Oproep

Mag een jonge doodzieke patiënt meer kosten?

Beeld anp

Bij de dood van een kind gebeurt het weleens dat een hoogbejaarde uit de familiekring zegt dat hij of zij liever zelf was gestorven en dat het kind dan was blijven leven. Het is maar goed dat we zulke beslissingen niet op zo'n manier kunnen nemen. Hoe zou dat ook moeten?

Keuzes van levensbelang pakken soms zo anders uit wanneer ze zich daadwerkelijk aandienen. Zo kan het redelijk lijken dat de zorgverzekeraar de financiering van extreem dure medicijnen voor een zeldzame ziekte afwijst, met als argument dat de beperkte hoeveelheid geld beter besteed kan worden aan de behandeling van een aandoening die bij veel mensen voorkomt. Maar als die zeldzame ziekte nu net een buurmeisje heeft getroffen, ligt het toch weer anders.

Zoals Luc Bonneux, specialist ouderengeneeskunde, deze zomer fijntjes opmerkte op de pagina Opinie, gaat het meeste geld van de zorg naar de laatste levensjaren. In die periode maakt de zorgconsument in een paar jaar tijd bijna de helft op van het budget dat voor het hele leven geldt. Kort daarna kwam Trouw met het bericht dat het verblijf in het ziekenhuis in de laatste weken van het leven voor nogal wat patiënten vrij zinloos is. De zorg daar voegt weinig of niets toe en bovendien geven de meeste mensen aan dat wanneer ze weten dat ze gaan sterven, ze liever thuis zijn dan in een ziekenhuis.

Taaie overlevers
De voor de hand liggende conclusie is dan, dat er nogal wat te besparen valt in dat laatste levensjaar. Laat mensen die laatste fase thuis in bed liggen, dat is goedkoper dan in dat ziekenhuisbed. Het geld dat wordt bespaard, kan dan worden besteed aan dat doodzieke buurmeisje die met die peperdure medicijnen de dood nog een jaar uit de buurt kan houden, en wie weet nog wel tien of vijftien jaar.

Maar zo simpel is het nu ook weer niet. Om te beginnen is niet altijd duidelijk dat inderdaad de laatste fase van het leven is aangebroken. Ook ik ken voorbeelden van die taaie overlevers, die jaar in jaar uit aan die laatste paar maanden beginnen, om dan wel tien jaar na de voorspelling uiteindelijk de laatste adem uit te blazen. En daarnaast kost ook zorg die gericht is op pijnbestrijding, op verlichting, op het aanbrengen van comfort rond een sterfbed, wel wat. En wie wil een stervende die laatste zorg onthouden?

De Raad voor de Volksgezondheid en Zorg heeft weleens een maximum genoemd voor de bedragen voor medische kosten die het leven met een jaar kunnen rekken. Dat zou dan zoiets als 80.000 euro zijn. Het stellen van een maximum is misschien nodig, maar het is 'geen prettige discussie', aldus Rien Meijerink, directeur van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu, in 2012 in Trouw.

De onvermijdelijke vraag daarbij is of dat maximum aan de leeftijd van de patiënt zou moeten worden gekoppeld. Hoe jonger de patiënt, hoe hoger het maximum?

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag in de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden