Makke mannen

In grofbesnaarde essays lees je geregeld dat mannen jagers zouden zijn, terwijl de vrouwen bij het vuur zitten te wachten om het geschotene te braden en voor de kinderen te zorgen. Ik ken echter voornamelijk makke mannen zonder pijl en boog. Ik ben er zelf in elk geval ook een, thuiszitter, peinzend, brildragend. De jacht is niks voor mij, nooit geweest.


Liever lees ik een boek of zit ik met de tong uit mijn mond dingen in elkaar te lijmen. Ja, ik beken, ik lees niet alleen, ik ben ook modelbouwer. Ik pruts kleine dingetjes in elkaar. Ik sluit niet uit dat er modelbouwers zijn die proberen juist à la Claas Oldenburg groter dan het voorbeeld te bouwen maar in het algemeen betreft het pietepeuteriger zaken dan in het echt en gaat het om fijnere motoriek dan die nodig is voor het bedienen van een wapen.


Misschien kijkt u er op neer, maar de modelbouw lijkt mij eigenlijk vrij hoog te staan op de ontwikkelingsladder. Het is een late uitvinding, eerst de schepping, daarna Fleischmann en Faller - eigenlijk heel vreemd. Iedere architect weet dat hij eerst een model moet maken alvorens iets echt neer te zetten.


De grote kosmische vraag is dan ook waarom de schepper dat niet gedaan heeft. Waarom niet eerst een maquette gebouwd alvorens aan de Hof van Eden en de rest te beginnen? Het kan natuurlijk ook zijn dat wij met z'n allen die maquette vormen, een gedachte die uitzicht biedt op een ongehoorde toekomst.


Intussen is de modelbouw dus niet aan de aarde voorafgegaan maar probeert ze die juist na te bootsen en dat is al moeilijk genoeg. Zo probeerde ik dit weekend een natuurgetrouwe treurwilg te fabriceren. Je kunt treurwilgen op schaal H0 (1:87 is dat) ook in de winkel kopen maar die vind ik niet mooi, ze doen te weinig recht aan de fijne blaadjes van de echte treurwilg.


Ik zou u graag laten zien wat ik bedoel maar moet hier volstaan met een korte bouwbeschrijving - oom Rob leert zijn neefje treurwilgen maken. Van ijzerdraadjes maakte ik een boomstructuur, bekleedde hem met een mengsel van houtlijm en koffieprut en hing er tientallen, honderden in grasstrooisel gedoopte stukjes garen aan.


Makke man. Op die manier was ik urenlang uit de maatschappelijke roulatie en ik denk dat er qua manuren in mijn treurwilg een paar honderd euro is gaan zitten. Maar het moest.


Zouden meer mensen aan modelbouw doen, er zou groter vrede heersen op aarde maar dat geldt wel voor meer bezigheden. In zijn essay 'Freizeit' uit 1969 schrijft de cultuurfilosoof Theodor Adorno, hater van alles wat naar populisme en toerisme riekt: 'Met dat waarmee ik me buiten mijn officiële beroep bezighoudt, is het me zonder ook maar één uitzondering zozeer ernst dat ik geschokt zou zijn door de voorstelling dat het om hobby's gaat, dus om bezigheden waar ik zonder enige zin dol op ben, alleen maar om de tijd te doden.'


Ik durf de modelbouw best een hobby te noemen (van hobbelpaard, als ik me niet vergis), maar dat het een serieuze zaak is ben ik volmondig met Adorno eens.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden