Lucifer Simons

In de loop der jaren heb ik heel wat gruwelfoto's gezien die tijdens de Armeense genocide (1915) waren genomen. Toch is deze volkerenmoord die door de Turken met een ongekende wreedheid is gepleegd, niet uitvoerig gedocumenteerd. Als men de vergelijking trekt met WOI die tegelijkertijd plaatsvond, zijn de foto's meestal van povere kwaliteit. Maar wat je ziet van deze slechte beelden over massaslachtingen is al genoeg om je langdurige rillingen te bezorgen.

Terwijl ik naar documentatie over christenvervolging zocht, kwam ik op internet een paar foto's tegen die ik niet eerder had gezien. Het betreft de kruisiging van Armeense meisjes. Op de eerste foto zie je acht volledig ontklede jonge vrouwelijke lichamen die aan hun kruis van grove balken hangen. Hun naaktheid is alleen door hun lang hangende haar deels verhuld. Op de tweede rijdt een colonne bedoeïenen te paard langs de gekruisigden. Soms zit een naakt meisje voor op het paard. Deze beelden zijn hartverscheurend en er naar kijken is zeer penibel. Volgens sommige bronnen werd de tweede foto door een Duitser genomen en wordt die foto nu in het archief van het Vaticaan bewaard. De eerste zou dan uit een film/documentaire komen die in 1919 door Oscar Apfel is gemaakt ('Auction of Souls') en de kruisscene is mogelijk nagespeeld. Van deze film is maar een twintigtal minuten teruggevonden. Auction of Souls volgt het boek 'Ravished Armenia' van Aurora Mardiganian (1901-1994) die een overlevende was van de Armeense genocide. Ze beschrijft erin hoe ze getuige werd van de kruisiging van zestien christelijke meisjes door de Turken. Eerst werden ze verkracht en toen 'levend aan hun kruis gespijkerd. Alleen hun lange haar, dat in de wind zweefde, bedekte hun lichaam'.

Eigenlijk had ik deze column met de zin 'democratie is niet voor bange mensen' willen beginnen en over de nieuwe partij Denk van de twee Nederturken Kuzu en Öztürk willen schrijven. Net zoals je niet bang hoeft te zijn voor de PVV, hoef je Denk niet te vrezen. Democratie heeft een solide ruggengraat. Ook al neigt deze partij naar een ontkenning van de Armeense genocide en, kwalijker, nagelt ze via internet parlementariërs van Turkse komaf die de genocide wel erkennen aan de schandpaal.

Dat de Surinaamse tv-presentatrice Sylvana Simons op de kieslijst van Denk plaatsneemt, zoals ze deze week aankondigde, is haar goed recht. Je kunt met Simons van mening verschillen, maar haar via tweets beschimpen en bedreigen is beschamend. Maar ook Simons mag zich even in een hoek gaan schamen. Ze heeft herhaaldelijk het Nederlandse onderwijs gehekeld dat, volgens haar, geen juiste plek geeft aan de slavernij, ook een vorm van (culturele) genocide. Maar nu ze in de ontkennerpartij Denk is gestapt, loopt ze om de Armeense genocide heen als een lucifer om een ton vol kruit. Hoe geloofwaardig ben je dan nog?

Simons wil het boegbeeld worden van een nieuwe emancipatorische beweging. Misschien is het dan een goed idee voor haar om de foto van de gekruisigde Armeense meisjes eens te bekijken.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden