Mag echt bont weer?

Als Amerika de toon aangeeft dan staat ons nog wat te wachten. Volgens The Sunday Times is bont weer helemaal in de mode. Nu de recessie voorbij is zou de rijke Amerikaanse vrouw zich weer ongegeneerd durven over te geven aan de glitter en glam van juwelen en bont. Joan Collins, Shirley Bassey en Diana Rigg, ze dragen allemaal weer een echte bontjas. Maar, er is één ding veranderd ten opzichte van vroeger. Terwijl de bontmantel toen een cadeau was van liefhebbende echtgenoot of gefortuneerde minnaar betalen gearriveerde topmodellen en filmsterren hun jas en juwelen tegenwoordig zelf. Worden diamanten en minkcoats in de jaren negentig het statussymbool van de geëmancipeerde en maatschappelijk geslaagde vrouw?

Vergeten lijken de verhalen over doodgeknuppelde zeehondjes en uitgeroeide marters. Daar hebben deze dames geen boodschap aan. Als vrouwen met een verfijnde smaak zeggen ze te vallen voor de kwaliteiten van het 'eerlijke' bont en laten ze zich niet afschepen met 'bedrieglijke namaak'. En hoewel een aantal ontwerpers, waaronder Calvin Klein en Donna Karan, bont al categorisch hebben afgezworen, woedt de bontstrijd nog volop in het wereldje van modellen en filmsterren. Zo heeft Sophia Loren zich onlangs officieel verbonden aan het Italiaanse bontconcern Anabella en vindt topmodel Veronika Webb anti-bontcampagnes anno 1995 zelfs stompzinnig. Aan de andere kant weigeren veel modellen bont te dragen en treden Nadja Auermann, Naomi Campbell en Cindy Crawford op als ambassadrices van de PETA (People for the Ethical Treatment of Animals). Zij poseren belangeloos en naakt op affiches met het onderschrift 'Liever naakt dan bont'.

PATSERIGE POOIERIGHEID

Wie de modebladen erop naslaat ziet dat het bont inderdaad een opmars doormaakt. In de vrouwenmode zijn weer volop stola's te vinden evenals losse bontjes die glamoureus rond de nek kunnen worden gedrapeerd. Jurken zijn aan de mouwen of zoom zelfs afgebiesd met een dun bontrandje. Jean Paul Gaultier naaide zo'n bontrandje dit seizoen langs een klassieke, gebreide herenpullover. En ook de mannenjas mag met een overdadige bontkraag worden opgesierd. Juist dat geeft hem, aldus het Britse modeblad Arena, het vleugje patserige pooierigheid dat nu in de mode is. Maar wat er meestal niet bijstaat is dat het in bijna al deze gevallen gaat om namaakbont.

Stylist Maarten Spruyt maakte deze maand een bontserie voor Rails, het tijdschrift van de NS. Daarin werd in de inleiding heel nadrukkelijk gesteld dat het om imitatiebont ging. “Ik vond het belangrijk dat dat erbij vermeld werd. Als ik echt bont gebruik val ik mezelf ook een beetje tegen”, aldus Spruyt. “Het leuke van bont is toch vooral het glamoureuze effect en dat bereik je evengoed met namaakbont.' Echt bont komt Spruyt naar eigen zeggen niet zoveel tegen, wel veel namaakbont met dierenprints, dat is echt een trend. Ron Haarman van het Nederlands Bont Instituut merkt momenteel wel een lichte opleving in de Nederlandse bontbranche. “De bontzaken verkopen niet beter, maar in de bontateliers is het wel drukker. Veel mensen laten hun oude bontjas vermaken tot een modieuzer model. En er gaat veel meer echt bont naar de gewone winkels. In de duurdere confectie zijn op dit moment tienduizenden jassen te koop met kragen en garneringen van echt bont.” Dat bont is in de meeste gevallen opossum, een bontsoort die lijkt op vossebont, maar gemaakt wordt van een buidelrat uit Nieuw-Zeeland die daar milieuplaag nummer één is.

Lieke Keller van de Stichting Bont voor Dieren daarentegen merkt tot nu toe weinig van een nieuwe bontrage in Nederland. Grootwinkelbedrijven als ZY en C & amp;A zeggen geen echt bont te gebruiken en Stichting Bont voor Dieren controleert daar regelmatig op. Keller: “In de PC Hooftstraat in Amsterdam is het misschien anders, maar de bontkragen die ik op dit moment in de gewone confectiezaken tegenkom zijn allemaal imitaties. En echt bont is, hoewel het steeds beter kan worden nagemaakt, nog altijd vrij simpel van imitatiebont te onderscheiden. Als je bonthaar tussen duim en wijsvinger rolt voelt dat heel glad aan, terwijl kunstbont ruw is. Blaas je echt bont uit elkaar, dan zie je haardons en haar van verschillende diktes in allerlei kleurnuances. Imitatiebont is veel egaler van opbouw.”

NEDERLANDSE COUTURIERS

De Nederlandse couturiers Frans Molenaar, Frank Govers (en recentelijk ook Mart Visser) verwerken in hun wintercollecties altijd al echt vossebont, maar zij krijgen dan ook regelmatig - Molenaar nog afgelopen woensdag - bezoek van het PETA. Veel nut lijkt dat overigens niet te hebben. Bij shows loopt de cliëntèle geërgerd en onverschillig langs zo'n groepje demonstranten en ze kopen er geen bontjas minder om.

De discussie over bont blijft ingewikkeld. Het probleem is waar de grens moet worden getrokken, hoe principieel we kunnen en willen zijn. Over jonge zeehondjes zijn de meeste mensen het wel eens. Maar hoe zit het met de schadelijke opossum? En waarom mag de vacht van een voor de vleesconsumptie gefokt lam of varken wel en gefokte nerts opeens niet? 'Doe mij maar een broodje nerts', gekscheren de bontliefhebbers dan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden