Maharadja tegen wil en dank

Wij bezoeken in Bikaner het Junagarh fort. Op de oostelijke randweg passeren naast de tuktuks, brommers, bestelautootjes en Ambassadors ook karren getrokken door kamelen of runderen.

Het fort heeft niet de grimmige uitstraling van zijn hoog gelegen counterpart in Jodhpur. Toch moet menig belegeraar op deze taaie vesting met haar hoge, door bastions versterkte en met water omgeven omwalling, zijn tanden hebben stukgebeten. Door de Suraj Pol (zonnepoort) betreden we het complex.

Bij de ticketverkoop worden "Foreigners" en "Indians" door pijlen naar links respectievelijk naar rechts gedirigeerd. Die opgelegde scheiding heeft alles met geld te maken: het entreekaartje van buitenlanders is stelselmatig vijf tot twintig keer zo duur als dat van Indiërs. Wanneer we, balorig over zoveel discriminatie, aansluiten in de autochtonenrij, deelt een controleur ons mee dat we "the wrong side" gekozen hebben. "The wrong side for you, the right side for us". Op zijn gezicht verschijnt een zuurzoet lachje.

In het ticket is de groepsgewijze bezichtiging van het fort onder leiding van een gids begrepen. Voordat de rondleiding begint, vraagt deze naar mijn voornaam. In het uur dat volgt voert hij tot hilariteit van de andere bezoekers een act op waarbij ik als maharadja ten tonele wordt gevoerd. Opmerkingen als "Ladies and gentlemen, Tony's queens were looking through the beautiful jali screens above without being seen" of " Tony please come, people want to see your silver throne", zijn niet van de lucht.

Hij denkt leuk te zijn en verwacht een royale fooi na afloop, dat is zonneklaar.

Het fort is qua architectuur één van de mooiste van Rajasthan. Het is een sprookjesachtig geheel van binnenplaatsen, balkons en met water omgeven kiosken, alle met superbe versieringen in steen. Net als bij de haveli's in Jaisalmer een oogstrelende synthese van serene mogol-elementen en rajput-extravagantie. Opeenvolgende heersers hebben vele luxueuze paleizen in het fort laten bouwen.

De delicate, rustige versieringen in de Anup Mahal wekken herinneringen aan de Moorse interieurkunst in de paleizen van het Alhambra in Granada.

Na afloop van de rondleiding stelt de gids zich op voor het roepie-loswekingsrondje.

Mijn fooi zit al in het dure entreekaartje en maharadja Anton Singh I is over zijn optreden “not amused”. Hij mag van geluk spreken dat zijn kop niet rolt. Wanneer ik passeer probeert hij mij desalniettemin te vermurwen met een omhoog gehouden handpalm en een klaaglijk "Tony".

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden