Maandag in maart

Gewoon een maandag in maart, na een koude nacht. Rijp op het gras. De kinderen naar school, het huis valt stil, de kranten verslaan het voetbal van het weekend, in papier gestolde opwinding. El Clasicó viel tegen, voor wie op schoonheid hoopte. Hij oogstte theater. Vallende sterren.

De winkels in de binnenstad nog gesloten, de voetgangerpassages hier en daar geblokkeerd door busjes van toeleveraars. Een kop koffie in het café met de naam van een Russische prins, Orloff.

De verslaggever van het journaal is er, zoals vaak, leest de krant. En de serveerster is er, die zo mooi lacht, ronde heupen en al. Een blues van Dylan komt in je op, de waitress in 'Highlands', al heeft ze geen long white shiny legs.

Je leest er een lokale krant, ze bouwen een harde kantoorkolos van staal en glas achter het station en noemen het World Trade Center, maar een bibliotheek voor de burgerij, nee. Die komt niet van de grond.

Je moppert in jezelf, en ze brengt je je koffie, lacht haar lach, de lach voor de gasten.

Lokaal nieuws. De grote boekhandel blijft de hele dag gesloten wegens inventarisatie, de boekhandel die als het aan de gemeente ligt aan het einde van het komend jaar uit het pand moet verdwijnen. Lokaal nieuws ja, maar is er eigenlijk ander nieuws dan lokaal nieuws; is niet al het nieuws lokaal?

Broese is een van die grote boekhandels, die terugkeerde in de ruïnes van Selexyz en Polare en de zaak weer op liet bloeien. Kom er op zaterdagen, het krioelt er als vanouds van de mensen, in geduldige rijen voor de kassa's.

Maar de gemeente wil het pand verkopen, toplocatie, in een bocht van de gracht. Dan kan er weer een trade center in. Ronald Giphart, de schrijver, roept op tot een actie om de boekhandel te steunen.

Boven de boekhandel huist in licht uitgewoonde verdiepingen de bibliotheek, met de buitenlandse kranten. De Frankfurter Allgemeine bericht over Griekenland, de Griekse premier is te gast in Berlijn. Zes jaar geleden brak de crisis uit, schrijft de krant, en intussen is de wereld veranderd en moet de EU anders reageren. Poetin, de geopolitieke situatie.

Europa - Duitsland - kan de Grieken niet laten gaan, het einde van Europa dreigt.

Maar niet hier in de bibliotheek. Hier lapt men ramen. Lezers, laptops, alle tafels bezet.

Feel like I'm drifting from scene to scene.

- Dylan, 'Highlands'.

In Die Zeit, het weekblad, de laatste brieven en dagboekaantekeningen van Fritz Raddatz, de literair criticus die zich, ongeneeslijk ziek, het leven benam, en die er, zie de aantekeningen, zijn geliefde man niet van op de hoogte stelde. De Freitod. In het Duits klinkt het bijna als iets nobels, een kwestie van eer.

In de wekelijkse rubriek Ich habe einen Traum, hier ook bekend van Letter&Geest, de droom van Shaun, het geanimeerde schaap, die begint met de opmerking van Shaun dat hij nooit moeite heeft in slaap te komen.

Voor de ingang van de bibliotheek wenst de straatnieuwsverkoper iedereen 'mooidag' en ja, de zon schijnt, het licht valt tussen de oude gevels, op deze maandag in maart.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden