Magiër Mathieu moet trucs bedenken

ZWOLLE - Teamgeest is de basis van de successen van het met bescheiden middelen werkende Zwolle, dat gisteren met de nationale volleybalbeker al de tweede hoofdprijs van het seizoen binnenhaalde. Teambuilding is datgene wat volgens de nieuwe trainer Pierre Mathieu nodig is om het rijkere en dus minstens zo ambitieuze Nesselande aan de top in Nederland te brengen.

Dat laatste is een dankbare missie. Het is alleen de vraag of de volleybalmagiër uit Doetinchem dat doel in de play offs al bereikt. Zijn voorganger Teun Buys was het niet gelukt om het vertrouwen van de ploeg te winnen. Anderhalf jaar geleden begon hij bij het toenmalige ZVH vol goede moed aan een uitdagend karwei. “Ik heb een open akker om in te zaaien”, riep de bij Capelle vandaan geplukte oud-international tegen iedereen die het horen wilde. Het was een bliksemactie van het bestuur om Buys te contracteren. Ook Zwolle en AMVJ lonkten opzichtig naar zijn diensten. Een veelbelovende trainersloopbaan lijkt voorlopig in de knop geknakt, want de jeugd die zo plooibaar leek, keerde zich tegen hem.

Pierre Mathieu moet in de play offs, die woensdag beginnen, zien te redden wat er nog te redden valt. Hij is blij wanneer de eerste opponent, AMVJ, kan worden afgetroefd omdat dan deelname aan de Europa Cup 3 is veiliggesteld. Ofschoon de leraar lichamelijke opvoeding slechts voor de duur van het toetje na de reguliere competitie heeft getekend (met een optie voor het volgende seizoen), hoopt hij vooral in de nieuwe competitie te oogsten, waar Buys dus heeft gezaaid. Mathieu was vrij man, nadat hij in het begin van de competitie van het ene moment op het andere opstapte bij de vrouwen van Volco. Hij zag geen perspectief meer in Ommen, nadat eerst de Chinese Xu Xin niet was teruggekeerd van 'vakantie' en vervolgens Elles Leferink op het EK haar enkelbanden scheurde. Hij liet een bestuur achter, dat zich verraden voelde door het vertrek van de dief in de nacht. “Onder Volco heb ik een streep gezet”, wil Mathieu die oude koe maar niet meer uit de sloot halen.

Nesselande zou hem op het lijf geschreven moeten zijn. Als basis werd Zevenhuizen wat al te dorps gevonden. Het stichtingsbestuur van ZVH dacht zijn vleugels in de grote stad beter uit te kunnen slaan en verhuisde naar Rotterdam. “Ik ben er trots op door Nesselande te zijn gevraagd”, zegt Mathieu. “Met Dynamo en Zwolle hoort de club tot de top drie van Nederland. Als je bij één van die drie clubs als hoofdcoach kunt optreden, noem ik dat een grote eer.” Bij dat eergevoel past ook het gegeven dat hij, na vier jaar volleybalsters te hebben getraind (voor Volco nog een periode Pollux), weer voor een mannengroep staat. “Ik heb 21 jaar mannen en vier jaar vrouwen getraind. Het verschil is heel groot, bij de mannen kan ik meer mijn ei kwijt.”

De vijf maanden dat hij zonder club zat, heeft Mathieu niet achter de geraniums doorgebracht. Hij liep stage bij betaald voetbalorganisaties om te kijken welke elementen hij op een topclub in het volleybal kan projecteren. Het bewegingsritme en de opbouw en intensiteit van de training kunnen in zijn sport een stuk hoger, concludeerde hij. Bij Nesselande moet hij daarnaast hard werken aan teambuilding, leerde hij van de eerste twee wedstrijden onder zijn leiding, de halve bekerfinale tegen Capelle (3-1) zaterdag, en de eindstrijd tegen Zwolle (1-3) de dag erop. “Wat ik de afgelopen week heb kunnen doen is er voor te zorgen dat de neuzen weer dezelfde kant opstaan.” Met nog drie versterkingen doet Nesselande volgend jaar mee om de titel, voorspelt hij. Paradoxaal genoeg bereikt Mathieu waarschijnlijk veel eerder het plafond van zijn mogelijkheden dan de club. Ofschoon hij zich volgaarne omringt met absolute toppers, is hij geketend door zijn dagelijkse werk als gymnastiekleraar. Ter verduidelijking: landskampioen Dynamo heeft, om ook in 'Europa' met de besten mee te kunnen, voor het komende seizoen een fulltime coach in dienst genomen: Appie Krijnsen. “Bij hockey zie je dat er geen trainers zijn te vinden die de hoofdmacht 25 uur per week kunnen trainen. Als Nesselande die kant op wil, moet ik afhaken. Bij meer dan vijftien uur kom ik in problemen met mijn werk.”

Bij Zwolle wordt er gemiddeld twaalf uur geoefend. Mathieu's collega Gert Timmer zou het een uitdaging vinden om gedurende één jaar van het trainen zijn beroep te maken. Als rijksambtenaar kent hij het privilege een jaar onbetaald verlof te kunnen nemen. Met een budget dat de helft is van het huishoudboekje van Dynamo, blijkt de club uit de Overijsselse hoofdstad tot grootse dingen in staat. Aan de vooravond van dit seizoen moesten de in de competitie oppermachtige Apeldoorners de Supercup al aan de 'nietige' bekerwinnaar afstaan. Zaterdag gingen ze er in de slopende halve finale andermaal aan. Zwolle had de klus zelfs simpel kunnen klaren, wanneer het aan het eind van de derde set één van liefst negen matchpoints had benut. De vermoeidheid leek de thuisclub tegen Nesselande in een cruciale fase op te breken (toen de derde periode andermaal verloren ging), maar de Rotterdammers demonstreerden pijnlijk duidelijk dat de weg naar de top nog een hele lange is; ook onder de om zijn psychologische stuntjes vermaarde magiër Mathieu.

Misschien helpt het Zwolse recept, gebrouwen uit de ingrediënten van Timmer en routinier Ronald Zoodsma. “Tegen slechte ploegen kunnen we moeiteloos slecht spelen, maar tegen goede trekken wij een laatje open waaruit karakter te voorschijn komt”, zegt de laatste. Wanneer Dynamo en Nesselande echt werk van hun ambities maken, wordt het voor Zwolle uitermate lastig aan te haken. Ofschoon de selectie slechts tien spelers telt, praat Timmer niet over versterkingen; hooguit over het gedeeltelijk vrijstellen (in hun baan) van de meest gewaardeerde krachten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden