Reportage

Macron moet van Frankrijk weer één land maken

Aanhangers van Emmanuel Macron vieren zijn overwinning bij het Louvre. Beeld EPA

Macron is gekozen tot president van een diep verdeeld volk. Dat beseffen zijn aanhangers maar al te goed.

Als om 20.00 uur precies de score op het enorme scherm in beeld verschijnt, kan Patrick Williate (59), beleidsambtenaar op het ministerie van financiën zijn geluk niet op. Met zijn linkerhand zwaait hij met de tricolore, met zijn rechter geeft hij Jacques Fdeda (60), marketingconsultant, een flinke klap op de schouder.

Drie kwartier eerder is Williatte als een van de eersten naar het hek voor het podium op het binnenplein van het Louvre gerend om dit ‘historische moment’ mee te maken. “Dit is een goede score”, roept de beleidsambtenaar op het ministerie van financiën uit. “Je hebt een rekenmachine nodig om te weten of we met een opkomst van maar 75 procent de helft van de kiezers hebben binnengehaald, maar het ziet er goed uit.”

Ook Kévin Lenouial (24), stagiair bij een effectenhandelaar, is tevreden. “Dit is goed nieuws. Dit land heeft zo’n enorme behoefte aan vernieuwing.” “Het is een overwinning op een ideologie die zich af wil sluiten en ons terug wil brengen naar het verleden”, voegt Fdeda er aan toe. “Een ideologie die uitsluit op grond van kleur, religie en seksuele voorkeur.”

Lenouial heeft zich gedurende de hele campagne actief voor En Marche! ingezet, de beweging die Macron eind 2016 uit de grond stampte. “De steun voor hem kwam meteen, van onderop. Er zijn overal comités opgericht van mensen die het met hem eens waren dat we het systeem moeten veranderen. Het goede is dat de campagne altijd positief is geweest. Als Le Pen werd uitgefloten, vroeg hij altijd om daarmee op te houden. Omdat hij echt vindt dat je zo niet met elkaar om moet gaan en omdat het hem om de ideeën gaat. Dat is nieuw voor Frankrijk.”

Stedelijke hoger opgeleiden

Het trio voor het hek weet dat Macron-kiezers winnaars van de globalisering worden genoemd. En het Frankrijk dat wint, zou je kunnen zeggen, heeft vanavond gewonnen. De grootste fans van Macron zijn leden van een nieuwe dominante klasse van stedelijke hoger opgeleiden, zo meent de filosoof Alain Finkielkraut. “Het zijn durfkapitalisten, start-uppers, communicatieprofessionals et cetera.” Mensen die overal kunnen werken en wonen en meer verwantschap voelen met hun soortgenoten in Amsterdam of New York dan met de veelbesproken ‘vergeten Fransen’ in de periferie van het land.

Fdede wijst het idee resoluut van de hand. “Natuurlijk is er in Frankrijk een breuk tussen de steden en regio’s waar weinig activiteit is. Maar Macron is naar mijn idee juist een antwoord op dat probleem. Hij is niet de chef van de winnaars, hij wil de kloof dichten.” Hoe je dat doet? “Onder andere door ervoor te zorgen dat werkgevers via onder andere lagere lasten weer zin krijgen om mensen aan te nemen, ondernemen te stimuleren.”

Fdeda komt voor zijn werk veel in het buitenland. Frankrijk heeft een achterstand, maar het land komt er wel. Ook al wil bijna de helft van de kiezers de ‘tafel omgooien’ zoals dat in Frankrijk heet. “Het ligt gewoon in de loop der dingen, we kunnen ons niet blijven verzetten tegen de wereld zoals hij is.”

Williatte is het daar helemaal mee eens. “Het boek van Christophe Guilluy ‘La France Périphérique’ ligt op mijn nachtkastje, het houdt mij zeer bezig. Hoe we stad en periferie, rijk en arm, gediplomeerd en laaggeschoold met elkaar kunnen verzoenen wordt het grote vraagstuk van zijn mandaat. Als het niet lukt, dan hebben we over vijf jaar een president van het Front National. Of van een andere beweging die we nu nog niet kennen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden