Luik: je hóeft er niet omheen te scheuren

Op weg naar het zuiden is Luik die grauwe stad waar je nooit stopt. Toch moet u dat eens doen. Voor al die fijne cafés en lunchrooms, leuke rommelmarkten en prachtige kerken.

Wie er niet hoeft te zijn, komt er nooit. Hoe vaak bent u er langs gereden, onderweg naar zuidelijker streken? Tien keer? Honderd? Met rechts het glinsterende Maaswater, links die steile rotsen en onttakelde fabriekscomplexen? Maar wat een gemis. Op ruwweg 200 kilometer van Utrecht ligt een stad boordevol muziek, cultuur, geschiedenis en sfeer en zo anders dan onze steden. Frans is er de voertaal en de omgangsvormen zijn voor Nederlandse begrippen zo ongebruikelijk vriendelijk en plezierig, dat het aanvoelt als een ver buitenland.

De inwoners van Luik staan bekend om hun ongebonden, onconventionele aard, zeker naar Belgische maatstaven. Lang was de stad het centrum van de Belgische staalindustrie. Geen aangeharkte schoonheid maar rauw authentiek, vuil en vol vervallen gebouwen. De door generaties lange armoede getekende gezichten van de bewoners maken er evenzeer deel van uit als de flonkerende rivier, de groen oprijzende citadel en het spectaculaire nieuwe treinstation Guillemins van architect Calatrava.

De stad heeft een roerige geschiedenis van regelmatige aanvaringen met het wettige gezag. De beeldenstorm ging er net langs, onze eigen Willem van Oranje belegerde de stad tevergeefs. Eind 18de eeuw sloopten boze burgers de belangrijkste kathedraal uit protest tegen de al te autoritaire bisschop. Hangt er daarom zo'n losse sfeer?

Voor die sfeer beginnen we op de vrijdagse 'Brocante de Saint-Pholien' in Outremeuse, een hippe studenten- en uitgaanswijk tussen Maas en Ourthe. Meer dan drie theelepeltjes, een wrakkig snijplankje, twee handdoeken en een lelijke broek heb ik er nooit gekocht, maar wekelijks stromen duizenden bezoekers toe, ook Nederlanders, voor deze beroemde rommelmarkt, een onvoorstelbare mix van meubels, kleding en curiosa in alle stadia van aftakeling met soms opeens iets moois. Liefhebbers kunnen op zaterdagmorgen op herhaling in Saint-Gilles.

We blijven in de sfeer van oude dingen. Via de Pont Maghin steken we door naar de 11de-eeuwse kapittelkerk Saint-Barthelémy voor een van België's zeven wonderen: een 12de-eeuws geelkoperen doopvont vol reliëfs van bijbelse doopscènes. Hoewel Belgen verder nauwelijks nog ter kerke gaan, wordt het massieve kunstwerk regelmatig gebruikt in doopdiensten. Aan de overkant van de straat ligt in museumcomplex Grand Curtius zevenduizend jaar kunst en geschiedenis op ons te wachten. Kerkenkijkers hebben in Luik trouwens een dagtaak, en slaan in geen geval de indrukwekkende kathedraal Saint-Paul met zijn schatkamer over, evenmin als Église Saint-Jacques.

Maar wacht: eerst gaan we eten. Via voetgangersbrug La Passerelle lopen we naar La Ouna. Of naar het vier huizen verder gelegen Casa Mezze. Eigenaressen Hana en Suzanne, zussen, kunnen naar verluidt niet met elkaar door één deur maar beider Libanese specialiteiten zijn verrukkelijk.

Bent u een shopaholic? Leeft u zich dan uit op geweldige patisserieën, delicatessenzaken, boutiques, designwinkels en alternatieve zaakjes, allemaal op loopafstand. Proef een Luikse wafel, de beroemde lokale jenever pèkèt.

Nee, ik hoef niet op de foto, schudt patron Pierre van café Toccata. "Maar dit is iets voor jou". Hij duwt me een papiertje onder mijn neus: 'café suspendu' staat erop. Pierre legt uit dat klanten een extra drankje kunnen afrekenen voor iemand die dat niet zelf kan betalen. Natuurlijk doe ik mee. Ik schrijf mijn naam op het speciale wandbord en krijg een bonnetje dat ik aan iemand kan geven die dat goed kan gebruiken.

Lijkt het of een mens hier constant bezig is met eten en drinken? We dineren in het piepkleine La Divina aan de middeleeuwse Rue Roture. Lang wachten en merkwaardig aftandse toiletten maar de lekkerste cassoulet ooit. En dan? Hippe funk in de tegenovergelegen LiveClub? Wereldmuziek bij Aquilone, waar je op vrijdag en zaterdag trouwens ook lekker kunt eten? Een onbekend bandje in l'An Vert, swingende blues in concertpodium-annex-bioscoop Le Parc? Het wordt Aquilone: een Siciliaanse band speelt de sterren van de hemel. Diehards die het Luikse nachtleven willen proeven begeven zich naar uitgaanswijk Le Carré of gaan naar een dj-feest in de enorme catacomben van Le Cadran. De volgende dag gaan we vroeg op pad. Symbool van de ware Luikenaar is de lokale held Tchantchès, volgens de overlevering dienaar van keizer Karel de Grote en vrijheidsstrijder. Zijn standbeelden vind je door de hele stad; het Tchantchèsmuseum annex poppentheater verhaalt over hem, zijn vrouw Nanesse en over festival '15 aout', wanneer Luiks inwoners een beetje gek worden van duizenden bezoekers.

"Ik leer mensen goed eten." Gregory Boonen, eigenaar van lunchspot Terre Mère en voedingsdeskundige, serveert biologische, vegetarische en veganistische salades, soepen en sandwiches en geeft voedselworkshops en kookcursussen. Filosofische spreuken hangen aan de muur, de stamtafel ligt vol boeken, het goedgeklede publiek kletst geanimeerd. De soep smaakt kruidig, het brood is kraakvers. Je kunt hier trouwens gewoon een - biologisch - biertje of wijn bestellen - het blijft België.

Bent u ondertussen de doordringende Luikse dieselgeur beu? Over de Place Léopold, met giechelende meiden, voetballende jongens en de dag doornemende oude mannen, gaan we omhoog langs de flanken van de citadel, oorspronkelijk een verdedigingsbouwwerk.

Dit is andere koek. Schapen, zingende vogels, groene weitjes.

Aan onze voeten een stads panorama van bruggen, daken van huizen, kerken en kloosters. Na een stevige wandeling dalen we af via de 374 treden van de steile Montagne de Bueren. Geleidelijker kan ook, door kasseienstraatje Rue de Pierreuse en op naar onze volgende versnapering: La Caféière, een honderd jaar oud thee-en koffiezaakje. Buurtbewoners kletsen bij, tussen honderden theesoorten als Yin-zhen, Shan-tran en Jade Oolong, verse koffiebonen en zelfgebakken koek.

Heeft u nog even? Dan gaan we naar het statige Parc de la Boverie met zijn Museum voor Moderne en Hedendaagse Kunst. Of naar militair fort La Chartreuse net buiten het centrum, omstreeks 1800 door Nederlanders gebouwd. Nu groeien er berken door het dak van de ruïnes. We kunnen nog naar de smoezelige Rue de Moulin met zijn overvloed aan verse vis, groente, Turkse en Marokkaans broden en gebak.

In Luik is 18 procent van de bevolking van buitenlandse komaf, de stad telt zo'n 140 nationaliteiten. Wie een paar woorden Frans probeert, wordt beloond met blij verraste gezichten.

Groeten bij binnenkomst en vertrek? Graag. Nederlanders hebben in dat opzicht een slechte naam.

Naar Luik
Met een aanbieding
Op vertoon van dit artikel ontvangt u tot eind dit jaar 15 procent korting op twee overnachtingen voor twee personen in jeugdherberg Georges Simenon. Goede, eenvoudige kamers met eigen douche/toilet, gratis wifi, inclusief (biologisch) ontbijt. Gratis parkeren in straten rondom. (Rue Georges Simenon 2, www.lesaubergesdejeunesse.be)

Het Office du Tourisme: Place Saint-Lambert 35, www.liege.be

Van januari tot december zijn er talloze festivals & festiviteiten. 14-17 juli: Festival Ardente. Popfestival met soms grote namen.

13-16 augustus: '15 aout' of Maria-Hemelvaart. Outremeuse ontploft met fanfares, reuzenoptochten, concerten.

Koffie/thee/taart: 'La Caféière', Rue Puits-en-Sock 118. 'La Toccata', Place du Marché 11.

Biologisch-vegetarisch lunchen: Terre mère, Rue de la Régence 21 (www.terremere.be.)

Libanees/mediterraan: La Ouna en Casa Mezze, Boulevard Saucy 3 en 11, (www.laouna.com of www.casamezze.com)

Goede kaart: ristorante La Divina, Rue Roture 36.

Originele keuken: Amour, maracas et salami, Rue sur la Fontaine 78, www.amourmaracasetsalami.com

Authentiek Italiaans: Chez Lillo, Rue Porte-aux-Oies.

Enkele podia: Opéra Royal de Wallonie (www.operaliege.be)

L'Aquilone (www.aquilone.be)

LiveClub (www.liveclubliege.be)

Le Cadran (www.lecadran.be)

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden