Man per uur te huur

Voor de zakenvrouw die tussen de bedrijven door geen tijd heeft om ook nog eens een interessante man te ontmoeten die haar begeleidt naar zakendineetjes, is er nu een oplossing. Zij kan voor tweehonderdvijftig gulden per uur een chaperon huren. Een man die haar in de jas helpt, weet welke vork hij het eerst moet pakken, iets van de wereld heeft gezien, van Rachmaninov houdt (net als zij), mee kan praten, een twinkel in zijn ogen heeft en goed kan luisteren.

'Strictly Business Chaperon Service zoekt mannen die vrouwen willen begeleiden naar diverse gelegenheden. Geen relatiebemiddeling en geen seks! Wij vragen: minimaal hbo-niveau; goede contactuele eigenschappen, representatief, kennis van de etiquette en minimaal 25 jaar. Ook oudere mannen worden uitgenodigd te solliciteren. Wij bieden: een zeer goede bijverdienste'.

Deze advertentie stond enkele maanden geleden in Het Parool, de Volkskrant en Trouw. Meer dan 300 mannen reageerden. Tachtig van hen mochten op sollicitatiegesprek en veertig werden uitgekozen. Met deze uitverkoren chaperons werd het bureau 'Strictly Business Chaperon Service' vorige maand een feit. Initiatiefnemers zijn Evelien Buis (35) en Toos Rieswijk (43).

Toos kwam tijdens een wintersportvakantie met een groep vrienden op het idee van zo'n bureau. Er zaten nogal wat mensen bij die geen partner hadden en ze raakten aan het fantaseren. Zo'n chaperon is een gat in de markt, kwamen ze tot de conclusie. Haar goede vriendin Evelien werd meteen enthousiast, waarop ze het idee begonnen uit te werken. Het bureau is er gekomen. Daarnaast hebben ze allebei nog een gewone baan. Toos werkt als leerkracht op een basisschool en Evelien werkt voor een advies- en managementbureau. Van maandag tot en met vrijdag zijn ze van vijf uur 's middags tot negen uur 's avonds telefonisch bereikbaar. Een eerste vrouw heeft inmiddels de aanvraag gedaan voor een chaperon die haar zal begeleiden naar een etentje. Bekendheid willen de initiatiefnemers verkrijgen door mond tot mond reclame en door direct-mailing naar bedrijven waar veel vrouwen in het management zitten.

In de Verenigde Staten en ook in Engeland is het concept al heel normaal. In Nederland zijn er naast Strictly Business nog twee vergelijkbare initiatieven, maar het concept 'rent a gent' is hier bepaald geen gemeengoed. Evelien: “Veel mensen denken dan meteen aan seks. Ons bureau heeft niets te maken met escort-service. De chaperons die bij ons in het bestand zitten, zijn ook niet het type Chippendale of Mr. Goodlooking. Ze moeten vooral uitstraling en inhoud hebben.”

De kandidaten kwamen ook niet zomaar in het Strictly Business-bestand. Eerst moesten ze een sollicitatieformulier invullen, op basis daarvan werden ze op gesprek genodigd. Evelien: “Als ze op dat formulier als hobby bijvoorbeeld alleen hadden 'sport, tv kijken en lezen', vielen ze af.” Toos: “Het moesten interessante mannen zijn.”

Ook tijdens het sollicitatiegesprek werden de kandidaten-chaperon streng gescreend. Evelien stelde de vragen en Toos 'voelde' en observeerde. Had Toos halverwege het gesprek een slecht gevoel, dan gaf ze Evelien onder tafel een schop. Dan ging Evelien afronden. Toos: “Als wij al weerzin tegen zo'n man hebben, heeft een ander het ook.”

Evelien: “Het gekke was dat onze ideeën over de mannen heel erg met elkaar overeenstemden. Dan dacht ik: wanneer komt nou die trap - en dan kwam-ie.”

Tijdens het gesprek werd de mannen een casus voorgelegd, waarbij ze moesten beschrijven wat ze zouden doen vanaf het moment dat ze bij de dame aanbelden, tot het aan tafel schuiven in het restaurant.

Toos: “Uit zijn verhaal moest blijken dat hij op een natuurlijke manier galant was.” Evelien: “Ik vroeg ook wat ze zouden doen als ze met de dame aan tafel zaten en zij zou vragen: 'Wat vind je van de kabinetsformatie. Dat was toen actueel. Nou, de ene man wilde een pittige discussie aangaan. Een ander zei: Er zijn drie dingen waar je niet over mag praten. Politiek, geloof en geld.” Toos: “Een van onze criteria was: met zo'n man zouden wij ook vier uur aan een tafel willen zitten.”

Evelien: “Ook vroegen we hem iets over zichzelf te vertellen, hoe hij nou eigenlijk in het leven stond. Sommige mannen kunnen dat niet. Dan gingen ze vertellen wat ze allemaal sinds de kleuterschool gedaan hadden. Daarin waren we niet geïnteresseerd.”

Wat overbleef was dus het neusje van de zalm. En dat is ook af te lezen aan de korte persoonsbeschrijvingen van de chaperons in het bestand van Strictly Business. Zo is er een operazanger bij die Hermans, Wolkers en Sartre leest en daarbij ook nog zeilt, skiet en reist. Er is een arts die geïnteresseerd is in esoterie en luistert naar Tibetaanse klankschalen. Een gepensioneerde KLM-manager die houdt van lunchen en dineren en van klassieke muziek. Een consultant die piano speelt en een jongensachtig en artistiek uiterlijk heeft. Een sociaal therapeut die van zweefvliegen, aikido en van Jane Austen houdt. Het is maar een kleine greep uit het grote aanbod van mannen met veelzijdige, avontuurlijke en tegelijkertijd verfijnde eigenschappen.

Op welke vrouwen mikt Strictly Business? Toos: “Op de zakenvrouw. Steeds meer carrièrevrouwen willen hun tijd effectief indelen. Zij willen niet in het café wachten tot ze iemand tegenkomen. Dan is het toch efficiënter om een man te huren met wie je zeker weet dat het klikt. Verder behoren tot onze doelgroep ook weduwen die niet wéér met hun zwager of buurman uit willen. Of altijd maar met een vriendin.' Evelien: “Maar een getrouwde vrouw kan natuurlijk ook een chaperon huren. Als ze bijvoorbeeld vaak op zakenreis is en dan maar alleen in een hotel zit. Ze hoeven er verder niks mee. Ze hebben gewoon een leuke avond.”

Hoe gaat het nou in z'n werk als een vrouw een chaperon wil huren? Evelien: “Dan moeten de vrouwen een aantal vragen beantwoorden en zoeken wij naar een goede 'match'. Vervolgens sturen we drie persoonsbeschrijvingen van chaperons met een fotootje erbij en dan kunnen ze zelf iemand uitkiezen.” Toos: “De man komt haar een kwartier van tevoren ophalen. Dan kunnen ze kennismaken.” Is dat niet een beetje kort? Moeten ze niet eerst bespreken waar ze elkaar zogenaamd ontmoet hebben? Daar zijn de twee bemiddelaars luchtig over. Toos: “Eigenlijk zou het goed zijn als ze gewoon konden zeggen: 'die heb ik ingehuurd.' Dat het normaal wordt. Dat je de volgende dag gewoon je moeder belt en zegt: 'Mam, ik heb toch zo'n leuke avond gehad met m'n chaperon.' Trendgevoelige mensen zouden daarin het voortouw moeten nemen. Dat gaat toch zo met een heleboel dingen? Weet je nog met de mobiele telefoon. Die zouden wij toch ook nooit nemen?”

Maar zou een vrouw die een chaperon huurt niet een beetje zielig overkomen, zo van; kan ze zelf geen leuke kerel ontmoeten? Toos: “In de Verenigde Staten is het juist een statussymbool dat je zo'n carrière maakt dat het je niet lukt om in je vrije tijd ook nog mannen te ontmoeten. Nee, zo'n vrouw die een chaperon huurt is juist zelfstandig. Ze weet wat ze wil.”

Zouden Toos en Evelien zelf een chaperon huren? Toos: “Ik ben getrouwd en heb het veel te druk met dit bureau er bij.” Evelien: “Ik zou het me kunnen voorstellen. Ik ben voor mijn werk vaak weg en dan zit ik alleen in een hotel. Maar ja, ik kan moeilijk gaan huren bij mijn eigen bureau.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden