Majoraantjes

Prachtverhalen zijn het, ook al begrijp ik er de helft niet van. Voorop de Verdieping van vrijdag: 'Het Majorana fermion betrapt'. Moderne natuurkunde op z'n mooist, raadselachtig voor leken, zich afspelend in een volstrekt andere wereld, maar uiterst interessant. 'Deeltje van niks dat revolutie kan ontketenen', heet het op pagina 2. En dat deeltje is dan al een dikke zeventig jaar geleden bedacht door een geheimzinnige Italiaan, Ettore Majorana, die daarna spoorloos verdween. Dat daar nog geen film van is gemaakt. Bedenken van zo'n deeltje is één, het aantonen is twee. En dat laatste hebben die jongens uit Delft geflikt, althans zo lijkt het. Want eenvoudig is het niet. Ze hebben het zo ongeveer uit zijn tent moeten lokken, begrijp ik, door er zoiets als een gespreid bedje voor in elkaar te knutselen. Iets met een sterk magneetveld, een supergeleider en een nanodraadje, een stroomdraadje van één tienduizendste milimeter dik. Fantastisch. Zou je zo'n draadje kunnen zien, of voelen? Er staat een foto bij van dat apparaat, met de hoogleraar ernaast. Ik probeer me voor te stellen hoe dat dan gaat. Zegt die hoogleraar met een klein schroevendraaiertje tussen z'n tanden:"Zeg Joep, heb je nog een nanodraadje van één tienduizendste voor me? Dit hier is gebroken". Zegt Joep: "Even kijken, nee dat is op, ik heb nog wel een klosje liggen met één achtduizendste, gaat het daar ook mee?" Ze gaan die Majoraantjes gebruiken als bouwstenen voor komende generaties supercomputers, lees ik. Als ze ze tenminste kunnen vangen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden