Maas Slechterik

Jeugdtheater

**

"Heb je weleens gelogen? Of iets gestolen uit een winkel?" De voorbeelden die José Montoya in de rol van 'Slechterik' noemt, zijn voor veel mensen in het publiek wel herkenbaar. Maar de vissenkom van je oma op het fornuis zetten totdat de goudvissen worden gekookt? En daar met plezier naar blijven kijken? De acteur speelt zijn eerste solo, gebaseerd op zijn veelbewogen leven als adoptiekind op het slechte pad, met veel verve. Net als drie andere jonge theatermakers is hij op de zomerfestivals te zien in de serie 'Loslopend wild' van Maas. Dit Rotterdamse jeugdgezelschap onder leiding van Moniek Merkx zet zich in voor talentontwikkeling in het jeugdtheater. Ze geven jongeren de ruimte hun talenten te ontdekken en dagen professionele theatermakers uit om over jong publiek na te denken.

Montoya, een van de vaste acteurs van Maas en bekend van de tv-serie 'Het Schnitzelparadijs', heeft de potentie om solo op het toneel te staan. Met zijn innemende persoonlijkheid en ogen vol pretlichtjes hypnotiseert hij het publiek. Al zijn de verhalen die hij over het voetlicht brengt gruwelijk, op de een of andere manier vind je hem sympathiek. Maar hij verdient een betere tekst en regie. De monoloog van scenarioschrijver Wolter Muller is nogal eenduidig en regisseur Jolanda Spoel heeft de diepere lagen onvoldoende aangeboord. Het spel blijft te lang te lawaaierig en de kwetsbare kant die Montoya probeert te overschreeuwen komt nauwelijks naar boven. De slechterik hunkert natuurlijk naar aandacht en dat gevoel is Montoya naar eigen zeggen niet onbekend. Het is zelfs de reden dat hij acteur is geworden, zo is te lezen in de flyer bij de voorstelling.

Wat er onder zijn harde pantser verscholen zit, komt even tevoorschijn als hij wordt gebeld door een oud-klasgenootje. Het verlegen meisje dat in de klas vlak achter hem zat, is hem nooit vergeten. Juist op dat ontroerende kantelmoment valt de stroom zogenaamd uit en verzandt de spanningsboog in saai gesteggel tussen de acteur en de technicus. Maar als de ouderwetse telefoon op het toneel het weer doet, is het toch ontroerend dat hij weer een sprankje hoop heeft.

Komende maanden staat er nog meer 'Loslopend wild' op de zomerfestivals. 'Kraai' door Jasper van Luijk, 'Wie niet weg is is gezien' door de horrortweeling Anne Fé de Boer en Lotte Rischen en de parodie op videoclips 'Play it back' door Nastaran Razawi Khorasani gaan op Oerol in première.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden