Maannacht

Je bent jong en je houdt van boeken, maar je hebt geen geld en het is Boekenweek en De Bijenkorf organiseert een Boekenmarkt, waar tientallen schrijvers achter hun kraampjes zitten, en jij wilt dat niet missen, natuurlijk niet, zo vaak komt het niet voor dat de hele schrijverswereld te bezichtigen valt. Het enige dat er op zit is als een echte scholier met aspiraties om redacteur van de schoolkrant te worden en een dichter van formaat, je bent tenslotte niet klein, je in het gewoel van deze Boekenmarkt te begeven en het minst dure boek te kopen dat je toch graag wilt hebben en zoveel mogelijk schrijvers om een handtekening te vragen. Daarmee dwing je een min of meer persoonlijke ontmoeting af.

Dus kocht ik 'De muze en het heelal', "een verzameling gedichten, handelende over licht en duister, over aarde, zon, maan en sterren, over ruimtevaart, een primula en een citroen, bijeengebracht door Guus Sötemann en uitgegeven ten behoeve van jonge mensen ter gelegenheid van de boekenweek 1959 door de vereeniging ter bevordering van de belangen des boekhandels". Met die bloemlezing in de hand ging ik de kraampjes langs met het verzoek er een handtekening in te zetten. Ik kan mij die gesteldheid, om dat te willen, nu niet meer indenken, maar vond het toen heel gewoon om te doen en geneerde mij in het geheel niet.

Het is even grafologisch puzzelen om er achter te komen wie het geweest zijn die ik heb ontmoet, maar op één weet ik het nu: Tjalie Robinson, Gabriël Smit, Maurits Mok, Harriët Freezer, John O'Mill, Jan Hanlo, Ed Hoornik, Ton van Oudwijk, Ben van Eijsselstein, Clare Lennart, Remco Campert, M.L. Kuile Scholte, Pierre Dubois, E. Breton de Nijs, Marga Minco, Anthonie Donker, C.J. Kelk, Ad den Besten, Gerrit Kouwenaar, Paul Rodenko, Henriëtte van Eyk, Cees Nooteboom, Simon Vinken oog, Jan Fabricius, Lide Meijer en C. Oolbekkink. Het waren er vast en zeker meer die daar op de markt zaten, maar dezen heb ik bereikt. Zij vormden voor mij destijds het bewijs dat literatuur mensenwerk is, de door de muze in dit heelal gezegenden waren gewoon onder ons en gaven hun handtekening weg aan een snakkende scholier. De enige die, tot mijn verbazing, ergens midden in de bloemlezing onder aan de bladzij tekende, was Victor E. van Vriesland. Daar stond namelijk zijn gedicht 'Maannacht' en hij wist dat. Vier andere, ook aanwezige, dichters hadden ditzelfde kunnen doen, maar kwamen niet op het idee. Ik ook niet, ik wist van niks.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden