Maanpraat

Het 'Apollo lunar surface journal' is te vinden op world wide web (http://ees-www.lanl.gov/Apollo). De transcripties van Apollo 11, 12, 14 en 17 zijn gereed. Die van Apollo 15 wordt later deze maand voltooid, die van Apollo 16 later dit jaar.

Op de Enterprise is het dus anders, en gelukkig ook in de ruimtevaart van ònze eeuw. Zo is er Eric Jones, een historicus van het Los Alamos nationaal laboratorium. Hij vervaardigde het Apollo lunar surface journal, een letterlijke weergave van alle, door microfoons opgevangen conversaties tussen astronauten die zich tussen juli 1969 en december 1972 tijdens Apollo-expedities op de maan begaven.

Waarom? Omdat Apollo uniek was in zijn soort,schrijft Jones. Omdat die driehonderd duur maanwandelen, zo hoopt hij vurig, slechts de opmaat vormden voor nog veel meer expedities in de kosmos. Om kort te gaan: omdat we willen dat de gezagvoerder van een Marsvaartuig straks lering trekt uit het verleden.

Jones ging niet over één nacht ijs. Hij beluisterde geluidsbanden in het archief van de Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA en bekeek ook al het beschikbare foto-, film- en videomateriaal. En hij sprak met de meeste maanwandelaars zelf. Het resulteerde in een geannoteerde transcriptie (op de seconde nauwkeurig) met uitvoerige uitleg en commentaar.

Dat dit bij tijd en wijle tot stomvervelende passages leidt, is evident. Welgeteld 110 uur, 12 minuten en 21 seconden na de lancering van de Apollo 11 zegt vluchtleider Bruce McCandless tegen Neil Armstrong op de maan: “Neil, this is Houston. Radio check.” Het vervolg:

110:12:27 Armstrong: Roger, Houston. Loud and clear. 110:12:29 McCandless: Roger. Out. 110:12:30 Aldrin: Loud and clear, Houston. 110:12:32 McCandless: Roger, Buzz (long pause).

Gelukkig zijn er ook momenten met een hogere attractiewaarde. Zoals uiteraard de eerste voetstappen van Armstrong in het maanstof, maar we lezen ook hoe hij enkele malen met klem wordt verzocht snel een maansteen op te rapen, zodat de buit in elk geval binnen is als hij onverhoopt voortijdig zou moeten terugkeren.

Het monnikenwerk van Jones is, ondanks talrijke ellenlange uitweidingen, goed leesbaar. Slechts de ware liefhebber (en straks die Marskapitein) zal de moeite nemen àlles door te worstelen. Apollo 11 was spannender dan de volgende missies, en dat weerspiegelt zich natuurlijk in de transcripties van Jones. Echt frustrerend is echter het besef dat we nooit zullen weten wat de maanreizigers aan elkaar toevertrouwden op momenten dat er géén microfoon aanstond.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden