Lubimov speelt Debussy met passie die zelden te horen is

Alexei Lubimov, Bechstein-vleugel. Vredenburg Leeuwenbergh, Utrecht 16/4

Zoals tegenwoordig de Steinway-vleugels de concertpodia domineren, was het voor de Tweede Wereldoorlog de firma Bechstein die in Europa marktleider was. Behalve in Frankrijk, waar pianisten op piano’s van de Franse topmerken Pleyel, Erard en Gaveau speelden. Des te opmerkelijker is het dat Claude Debussy een voorkeur voor Bechstein had. De wollige, diepe klank ervan inspireerde hem tot het ontwikkelen van zijn impressionistische schrijfwijze.

In 1910 voltooide Debussy het eerste boek van zijn Préludes. Honderd jaar later kwam de Russische pianist Alexei Lubimov naar Utrecht om in Vredenburg Leeuwenbergh het eeuwfeest van de cyclus te vieren in een fascinerende uitvoering van beide boeken Préludes (24 stuks) op een Bechstein-concertvleugel uit 1920. Hij deed dat in het slotconcert van de geheel aan historische piano’s gewijde serie ’Op vleugels’.

Van Bechstein-vleugels uit deze periode, de bloeitijd van de firma, zijn er nog talloze in omloop, maar voor concertgebruik geschikte exemplaren zijn zeldzaam. Voor het Utrechtse recital was een vleugel helemaal uit België gehaald, een magnifiek instrument, met de karakteristieke gedraaide poten en een kolossale klank. Technisch gesproken verschilt zo’n Bechstein nauwelijks van een moderne Steinway. Klankmatig is er een wereld van verschil. De bas heeft een gonzende sonoriteit. De discant klinkt briljant en de dynamische expansie is enorm. Die kwaliteiten benutte Lubimov ten volle in de stormachtige stukken, zoals ’Le vent dans la pleine’ en ’Feux d’artifice’. Hij speelde volkomen gaaf, met een passie die in Debussy-spel zelden te horen is. Opmerkelijk was de lengte van de Bechstein-toon, die goed van pas kwam in langzame stukken als „La cathédrale engloutie”. Om een kruidige of geparfumeerde klank te suggereren leek deze vleugel minder geschikt, maar dat lag stellig ook aan Lubimovs temperament.

Enkele ingetogen bedoelde Préludes, zoals het fragiele ’La fille aux cheveux de lin’ en ’Brouillards’ leken eerder van Rachmaninov dan van Debussy te zijn. Verder niets dan lof voor deze fantasievolle uitvoering door deze zeldzaam veelzijdige pianist. Lubimovs prestatie was nog opmerkelijker in de wetenschap dat hij door de aswolk gedwongen was geweest de trein uit Moskou te nemen. Hij arriveerde zo laat in Utrecht, dat hij nauwelijks inspeeltijd had.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden