Mahony ziet dode mensen

Origineel debuut voor liefhebber van het bovennatuurlijke

Je moet er wel van houden: thrillers waarin het bovennatuurlijke toeslaat. Maar voor lezers die dat fascinerend vinden, zoals ik, is het debuut van de Britse schrijfster Jess Kidd snoepgoed. Zij treedt dapper in de voetsporen van een grote naam als Stephen King ('Carrie', 'The Shining') én in die van de debutant Andrew Michael Hurley ('De Loney'). Nu we toch aan het vergelijken zijn, ook in die van de bekende film 'The Sixth Sense' (van regisseur M. Night Shyamalan) waarin de doden ronddolen tussen de levenden.

Het is 1976 en de jonge, aantrekkelijke Mahony keert terug naar het Ierse dorpje Mulderrig waar hij in 1950 geboren werd. Mahony weet pas sinds kort dat hij hiervandaan komt. Als baby is hij te vondeling gelegd bij een katholiek weeshuis in Dublin. Hij had geen gemakkelijke jeugd tussen de vaak onvriendelijke zusters. "'Zuster Veronica zei dat zijn mama hem alleen naar de nonnen had gebracht in plaats van hem te verdrinken omdat ze geen emmer had kunnen vinden."

Maar nu is Veronica overleden en heeft een pater de inmiddels volwassen Mahony opgezocht. Op haar doodsbed bekende Veronica hem dat ze een brief voor Mahony heeft weggehouden. In de brief staat dat hij uit Mulderrig komt. "Iedereen liegt er dus wees voorzichtig, en weet dat je mama van je hield", eindigt de brief zonder afzender. En zodoende neemt Mahony de bus naar dit mysterieuze dorp aan de afgelegen Ierse westkust.

Mahony heeft dat speciale zintuig: hij ziet dode mensen rondlopen. Hij praat met ze, maar ze gedragen zich als katten: soms komen ze als je ze roept, soms ook niet. Hij krijgt in de zoektocht naar zijn moeder meer hulp van de gepensioneerde actrice Mrs. Cauley. Ze noemt zichzelf graag Miss Marple, naar Agatha Christie. "Als mijn moeder nog leeft, waarom kan ik haar dan niet ontmoeten?", vraagt Mahony zich af. Daar weet Mrs. Cauley wel een antwoord op. "Ze zal jou opzoeken wanneer ze daar klaar voor is."

Kidd schrijft deze vrij duistere geschiedenis met een lichte originele pen. Van echt griezelen is geen sprake, wel van grappige dialogen. De plot vertoont wel wat zwakke plekken. Zo hebben de ronddolende geesten die Mahony ziet, uiteindelijk niet veel inbreng in het verhaal. Wel weer mooi is de feelgood-ontknoping.

Jess Kidd: De laatste riten (Himself) Vert. Anna Livestro. HarperCollins; 350 blz. euro 19,95

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden