetballen veroordeelde. De FIFA nam het besluit over, en duidelijk was dat Maradona Napels voorgoed zou verlaten. Terug in Buenos Aires betrapte de Argentijnse anti-drugs brigade hem op het bezit van stimulerende middelen. Ze lieten hem op borgtocht vrij nadat hij instemde met een afkick-kuur.

Schoon en thuis bij mama, zijn vrouw en zijn dochtertjes voelt hij zich meer mens dan ooit. Hij doet eens mee aan liefdadigheidswedstrijdjes, hij schreeuwt zijn stembanden schor als supporter in het blauwe shirt met de gele band van zijn favoriete club Boca Juniors, en denkt aan leven, leven en nog eens leven. Napels herinnert hij zich bij vlagen; op die momenten krijgt hij het Spaans benauwd, want hij had het er al zo heel lang zo heel slecht naar zijn zin. Voor de honderste keer verzoekt hij Napoli-voorzitter Ferlaino, met wie hij het zeer slecht kon en kan vinden, het contract dat tot juli 1993 loopt te verscheuren, maar Ferlaino weigert. De magnaat aast op transfergeld en als dat er niet van komt op Maradona zelf. De stervoetballer vervalt prompt in de warverhalen van weleer. Hij wil Cubanen gratis leren voetballen, hij wil in de Verenigde Staten wonen, en noemt zijn arrestatie een complot dat had te maken met de teleurstelling van het wereldkampioenschap in Italie. (Argentinie verloor de finale van Duitsland.) “En dat praat niemand me uit mijn hoofd. Door me uit het voetbal te verbannen hebben ze me gedood, hebben ze me in een sportief coma gedreven.” Een rentree in de sport sluit hij zondag 5 januari 1992 evenwel uit. “Ik wil niet weer gebruikt worden.”

Dan wordt het rustig rond Diegito. Hij bindt nog even de strijd aan met de officials van de FIFA toen die hem adviseerden vooral geen benefietwedstrijden te spelen. “Een onmenselijk verzoek”, sprak hij en voetbalde mee in het duel waarvan de opbrengst ten goede kwam aan de nabestaanden van de overleden Juan Gilbert Funes, de voormalige international en vriend van Maradona. Van bestuurders en scheidsrechters moet Maradona werkelijk niets hebben. Daarin verschilt hij van zo'n andere wereldster, Johan Cruijff. Diens nukken als speler waren voornamelijk gericht op trainers, ofwel Rinus Michels. Maradona hoor je nagenoeg nooit klagen over oefenmeesters. Integendeel, sommigen complimenteert hij de hemel in. Ex- bondscoach Carlos Bilardo bijvoorbeeld. Toen Bilardo voor Sevilla FC koos, kwamen de verhalen snel los. Hij was de enige die Maradona aan het voetballen zou krijgen, zoals Cruijff de enige zou zijn die iets met Richard Witschge kon aanvangen.

Maandag 13 juli 1992 begint het interessant te worden. De kranten berichten: Diego Maradona wil zich van Napoli vrijkopen.

17 Augustus: Napoli weigert knieval.

11 September: Maradona definitief naar Sevilla.

17 September: Sevilla biedt ruim zeven miljoen voor Maradona.

18 September: Maradona stopt toch met voetballen.

22 September: Diego Maradona houdt het spannend.

23 September: Diego Maradona kan 'nieuw leven' beginnen bij Sevilla.

De leiding van de Spaanse heeft dan met bemiddeling van de FIFA-secretaris Blatter 7,5 miljoen dollar geboden. Aanvankelijk wilde de club niet verder gaan dan 5,5 miljoen. Ferlaino volhardde tot hij zijn zin had; hij ontving hetzelfde bedrag dat hij in 1984 aan Barcelona betaalde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden