Malinese Mady redt slome beurs van troubadours wereldmuziek

AMSTERDAM - Nauwelijks was zondag de Beurs van kleine uitgevers beëindigd of de beurs van grote verhalenvertellers nam bezit van Paradiso. De als 'Nuit des griots moderne et traditionelle' aangekondigde manifestatie presenteerde troubadours die niet het gedrukte, maar het gezongen woord als voertuig benutten.

Al eeuwenlang trekken deze griots door West-Afrika. Dichterlijk verhalen ze van een geromantiseerd verleden en het turbulente heden. Zodoende bekleedt een griot de drievoudige rol van reizende historicus, dichter en krant ineen.

Traditioneel ondersteunen ze hun gezangen met kora en ballofoon - respectievelijk de Westafrikaanse harp en xylofoon. Tot op de dag van vandaag worden deze evocatieve instrumenten nog bespeeld in Senegal, Mali en Guinee. Vanaf de jaren zestig namen grote orkesten met elektrische gitaren, toetsen, blazers en drums deels hun rol over. Ondermeer Youssou N'Dour, Mory Kante en Salif Keita begonnen daar hun carrière.

De traditionele en moderne griot-praktijk kwamen op het Paradiso-podium samen in een verbrokkelde revue die slechts bij vlagen kon boeien. Ook al was de zaal rijk gevuld met schitterend uitgedoste Afrikanen die de muzikanten dansend en gebarend aanvuurden, magische momenten kregen nauwelijks een kans. Lange pauzes en bizarre orkestwisselingen haalden voortdurend de opgebouwde spanning onderuit.

Na een voorprogramma met kabbelende kora en ballofoon schakelde het gezelschap over op elektrisch. De meeslepende gezangen van Hadja Doumbouya maakte plots plaats voor gitarist Sekou Bembeya Diabate. In het legendarische orkest Bembeya Jazz uit Guinee verdiende hij zijn terechte bijnaam Diamond Fingers. Met briljant gitaarspel nam hij geen genoegen; met geschmier en misplaatst showgedrag verprutste Diabate zijn optreden.

Drie opgerekte uren later werd de Malinese zanger Kassa Mady in het veld gebracht. Met verschroeiende stem deed hij het voorafgaand gestuntel vergeten. Bescheiden groeide hij uit tot de ware griot van de avond.

Boven de broeierige ondergrond van het orkest torende Mady's klare zang, ongepolijst en verdragend. Zonder opsmuk hief hij het verschil tussen traditioneel en modern op en redde daarmee alsnog deze beurs van zingende vertellers.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden