Mailen met je werk

Wie in de vakantie onbereikbaar is, maakt

Vroeger, heel vroeger, hadden bij mijn weten alleen politici en andere heel belangrijke mensen in hun vrije tijd een mobiele telefoon bij zich, of iets wat daar op leek. Chirurgen konden van de camping of uit de toneelvoorstelling worden gepiept, en moesten dan spoorslags naar het ziekenhuis om een spoedoperatie te verrichten. En voor prominente politici gold iets soortgelijks. Als het land in een plotselinge crisis verkeerde, moesten zij dat natuurlijk meteen weten, om indien nodig het eerste het beste vliegtuig naar huis te nemen. De rest van ons - ja, ook de freelancer van toen - nam gewoon vrij en verwachtte dat werkgevers en klanten het best even zonder hen kon stellen.

Tegenwoordig doen ook heel gewone mensen alsof ze op het werk geen moment gemist kunnen worden. Een op de drie Nederlanders heeft tijdens de vakantie contact met het werk, meldde de krant deze zomer. Dat arbeidsethos zal weinig Nederlanders nog verbazen. Wie deze zomer op de camping en op het terras een beetje om zich heen heeft gekeken zag niet alleen jongeren, maar ook heel veel papa's en mama's druk in de weer met hun smartphones en tablets.

Trouwens: misschien bent u zelf ook wel zo iemand. En zegt u eens eerlijk: was u echt alleen zo druk bezig met het checken van de weersverwachting ter plaatse? Of was de verleiding groot even door de mail, de sms'jes en whatsappjes te scrollen? U heeft dan wel gezegd dat u drie weken weg bent, maar wat is er nou zo erg aan om even een mailtje te sturen of een vraag van een collega te beantwoorden?

Het lijkt ook best strelend, dat u niet gemist kunt worden. Wie contact houdt met zijn team, laat daarmee aan alle campinggasten zien dat hij onvervangbaar is, anders zou een collega het probleem toch wel op kunnen lossen? En wie écht even een klant te woord moet staan, laat zien dat hij ondanks de crisis nog werk heeft - dat kun je niet van iedereen zeggen. Over contact met het werk in vakantietijd wordt dan ook zelden heimelijk gedaan, maar juist een beetje gewichtig. Alsof het een teken is dat je modern en belangrijk bent.

Ik ben bang dat het omgekeerde het geval is: wie altijd standby is voor zijn werk, versterkt de infantiele neiging van werkgevers om hun personeel te behandelen zoals vroeger bedienden werden behandeld: die moesten ook altijd op de onmogelijkste momenten komen opdraven. Van het dienstmeisje en de chauffeur werd meestal aangenomen dat ze geen privéleven hadden, geen familie, geliefde of kinderen, geen behoefte aan luieren en vakantie vieren. Het waren wezens bij wie je altijd kon binnenlopen als je een probleem had - zoals nu digitaal gebeurt. En omdat het tegenwoordig zo cool is om een smartphone op zak te hebben, en hopeloos ouderwets om onbereikbaar te zijn, ontgaat ons dat we qua arbeidsverhoudingen ongeveer een eeuw zijn teruggevallen. Eigenlijk is het nu nog erger: aan de tirannie van constante beschikbaarheid valt vrijwel nergens op aarde meer te ontkomen.

In Engeland zijn digital detox holidays dit jaar een grote hit. No boss, no internet, no cell phone, no clock, no work, belooft de site. Bij aankomst lever je onmiddellijk je smartphone in.

niet bepaald een

coole indruk

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden