Lunteren en ACV: geploeter aan de top

LUNTEREN - Supporters en ingewijden hebben misschien nog enig genoegen beleefd aan de rommelpotterij waarin Lunteren en ACV zich ieder de halve winst verschaften (1-1). Alle andere toeschouwers zal het beslist ontgaan zijn dat zij de top van het zaterdagvoetbal aan het werk zagen.

LOEK LAURMAN

Een hoge klassering in de eerste klasse was niettemin de voornaamste inzet van het geploeter waartoe beide ploegen zich verlaagden, al zaten er in het spel van Lunteren aanvankelijk nog enige elementen die er op wezen dat de thuisclub bereid was er iets moois van te maken. De acties van Lodewijk de Kruiff op de rechtervleugel gingen het verdedigend vermogen van ACV-er Anne Nijboer nogal eens te boven. Met enig geluk had Dick van Laar derhalve na twee minuten de bal al in het doel kunnen glijden. En ook de aanvalsopzetjes waarvoor Omer Tirgil vanaf het middenveld zorgde, leken ACV te machtig te worden.

Maar in wat zich als de kracht van Lunteren presenteert, schuilt tegelijkertijd de kwetsbaarheid van de Veluwse ploeg. Tirgil en de Kruiff vormen het voetballende hart van het elftal rond de goed koppende Van Laar als doeltreffende spits. Zolang de twee balvaardige dribbelaars de gelegenheid wordt geboden hun kunsten te vertonen, is Lunteren in staat de tegenstander onder de voet te lopen. Vooral in de thuiswedstrijden, want in de negen tot nu toe in eigen huis gespeelde duels (doelcijfers 27-8) kwamen alleen ACV en Oranje Nassau met een gelijkspel goed weg. Mogelijk verlenen bezoekende clubs met een voorzichtige speelwijze en een respectvolle bejegening wat medewerking aan het tot stand komen van die fraaie reeks. Eenmaal op vreemde grond vergaat het Lunteren aanzienlijk slechter. Van de zes uitwedstrijden gingen er al vier verloren.

ACV maakte zaterdag in elk geval duidelijk dat er van Lunteren weinig te duchten valt als de de draaitollen Tirgil en De Kruiff geneutraliseerd worden. Toen Jan Oosterloo en Anne Nijboer na zo'n twintig minuten speeltijd steeds meer greep op genoemd tweetal kregen, was het bewaken van Dick van Laar voor Rene van Spijker ook niet meer dan een routineklus. Het is dat De Kruiff zich vlak voor rust nog een keer van Nijboer wist te ontdoen, anders zou Van Laar zijn veertiende seizoentreffer zaterdag gemist hebben.

Toen de spelmakers van Lunteren na rust tot passiviteit vervielen, kreeg ACV de gelegenheid een reeds verloren gewaande wedstrijd wat meer naar zich toe te trekken. Tot echt gevaarlijke aanvallen kwamen de Assenaren nooit. Door de absentie van Bert Scholing en Mark van Vugt mocht dat ook nauwelijks van hen verwacht worden. Hun hoop was na een klein half uur helemaal tot het nulpunt gedaald, toen Peter Kuntz zijn aandacht op een defensieve taak moest gaan richten. Hij nam de positie van vrije verdediger Bert Meertens over, die geblesseerd uitviel, omdat hij bij een zeer forse overtreding op Omer Tirgil .

ral zichzelf te pakken had genomen.

Na de ontmanteling van de complete ACV-aanval was het al met al een verrassing dat lichtgewicht Gert Hoving na een kwartier in de tweede helft toch met het gelijkmakende doelpunt op de proppen kwam. Trainer Johan Zandstra wreef zich alsnog vergenoegd in de handen, gaf opdracht tot consolideren van de stand en beperkte zich verder tot het uiten van zijn ongenoegen over de arbitrage. Op de leiding van Dick Beldman was inderdaad nogal wat aan te merken. De gele kaart voor Bert Meertens was zeer terecht, maar wie daarna Dick van Laar onbestraft laat bij een vergelijkbare overtreding tegen Rene van Spijker, wekt de indruk met twee maten te meten. De gele kaart die Johan Pitstra op de valreep voor een simpele overtreding kreeg voorgehouden, kon die indruk alleen maar versterken.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden