Macht en kracht van vroeger zijn terug

Als het erop aankomt, nadert Sven Kramer de onoverwinnelijkheid van zijn beginjaren: WB-winst op 5 en 10 kilometer

Sven Kramer voelde dit seizoen oude, verloren gewaande krachten in zijn lichaam terugkeren. Hij kan ze weliswaar niet zo overvloedig aanspreken als vroeger, als het erop aankomt nadert hij de onoverwinnelijkheid van zijn beginjaren.

Voor het eerst sinds 2009 sloot Kramer het gecombineerde klassement vijf en tien kilometer van de Wereldbeker weer winnend af. Hij dwong daarvoor zaterdag op de vijf in een adembenemend gevecht de winnaar van de afgelopen drie edities, Jorrit Bergsma, voor de zesde keer dit seizoen op de knieën. Telkens als Bergsma het initiatief nam, plaatse Kramer een vernietigende versnelling.

Hij toonde zich na de finish ongewoon euforisch. "Dit is ook een supersfeer. Als je het ijs op stapt voel je dat de mensen veel respect hebben voor Jorrit en mij, iedereen weet dat onze rit een soort afsluiting van de dag is. Ik denk dat wij fantastische sport hebben verkocht."

De macht waarmee Kramer de race naar zich toe kon trekken "heb ik de voorgaande jaren niet gevoeld. Ik zou er meer van willen genieten, maar dan gaat het niet zo hard, ik moet op te veel dingen letten. En natuurlijk doet het pijn. Ik schrik van mezelf als ik een waas voor mijn ogen krijg als Jorrit mij in de een na laatste ronde inhaalt. Dat resulteert blijkbaar in een ronde van 28.3. Dat is de wil om te winnen."

Waar zijn kwelgeest sprak van een 'net-nietseizoen met te veel tweede plekken', sprak Kramer van een fantastisch jaar. Hij noemde de dubbel op de WK afstanden die hij, mede door Bergsma, ook al sinds 2009 niet meer had gepakt. En de titels op de EK en WK allround, waar hij dankzij een betere 500 meter minder op zijn lange afstanden had hoeven leunen. De grootste winst van dit seizoen noemde hij "het gevoel dat ik eindelijk weer fit de zomer inga. Dat ik niet eind februari, begin maart op mijn tenen loop."

Toch leed Kramer een gevoelig verlies. Een reeks voormalige topschaatsers nam in het volle Thialf met veel toeters en bellen afscheid: Wouter Olde Heuvel, Diane Valkenburg, Bob de Jong (met oeuvreprijs schaatsbond), Margot Boer en Stefan Groothuis (met winst teamsprint). Het afscheid van de eerste was gedwongen wegens een reeks blessures. Dat deed Kramer in dubbel opzicht pijn: Olde Heuvel is een vriend en was carrièrelang zijn steun en toeverlaat.

Het afscheid greep Kramer emotioneel zodanig aan, dat hij zich er in de week voor de wereldbekerfinale voor afsloot. "Het is vervelend voor hem, maar het gaat mij ook niet in de koude kleren zitten. Ik heb tien jaar lang met hem dag in dag uit getraind. Als ik me daar een week van tevoren te veel mee inlaat, vreet dat energie. Ik zie dat Wouter ermee worstelt. Hij is boven alles een vriend, en ik wil niet dat een vriend van mij ongelukkig is. Vriendschap staat boven onze zakelijke relatie."

Er werden verbanden gelegd met de toekomst van Bergsma. Even eerder had deze gezegd dat zijn toekomst bij coach Jillert Anema, die hem olympisch kampioen tien kilometer maakte, onzeker is. Hij vindt zijn ploeg Clavis te groot geworden, dat gaat ten koste van de aandacht voor hem en hij zei te praten met andere ploegen 'die mij de beste faciliteiten kunnen bieden'.

Op de vraag of zijn gevaarlijkste concurrent zijn ploeggenoot zou kunnen worden, zegt Kramer zonder aarzelen: "Ja, waarom niet. Ik denk dat we elkaar sterker zouden maken." Speelt dat? Kramer toont een gespeeld nadenkende blik en hele brede glimlach. Zoveel ploegen zijn er niet meer over, toch? "Klopt. Jorrit Bergsma is olympisch kampioen, die verdient veel respect. Ik weet niet of hij dat nu wel krijgt."

Kjeld Nuis: Meest constante seizoen ooit

Kjeld Nuis had het gefluit niet gehoord op het moment dat tijdens de huldiging de naam Koelizjnikov werd omgeroepen. Het podium naast de winnaar van de algemene Wereldbeker en die van de 1000 meter bleef leeg, de op het geruchtmakende middel meldonium betrapte Rus was thuis gebleven. Het was een onwerkelijke situatie aan het einde van een seizoen dat voor Nuis in een 'rollercoaster' was geëindigd.

De internationale schaatsunie ISU heeft de naam Koelizjnikov nog niet verbonden aan doping. Uit een verklaring op de website kan wel worden geconcludeerd dat de Rus als een van een aantal anonieme betrapten een B-expertise heeft aangevraagd. Is die positief, dan krijgt de nummer twee van de WK sprint, Nuis, de wereldtitel. Het WK was al het beste toernooi dat hij ooit reed, met twee formidabele 1000 meters waarop hij de beste schaatser van het seizoen versloeg.

Nuis had zich voorgenomen het er tijdens de finale van de Wereldbeker niet meer over te hebben. Toen zijn prijzen binnen waren, deed hij het toch. Enig ceremonieel is wat hem betreft op zijn plaats, mocht het sprintgoud zijn kant op komen. Gebeurt dat niet, dat is dit seizoen toch "het beste en meest constante ooit" geweest.

"Vooral het winnen van de algemene Wereldbeker bewijst hoe constant ik ben geweest, van begin tot eind van het seizoen." De wetenschap dat hij het vermogen heeft er altijd te staan als het moet, noemt de wisselvallige rijder van weleer met het oog op de Winterspelen van Pyeongchang de belangrijkste les.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden