Lyrisch zelfportret van dode dichters

Het schrijven van 'Jij zegt het' klonk als een onmogelijke missie, een roman over de tragische liefdesgeschiedenis van de dode dichters Ted Hughes en Sylvia Plath, over wie in Engeland en Amerika al tig boeken zijn geschreven - de beste door hen zelf.

Het werd de comeback van romanschrijfster Connie Palmen, van wie het laatste fictieve werk 'Lucifer' (2007) ook al over een omstreden liefde ging. Dat boek werd destijds dunnetjes ontvangen.

Palmen vereenzelvigde zich in haar nieuwe roman tot in het diepst van haar tot Grote Liefde geneigde ziel met 'Don Juan, Heathcliff, Blauwbaard' Ted Hughes en maakte van deze fictieve memoires niet alleen een lyrisch, rijk en meeslepend portret van de getergde, gebroken en uiteindelijk toch herrezen dichter, maar indirect ook een zelfportret waarin ze haar favoriete thema's kwijt kan. Niet in het minst het Palmeneske belang van de biecht, ofwel de expressie van het ware zelf: "En ik, die zo lang de vijand was van het onthullendste woord uit de taal (...) volgde haar naar buiten, en ik zei het, ik". Volgens de schrijfster zelf biedt de monoloog ook een hervertelling van het evangelie volgens Matteüs maar dat haalde niemand er nog uit. (JR)

Connie Palmen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden