Review

Madonna's nieuwe cd klinkt energiek en opwindend

Madonna spreekt Nederlands! Althans, een soort van. Aan het begin van het nummer 'Sorry' van haar nieuwe cd 'Confessions on a dancefloor' laat ze in verschillende talen weten in een trieste bui te zijn. En ja hoor, daar komt het: “Iek ben verdrietik.“ Het is het belangrijkste 'nieuwsfeit' van de nieuwe cd, die opvallend genoeg zonder relletje is gelanceerd. Ditmaal geen omstreden videoclip of lesbische kussen om de release van het nieuwe album kracht bij te zetten. Blijkbaar is dat de 47-jarige zangeres slecht bevallen. Want de anti-oorlogsclip van de vorige cd 'American life' leverde haar in eigen land niet alleen veel kritiek op, maar zorgde ook voor tegenvallende verkoopresultaten. Geen provocaties dus ditmaal, al bevat het nummer 'I love New York' wel een sneer richting George Bush: “If you don't like my attitude then you can just f off. Just go to Texas, that's where they play golf.“

Het elfde studio-album van de koningin van de popmuziek opent met de single 'Hung up' en het nummer zet meteen de toon voor het hele album. Het is een up tempo dansnummer, dat hedendaagse dance vermengt met disco uit de jaren zeventig en tachtig. Niet voor niets drijft het nummer op een sample uit de disco-hit 'Gimme, Gimme, Gimme (A Man After Midnight)' van Abba. Saillant detail is dat Madonna slechts de tweede persoon is die van Abba toestemming kreeg een om sample te gebruiken. Alleen The Fugees gingen haar in 1996 voor en mochten voor de single 'Rumble In The Jungle' een fragment gebruiken uit 'The Name of the Game'.

De leden van Abba zullen geen spijt hebben gekregen van hun vrijgevigheid, want 'Hung up' is een super-opzwepende dancetrack en bovendien subliem geproduceerd. Dat geldt ook voor de andere elf nummers, die Madonna grotendeels samen met Mirwais Ahmadzaï en Stuart Price schreef en produceerde. De eerste tekende ook voor de productie van de albums 'Music' (2000) en 'American life' (2003), terwijl Price vooral bekend is onder de naam Les Rythmes Digitales en tijdens de Drowned World Tour en Reinvention Tour als Madonna's muzikale regisseur fungeerde. Gedrieën hebben ze van 'Confessions on a dancefloor' Madonna's Grote Disco Album gemaakt.

De nummers klinken druk en zijn voorzien van veel toeters en bellen. Toch ontsporen de nummers niet en slaagt Madonna erin een energiek, opwindend geluid vast te houden. Alleen de nummers 'Forbidden love' en 'Isaac' vallen wat buiten de boot. 'Forbidden love' verzandt in lauwe synthesizerpop. En 'Isaac' is met zijn flarden van het nummer 'Im nin' alu' niet bepaald origineel, aangezien Eric B and Rakim in 1987 al een grote hit hadden met het nummer 'Paid in full', dat een sample van 'Im nin' alu' bevatte.

De rest van het album laat echter Madonna in topvorm horen en toont aan dat dankzij Madonna's 21ste eeuwse vertaling de disco-muziek nog altijd springlevend is.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden