Maaskant koestert een puntje na Brabantse derby zonder pit

De supporters willen nog wel in Breda, maar de ploeg kan niet meer

EDWIN STRUIS

NAC 0 Willem II 0

Het moet nog februari worden, maar voor NAC en haar nieuwe trainer Robert Maaskant is de sprokkelmaand al aangebroken. In de race naar lijfsbehoud is elk puntje er een, zo betoogde de oefenmeester gisteren na de tegenvallende burenruzie met Willem II (0-0). Als een van de weinigen had hij een redelijk goed gevoel overgehouden aan het ondermaatse duel. "Er komen nog zat wedstrijden die we móéten winnen."

Waar de fans zondag een overwinning eisten op de gehate buurman uit Tilburg, predikte Maaskant nieuw realisme in het Rat Verlegh stadion. Groeide voorheen een avondje NAC uit tot een begrip vanwege de onstuimige manier van aanvallen in combinatie met de onvoorwaardelijke steun van het publiek, tegenwoordig is een middagje NAC van een heel ander kaliber. De supporters willen nog wel, de B-side maakt een verre van uitgebluste indruk, maar het elftal kan al een tijdje niet meer aan de hooggespannen verwachtingen voldoen. En dus zijn de uitgangspunten drastisch gewijzigd. Het NAC van Maaskant leunt zwaar op de organisatie van achteruit, waarbij het offensieve gedeelte voor rekening komt van een eenzame spits met balvrees.

Guyon Fernandez werd in de winterstop als 'versterking' gepresenteerd, maar die omschrijving dient niet al te letterlijk worden genomen. De voorhoede bestaat bij NAC uit één eenzame aanvaller die nog lang niet op het niveau verkeert dat nodig is om een degradatieclub uit de ellende te helpen. Enkel de achterhoede ziet er, met de komst van Menno Koch en Dirk Marcellis, wat meer solide uit, maar op die plek worden geen wedstrijden gewonnen, hooguit niet verloren. Geen wonder dat NAC niet alleen in gesprokkelde punten, maar ook in productiviteit slechts één club onder zich weet. Tot overmaat van ramp wist die club - FC Dordrecht - afgelopen weekend wel te winnen.

De - inmiddels wat dof uitgeslagen - Parel van het Zuiden behouden voor de eredivisie noemde Maaskant na afloop van de (West-)Brabantse derby tegen Willem II niet voor niets 'de moeilijkste klus' uit z'n loopbaan. "De druk is enorm groot," beseft Maaskant. Nog maar een paar jaar geleden stond de voormalige kroonprins van het trainersgilde met Wisla Krakow op de drempel van de Champions League, nu moet hij een verzameling brekebenen zoveel moed inpraten dat het team boven zichzelf uitstijgt en genoeg punten verzamelt om een beschamende degradatie te voorkomen.

De eerste voortekenen zijn weinig bemoedigend. Ging de ouverture onder zijn leiding kansloos met 4-1 verloren tegen PEC Zwolle, het tweede duel leverde vooral de bevestiging op dat NAC nog een lange weg te gaan heeft om zich boven de rode streep uit te worstelen. Spelers met vernuft lopen er niet rond, elke geslaagde combinatie berust op toeval. In de ogen van de meeste spelers is het opzetten van een fatsoenlijke aanval het equivalent van een verre, lukrake trap. Omdat Willem II de twintig kilometer die beide steden scheidt ook niet had overbrugd met de intentie om er een spektakel van te maken, ontspon zich een derbyonwaardig schouwspel.

Hebben de plaatselijke nachten de naam dat ze langzaam op gang komen, deze editie van het Brabantse onderonsje deed daar weinig voor onder. Vormde voor de pauze het weghalen van een spandoek met onwelvoeglijke teksten richting de gasten uit Tilburg het enige hoogtepunt, ook na rust was er lange tijd geen enkele sprake van een 'Ja, maar dan-opleving'. Pas in de slotfase leek de derby een beetje te ontbranden, maar toen was het al te laat. Met het tellen der zegeningen was Maaskant vervolgens snel klaar. Dat geldt voorlopig ook voor de punten.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden