Lucinda Brand viert brons op WK veldrijden alsof het goud is

Lucinda Brand in actie tijdens het wereldkampioenschap veldrijden 2018. Beeld ANP

Lucinda Brand was erg blij met haar derde plaats in Valkenburg. Marianne Vos reed haar slechtste WK ooit.

Lucinda Brand sleepte zaterdag op het WK veldrijden voor de poorten van de hel een medaille weg. Het brons van Brand werd in het Nederlandse kamp gevierd alsof het een ijkpunt was in de nationale wielerhistorie.

Tot vorig jaar zou een feestelijke uitspatting na een derde plek ongepast zijn geweest, vanwege de onophoudelijke stroom wereldtitels van Marianne Vos en Thalita de Jong het afgelopen decennium. De internationale verhoudingen bij de vrouwen zijn in twaalf maanden tijd echter volledig op hun kop gezet. De beste Nederlandse rensters vertoeven deze winter in de marges. Vandaar de champagne ’s avonds.

Gat

Brand was de eerste om toe te geven dat zij het gat met wereldkam­pioene Sanne Cant nooit gaat dichten. Daarvoor zou zij haar wegcarrière moeten opofferen. “Dat zal ik zeker niet doen. Ik rijd nu zo’n tien wedstrijden in de winter, dat vind ik prima zo.” De nuchtere vaststelling was dat juist het gebrek aan routine Brand opbrak in haar poging om de Belgische Cant van een tweede WK-titel af te houden.

Cant was na afloop overigens ongewild aanleiding voor een vechtpartij tussen haar entourage en de beveiliging. Haar manager en verzorgers werden achter het podium hardhandig aangepakt toen zij Cant wilden feliciteren.

Brand had niets van de matpartij meegekregen. De 28-jarige gelegenheidscrosser viel vorig jaar op het WK in Luxemburg net buiten de prijzen. Ze had in Valkenburg een rekening te vereffenen. “Ik wilde onder geen beding weer vierde worden. Ik dacht: Ik rijd me liever helemaal leeg, dan dat ik weer met een kater blijf zitten.”

Voor Marianne Vos draaide haar twaalfde WK-deelname uit op haar slechtste uitslag ooit. Achttiende werd de zevenvoudig wereldkampioene. Opgedroogde klodders modder zaten na afloop muurvast op haar helm en benen. In betere tijden zou de smurrie van haar lichaam zijn gewassen. Vos komt tegenwoordig echter nauwelijks voor een huldiging in aanmerking. Ook in Valkenburg hoefde Vos niet met een schoon gelaat op te draven. De ‘grand lady of the cross’ kwam ruim vier minuten na Cant over de streep. “Als het goed gaat is afzien genieten, maar vandaag was het lijden.”

Gebluft

De 30-jarige Brabantse had gehoopt op een ‘klein wondertje’ na haar ziekte deze winter. Ze had gebluft, gaf Vos toe, toen haar naar de kansen op het WK werd gevraagd. “Gezien het seizoen is dit misschien niet eens zo’n gekke uitslag”, klonk het zaterdag berustend.

In goeden doen had Vos op het loodzware parkoers voorin om de prijzen gestreden. Nu was het ‘hobbelen’ en kon je het nauwelijks fietsen noemen, omschreef Vos haar WK-optreden. “Ik heb tegenwoordig gewoon langer nodig om te herstellen. Of dat de naweeën zijn van mijn overtraindheid een paar jaar geleden? Ik weet het niet.”

Vos vindt zichzelf te veel sportvrouw om bij de pakken neer te zitten na een voor haar dramatisch verlopen WK. Zij haalde zaterdag uiteindelijk haar smalle schouders op. “Dit WK komt een paar weken te vroeg voor Marianne”, oordeelde bondscoach Gerben de Knegt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden