’Maakbare dak- en thuisloze bestaat niet!’

(Trouw)

Aan één ding is geen gebrek sinds het Rotterdams gemeentebestuur de dak- en thuislozenopvang naar zich toe heeft getrokken: aan geld. „Er is genoeg opvang”, zegt Nora Storm van de Rotterdamse Junkiebond; „genoeg instellingen, genoeg bedden, noem maar op. Maar het probleem is dat er te veel wordt geïnvesteerd in stenen, niet in mensen. Het is een rondpompen van mensen.”

Rotterdam is in de ban geraakt van het ’trajectdenken’, waarschuwt dominee Hans Visser: stop een verslaafde of zwerver in een resocialiseringsprogramma en er komt een oppassende staatsburger uit. „Mensen worden nu opgesloten en moeten gedwongen afkicken. Soms lukt het, vaak niet. En er zijn mensen die psychisch zo verminkt zijn dat ze niet in staat zijn om op een kamer te wonen. De maakbare dak- en thuisloze bestaat niet!”

Visser ging twee jaar geleden met pensioen toen zijn Pauluskerk moest wijken voor nieuwbouw. Daar ving hij tientallen jaren daklozen, verslaafden en illegalen op. De gemeente zette zelf een vervangende dagopvang op achter het Hofplein.

Met de verhuizing zijn heel wat vaste klanten zoekgeraakt, ruim honderd schat de predikant. „De opvang is te hoogdrempelig.” Hij ziet dakloze verslaafden die terugvallen in hun gebruik ’in de stad rondsjouwen’. Illegalen ’worden geacht niet te bestaan’. En psychotische daklozen die wel eens ’uit hun bol gaan’ is de toegang ontzegd. „Die mensen moet je op zo’n plek toelaten. Zo’n voorziening is daarvoor.”

Wegens een rammelende boekhouding moest Storm vorige zomer van de gemeente stoppen met haar uitzendbureau voor junks, Topscore. Met straatvegen, verven of trams reinigen verdienden dagelijks 100 à 150 verslaafden hun eigen dope zodat ze niet meer hoefden te stelen. De gemeente begon een eigen uitzendbureau, Jobscore. De aanpak is anders, vindt Storm. „Ik word er niet vrolijk van als ik ze zie. Er zit geen enkele structuur meer in. Dat strakke werken van pauze tot pauze gebeurt niet. En bij mij mocht er echt geen bier gedronken worden op straat.” Met lede ogen ziet Storm haar ’jongens’ verloederen. „Het is een schande hoe ze eruit zien. Want met de mensen zelf gebeurt er niks.” Het ontbreekt aan persoonlijke aandacht, zegt ze: „Ze kennen hun klanten niet meer. Nu kan iemand zomaar wegblijven, wij belden meteen. En hulpverleners staan overal boven. Ga er ook eens naast staan!”

Drugsverslaafde Willem Versteeg (links) is niet echt gecharmeerd van de nieuwe Rotterdamse aanpak van daklozen. ¿De behandelaar heb ik één keer gezien.¿ (FOTO WERRY CRONE, TROUW)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden