Mannequin van judo klaar voor serieuze prijzen

DEN BOSCH - Hoop doet leven. Een terugkeer van Angelique Seriese, dat zou wat zijn. Marjolein van Unen zegt de voormalig wereldkampioene tijdens centrale trainingen nog altijd met de gebruikelijke 110 procent te zien vechten. Terstond verwerpt ze de optimistische oprisping. “Het is niet reëel. Seriese traint af, maar verzet nog bergen werk. Het is de vraag of dat wel goed is. Ze moet regelmatig gas terug nemen. Dan speelt die gekwetste knie weer op.”

Met de andere oud-wereldkampioene uit de zwaarste klasse heeft Van Unen deze week een gesprek. Het is niet haar bedoeling om Monique van der Lee weer richting tatami te praten. Wel heeft ze vernomen dat de na de Peter Ooms-affaire gestopte Tilburgse tegenwoordig in de luwte van de Bundesliga nog altijd actief is. Wie weet...

Meer fiducie heeft Van Unen in een terugkeer van Claudia Zwiers, nadat deze over enkele maanden haar kind heeft gebaard. Of in een hernieuwde opleving van Jessica Gal, zodra zij volgend jaar haar co-schappen heeft afgesloten. In beide gevallen zal de weg terug naar de internationale top een zware zijn. Slechts de echte groten en gedrevenen zijn ertoe in staat, nadat zij hebben geroken aan het 'vrije' leven.

“Het zou fijn zijn om twee toppers te hebben die er staan”, stelt Van Unen vast. “De jongeren kunnen zich daarachter ontwikkelen, voor hen zou dat veel druk weghalen. Maar ze zijn er niet, helaas. Maar deze situatie heeft ook wel wat. De boel van onderaf weer opbouwen, is een uitdaging. Zorgen dat er over drie jaar in Sydney weer een aantal mensen staat. En daar onder een brede basis creëren, zodat we niet in 2004 met dezelfde problemen zitten.”

“De top is compleet weg en daar was alles op georiënteerd. Er is de afgelopen jaren te weinig met de onderlaag gebeurd. Daarvoor krijgen we nu de rekening gepresenteerd. Er is heel wat nodig om de boel weer op poten te zetten. Er is wel talent, maar dat zit bij de echte jongeren. Junioren die de grote stap naar de senioren nog moeten zetten. Dat is een proces dat wel drie, vier jaar kan duren. Er zal veel harder moeten worden getraind, vanuit de bond zal nog meer moeten worden gedaan. Meer trainingsstages, meer en grotere afvaardigingen naar de grote toernooien en meer weekeindtrainingen waardoor ik een beter inzicht krijg in wat er gebeurt.”

Het probleem van de kosten moet een ander maar oplossen, daar is een bondscoach niet voor. Dat betekent de hand ophouden bij NOC-NSF; geen sponsor die anti-reclame wil van elkaar constant in de haren vliegende trainers en officials. Dat is een van de redenen dat Van Unen aan een nieuw jaar als bondscoach het accepteren van de beleidsnotitie verbindt. Met een gedragscode die rechten en plichten van alle betrokkenen vastlegt. Maar die nieuwe oorlogen lijkt te garanderen daar JBN-voorzitter Letterie heeft gedreigd om de invloedrijke coaches Cor van der Geest, Chris de Korte en Wim Visser in de ban te doen. Dat laatste is in de ogen van Van Unen een slecht plan: “Om die drie mensen kan je niet heen. Die zorgen telkens weer dat er nieuwe toppers staan. Bovendien heb ik weinig problemen met hen. Natuurlijk moet er meer duidelijkheid komen. Ik ben niet van plan als reisleidster door te gaan. In april heb ik me echt afgevraagd waaraan ik was begonnen. Na de EK is het de goede richting op gegaan. Ja, in het judo zal alles weer goed komen, al gaat het langzaam.”

In de Bossche Maaspoort laat Van Unen haar blik gaan over de matten waar opvallend veel jeugdigen een gooi doen naar de Nederlandse titels. Ze mist de 'zekere' winnares in de klasse tot 52 kilogram Tamara Meijer. De wereldkampioene junioren ontbreekt wegens een gebroken teen, opgelopen nadat ze vorige week haar tweede Europese juniorentitel won. Twee jaar achtereen zegevierde het vlieggewicht al op nationaal niveau bij de senioren. Wel aanwezig is dat andere even jeugdige als gedreven talent Edith Bosch die in de klasse tot 66 kilogram haar eerste seniorentitel opeist.

Ook Bosch werd vorige week voor de tweede maal Europees juniorenkampioene; meer indruk maakte de pas 17-jarige Den Helderse vorige maand in Parijs met haar zevende plaats op de echte WK. Met 15 000 toeschouwers op de tribunes stapte Bosch opvallend zelfverzekerd de arena binnen. In de sfeerloze Maaspoort kostte het haar zaterdag in de finale tegen haar oude trainingsgenote Nicky Boontje behoorlijk wat moeite om een geringe voorsprong op te bouwen. “Nicky is al vanaf mijn twaalfde een trainingsgenote, slechts eenmaal heb ik van haar gewonnen. De afgelopen tweeënhalf jaar heb ik geen wedstrijd meer tegen haar gevochten, daarom was ik gespannen. Iedereen denkt dat ik wel even Nederlands kampioen zal worden. Maar wat wordt vergeten, is dat ik de afgelopen acht weken vijf zware toernooien heb gedraaid. Voor dit kampioenschap dacht ik met mijn leeftijd niets te verliezen te hebben. Maar eenmaal op de mat heb ik alles te verliezen. Het ging niet makkelijk, het was geen mooie finale. Maar je kan niet altijd een mooi punt scoren.”

Bosch wordt met haar lange, harmonisch gebouwde lijf de mannequin van het Nederlandse judo genoemd. De aandacht die ze aan haar uiterlijk besteedt is groot; de kleine, opgeknoopte staartjes boven op haar hoofd ogen als de oortjes van een duiveltje. “Niemand die hier het haar zo durft te doen.” Ook de keuze voor de nieuwe gewichtklasse tot 70 kilogram ligt in het verlengde van de zorg over haar verschijning. “De lagere klasse is niets voor mij, ik wil er niet skelet-achtig uitzien. En zwaarder dan 70 kilo wil ik niet worden want dan krijg ik een buikje.”

Edith Bosch weet precies wat ze wil. Ze investeert twintig uur in de week om in het judo de top te bereiken. Daarnaast doorloopt ze in het normale tempo de Meao. “'s Middags doe ik aan fitness en hardlopen; 's avonds train ik op de mat. Dat is in combinatie met studie inderdaad zwaar, maar ik wil niet naar een aangepaste school. Ik probeer gewoon zo lang mogelijk zoveel mogelijk in een jaar te doen. Ik wil niet met lege handen staan, als ik met topsport stop.”

Afgelopen week heeft ze in haar slaapkamer ruimte geschapen voor toekomstige serieuze prijzen. Met drie grote dozen vol bij de jeugd gewonnen bekers stond ze op de stoep van haar trainer Boy Prevo. “Ik vond die dingen zo kinderachtig staan. Nu krijg ik mooie medailles die ik wil ophangen.” Om de wand vol te krijgen moet ze vermoedelijk allereerst in eigen land een keiharde strijd voeren. In de klasse tot 70 kilo komt Claudia Zwiers mogelijk terug en zal ook meervoudig Nederlands kampioene -72 Karin Kienhuis haar opwachting maken.

“Ik ben niet bang voor concurrentie. Al sta ik voor de olympisch kampioene, dan ben ik niet geïmponeerd. Ik vind het best als Zwiers terugkomt, ze doet haar best maar. Het is voor mij de motivatie om nog harder te werken. Ik train met jongens die me vaak op m'n kont gooien en zo af en toe zie ik in Japan alle hoeken van de mat. Daar word ik hard van. We hebben in Nederland veel judoka's met talent, maar ze gooien het weg omdat ze niet genoeg meer doen voor hun sport. Daardoor is er in veel klassen te weinig concurrentie, dat is het grote probleem van de bond.”

Bosch weigert zich aan te sluiten bij een van de grote judobolwerken in Nederland. Voorlopig wil ze bij haar ouders blijven wonen. Dit jaar vond ze bij De Uitkomst in het nabij gelegen Anna Paulowna alle faciliteiten die haar naar de wereldtop moeten leiden. Bij Boy Prevo traint ze de staande technieken; Fred van Steenhoven is er voor de grondgevechten en Tjalling Smits begeleidt Bosch met krachttraining en schrijft diëten voor. “Het is voor mij een enorm voordeel dat ik twee trainers heb. Door mijn lengte ben ik altijd een staande judoka geweest. Ik ben nog altijd bang om het gevecht op de grond aan te gaan. Daar ligt dus een grote mogelijkheid om beter te worden.”

“Het is uniek wat met Edith gebeurt”, aldus Prevo. “Welke judoka heeft twee trainers, twee fysiotherapeuten en een masseur op afroep beschikbaar? Ik moest wel even wennen aan de samenwerking. Edith houdt niet van een close begeleiding en het is een mondje-rep. Ze weet precies wat ze wil en wil van alles het waarom weten. Het gaat snel met haar en ze zal ver komen. Hoeveel heb je er, die zoals zij op zo'n leeftijd alles al zo slim op een rijtje hebben staan?”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden