Maas & Geel

Talpa is het Feyenoord van de televisie.

De televisie heeft er weer een talkshow bij. Een

latenight-talkshow en wel op Talpa: ’Het land van Maas en Geel’.

Het programma moet de leegte vullen die Barend en Van Dorp op de zender achterlieten. Niet dat BvD bij Talpa zo’n succes was. Sinds het duo plus Jan Mulder bij RTL werd weggekocht, halveerde het aantal kijkers zo ongeveer. En dat is tot aan het verdwijnen van het programma nooit meer rechtgetrokken.

Dat komt waarschijnlijk óf door Talpa’s ongelukkige hand van aankopen (ook Jack Spijkerman’s show scoort bij Talpa aanzienlijk lager dan bij de Vara) óf men weet de zender nog steeds niet te vinden. Dat laatste is onwaarschijnlijk omdat ’De wedstrijden’ (voetbal eredivisie) het weer wel goed doet. Het is een geheimzinnig fenomeen, zo’n marktaandeel.

Hoe dan ook; het is voor John de Mol en zijn mensen de uitdaging om iets te bedenken dat nu eens niet met voetbal te maken heeft, geen uitgekauwde formule vertegenwoordigt en toch een succes is. Dat heeft Talpa nodig. Zelfs de reality-avond op maandag (hét affiche van ’s lands jongste kanaal) trekt op het piekmoment niet veel meer dan 400.000 belangstellenden. De mensen lijken er een beetje moe van te worden, van al dat gegluur. Het lek is dus nog niet boven en daarmee is Talpa het Feyenoord van de televisie: in potentie de grootste, maar het komt er gewoon niet uit. Plus dat beroerde aankoopbeleid.

Het duurde trouwens even voor ’Het land van Maas en Geel’ de lucht in mocht. Dat lag niet aan de presentatoren Bridget Maasland en Cees Geel. Die stonden al maanden in de startblokken. Maar om tegen Pauw & Witteman op te kunnen, moest het programma om 22.30 uur beginnen en dat liet de programma-indeling bij Talpa niet eerder toe dan afgelopen maandag. Of het allemaal het wachten waard was, mag je na één uitzending eigenlijk niet zeggen. Maar de eerste indruk is: nee.

Met de aankleding en de locatie (Het Ketelhuis, Amsterdam) was niks mis. Er stond een tafel en er zat publiek. Wat heb je ook meer nodig?

Misschien toch een pietsje voetbal. Jürgen Seedorf, de broer van ’her-international’ Clarence, mocht de gasten introduceren. Dat waren Jan Maarten Heideman (schaatsen), Karin van Gilst (hoofdredacteur Viva), Marlies Dekkers (ondergoed) en Mark Rutte (onderschat).

Geen gasten waar Pauw & Witteman jaloers naar gekeken zullen hebben. Wel leerden we van Van Gilst waarom in de Viva-rubriek ’anybody’ al vijftien jaar lang lezers probleemloos uit de kleren gaan. ,,Het zijn mensen die vaak iets te vieren hebben. Mensen die een ziekte overwonnen hebben of die net een kind hebben gekregen”. Maar Bridget Maasland twijfelde aan die analyse:,,ik zie soms lijven dat ik denk: wat valt er dan te vieren?”

Van Mark Rutte weten we nu dat hij niet bi-seksueel is en 5000 vrienden heeft op de profielensite Hyves. En vriendinnen. Na afloop van de uitzending wilde hij ’best de agenda even trekken’ met de smachtende bewonderaarsters die voor de jonge liberaal naar de studio waren gekomen.

Bridget Maasland is een frisse vakvrouw, praat makkelijk en kan lezen en schrijven met de camera. De andere eigenschappen die je verwacht van een talkshow-host - scherpte, ad rem zijn, diepgang - laten bij Maasland nog ruimte voor twijfel.

Co-host Cees Geel is een begenadigd acteur en bewees dat onder meer in ’De Trip van Teetje’ (1998)en in ’Simon’ (2004). De rol die hij speelt in ’Het land van Maas en Geel’ - zichzelf - lijkt hem minder op het lijf geschreven. Hoe eigenaardig dat ook mag klinken.

Rapportcijfer: 233.000. Dat is het soort tussenrapport, die je bij Talpa liever achterhoudt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden