Makkelijke maaltijd

Goklust en charitas zijn van oudsher goede vrienden. Loterijverkopers weten het, de mens is een zelfzuchtig wezen, dus spiegelen ze hem torenhoge prijzen voor maar omdat niet iedereen de hoofdprijs kan winnen moet ook het mooie in de mens aangesproken worden: u steunt er het goede doel mee. Het is deze pikante mix van belangen die de gokker overeind houdt: ik win wel niks maar ik help de wereld vooruit. Al jaren speel ik zodoende mee met de Nationale Postcodeloterij. Het woord 'nationale' boezemt mij altijd enige angst in maar nog erger is het als je buren wel in de prijzen vallen en jij niet omdat je geen lot hebt gekocht. Het overkwam jaren geleden een vrouw die wegens deze sociale druk een proces aanspande en vervolgens door iedereen werd uitgelachen: had je maar een lot moeten kopen, muts! Dat zal mij niet overkomen.

De enige prijs die ik tot nu toe in de wacht had weten te slepen was de zogeheten 'ijsprijs', een schep ijs die je gratis mag ophalen in een supermarkt waar je anders nooit komt en waar je, om niet voor iemand van de voedselbank te worden aangezien, dan ook maar iets anders koopt dat je niet nodig hebt, zodat het toch nog een prijzig uitje wordt. De enige troost die deze prijs biedt is de wetenschap dat je buren voor hetzelfde dilemma staan: haal ik de ijsprijs op of laat ik hem in het vriesvak rusten. Maar dit keer was het raak. Samen met mijn postcodegenoten had ik een kookboek gewonnen. Ik mocht zelf uitzoeken welk kookboek. Nu heb ik nogal wat boeken maar veel kookboeken zitten daar niet bij. Een enkele halve vriend die mij niet goed kent heeft mij op een verjaardag wel eens een pastabijbel of een bundeltje recepten gegeven maar feitelijk moet mijn keuken het zonder literatuur doen. Een welbestede prijs dus.

Ik koos 'De makkelijke maaltijd'. Het omslag beloofde weliswaar weinig goeds want er stonden vijf koks op, allemaal achter dat ene fornuis wat het idee van 'makkelijk' nogal logenstrafte, ik ben per slot maar in m'n eentje. Maar goed, zuurpruimen staan niet op het menu. Ik besloot mij te wagen aan 'spaghetti met gebakken pastinaak en kappertjessaus'. Maar wat is een pastinaak eigenlijk? Ik ken Pee Pastinakel, tuinman uit de Bommel-sage, het zal dus wel iets uit de tuin zijn maar wat? Ik moest ze schillen en halveren, zei het boek, maar hoe en waar ik ze kon vinden zei niemand. Daarna: Snijd de koriander fijn.

Fijnsnijden? Ik heb een potje koriander, niet goed genoeg voor de makkelijke kok? Dan de kappertjessaus: pel en hak dan wel snipper en fruit knoflook en ui. Oké, maar dan: Blus af met de witte wijn en laat tot de helft indampen. Dé witte wijn? Wie denken ze wel dat ik ben? Dat ik altijd een fles witte wijn bij de hand heb? Dan kappertjes en roomkaas erbij, ingrediënten die ik nog nooit gekocht heb. Makkelijk koken? Ik heb me nog nooit zo uitgesloofd. Gelukkig stond er nog een tip: 'experimenteer: je kunt zo een leuk gerecht verzinnen.' Het mijne: spaghetti met gehakt en tomatensaus. De vakantie kan beginnen.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden