Magnapop speelt met pretentieloze charme

AMSTERDAM - Twee serveersters, een tapijtlegger en een onderwijzer vormen de Amerikaanse band Magnapop. Al voor hun Nederlandse toernee was hun roem hun zozeer vooruit gesneld, dat er zaterdagavond in de Melkweg een sfeer hing, alsof zich ieder moment het achtste wereldwonder kon voltrekken.

Het kwartet uit Atlanta, Georgia zette de eerste schreden op het carrierepad in 1989. Lang hoefden ze niet op succes te wachten. De eerste triomf werd geboekt op het New Music Seminar in New York in de zomer van 1991. Daar maakten ze zoveel indruk met hun frisse popsongs dat ze naar het Rotterdamse 'Ein abend in Wien'-festival werden gehaald. Wederom gingen pers en publiek massaal voor de bijl, waarna een in aller ijl opgenomen debuut CD verscheen.

De demo met negen songs die nog geen 25 minuten beslaat, vliegt inmiddels de winkels uit, zodat momenteel een maar liefst 13 optredens tellende Nederlandse toernee het succes compleet moet maken.

Zaterdagavond was Amsterdam aan de beurt. Daar bleek de tamtam zijn uitwerking niet gemist te hebben, want de Melkweg was tot de nok toe uitverkocht. Na alle superlatieven die de groep recent ten deel vielen, waren de verwachtingen zo hoog gespannen, dat het optreden wel bijna moest tegenvallen. En een nieuw wereldwonder op popgebied bleek Magnapop dan ook inderdaad niet te zijn. Wel een ongecompliceerde popband met kunstig opgebouwde en aantrekkelijk klinkende songs.

Over en sluiten dus voor Magnapop? Nee, want nadat de extreme verwachtingen enigzins waren weggeebd, begon het Amerikaanse viertal steeds meer te bekoren en werd geleidelijk aan duidelijk waaraan zij hun snelle roem danken. Aan de inventieve basloopjes bijvoorbeeld, aan een heel goede gitariste en aan de aanstekelijke zang van de goedlachse Linda Hopper.

De kracht van Magnapop schuilt niet in de vernieuwing maar in de pretentieloze charme. Bij Magnapop hoef je niet na te denken over achterliggende boodschappen of stil te staan bij ingewikkelde muzikale experimenten. De band maakt gewoon lekkere popsongs die als een verfrissende waterval over het publiek worden uitgestort.

De songs klonken soms rauw, soms grappig liefelijk en vormden daarmee de verbindende schakel tussen de Throwing Muses en de 10.000 Maniacs. Met nummers als 'Garden' en '13' stemde Magnapop in de Melkweg vrolijk en energiek. Wat meer kun je van een popband verlangen? Gewoon de ogen dicht en genieten.

Saskia Bosch

Nog te zien in: Utrecht, Tivoli (28/1); Rotterdam, Nighttown, (29/1); Den Haag, Paard (30/1), Eindhoven, Effenaar (31/1); Apeldoorn, Gigant (1/2); Enschede, Atak (2/2); Haarlem, Patronaat (4/2); Sneek, Bolwerk (5/2) en Goes, Beest (6/2).

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden