MANGWANANI

Mangwanani, goedemorgen.

Niet dat zijn beelden nu direct een ereplaats in het Chapungu Sculpture Park verdienen, maar Bakasa heeft ze wel zelf gemaakt. Dat kun je van het bonte massagoed van de concurrentie niet zeggen. Maar dat balsemt alleen zijn gekwetste kunstenaarsziel. Commercieel schiet hij er niets mee op. Zijn spullen van opaal en zeepsteen blijven staan, terwijl de gladde snuisterijen van buurman Lazarus gretig aftrek vinden. Hij schudt verbijsterd het hoofd.

Elke keer als hij een dominee met een houten giraf onder de arm richting gebedstent ziet vertrekken, prijst Bakasa in gedachten zijn ouders die bij zijn geboorte de doopvont voorbij liepen. Is hij dan niet gelovig? Zo'n vraag kan alleen een murungu stellen. Geduldig legt Bakasa uit dat de eerste a-religieuze Afrikaan nog geboren moet worden. Natuurlijk gelooft hij, alleen in een andere God. “Of misschien is het wel dezelfde, maar heeft hij alleen een andere naam: Ukulunkulu, de allergrootste.” Bij nader inzien denkt hij toch van niet. Want een god die zijn zoon aan het kruis laat spijkeren om de mensen van hun zonden te verlossen, gaat er bij Bakasa niet in.

Hij onderbreekt haastig het gesprek als een methodistenvrouw uit de VS vraagt of ze korting krijgt als ze in plaats van een, twee vrouwenkopjes neemt. Nee, dat kan niet. Verbeten kijkt Bakasa toe hoe ze er met een monsterlijke olifant van de overburen vandoor gaat. Dan kan hij ineens weer lachen bij de gedachte dat de kleur van het dier er al afgesleten zal zijn nog voor ze ermee in het vliegtuig zit. “Een echte witte olifant.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden