Loungen aan het Tanganyikameer

Het nog even zal duren voor we bij wuivende palmen en witte stranden aan Burundi denken. Maar de eerste stappen zijn gezet.

Witte banken, blauwe kussens, weids uitzicht over het water en op de achtergrond klinkt zachte loungemuziek. Kabbelende golven spoelen het witgele strand op. Dit is geen mondaine badplaats, maar beachclub Bora Bora aan het Tanganyikameer.

Burundi's hoofdstad Bujumbura - liefkozend Buja genoemd - heeft stranden waar waar je U tegen zegt. In het weekend stroomt het hele stadscentrum leeg en geniet iedereen hier van het briesje. Bij Saga Beach zit Marcel Krabbendam. Zijn tafeltje vlak bij het water, erop een fles van het lokaal gebrouwen Primus bier. Tien jaar geleden was dit nog de enige uitspanning aan het strand, vertelt hij. Die periode werkte hij hier in de ontwikkelingshulp. Toen moest je voor het donker terug zijn in het stadscentrum, zegt hij. Er waren nog rebellen actief.

Nu kun je rustig het strand aflopen van standtent naar bar en restaurant. De meest luxe is Hotel Club du Lac Tanganyika. Expats zitten zij aan zij met welgestelde Burundezen onder hun parasols. Italiaan Alfredo Frojo is de bevlogen eigenaar. Hij kocht het hotel in 1993, kort voor de oorlog uitbrak. In 2006 keerde hij terug en trof zijn bezit kapotgeschoten aan. Vol passie bouwde Frojo het weer op tot viersterren-hotel. Niet voor niets zegt hij in zijn hart Burundees te zijn

De geschiedenis van het land maakt dat het nog even zal duren voor wuivende palmen en witte stranden de eerste associaties met Burundi zijn. Sinds de onafhankelijkheid van België in 1962 leidde de voortdurende machtsstrijd tussen Hutu's en Tutsi's tot meerdere geweldsexplosies. De laatste burgeroorlog vond plaats in de jaren negentig, slachtpartijen eisten honderdduizenden slachtoffers. In buurland Rwanda was het drama nog vele malen groter.

Sinds de verkiezingen in 2005 is de situatie in Burundi stabiel, maar er is vrees voor nieuwe spanningen in aanloop naar de verkiezingen in 2015. Daar wil Carmen Nibigira, voorzitter van het Nationaal Bureau van Toerisme, het niet te veel over hebben. Ze wil vooral de positieve ontwikkelingen zien. In het net geopende Buja Café met lokale koffie, het belangrijkste exportproduct, neemt ze een slok van haar rodebietensapje. Tien jaar woonde ze in Engeland, nu is ze terug om haar land op de toeristische kaart te krijgen. "Tijdens de oorlogen hebben we stilgestaan. Het is tijd voor een inhaalslag. Er moet veel gebeuren, maar we staan aan het begin van een spannende reis."

Eric Hoogland pioniert hier al een aantal jaar op toeristisch gebied. Per toeval, zoals hij zelf zegt, strandde hij in het noordelijke Kirundo na zijn laatste contract bij een landbouworganisatie. Regelmatig neemt hij gasten mee op een rondreis. "De natuur is prachtig, het leven in de dorpen zoals het vijftig jaar geleden was. Ook zijn de afstanden klein. In een paar dagen kun je veel zien."

Les Pays-Bas? De gids lacht zijn tanden bloot. Hij laat de zuidelijkste bron van de Nijl zien, ruim honderd kilometer ten zuidoosten van Bujumbura. Ja, er komen hier veel bezoekers, toch zeker een paar per week. De bezienswaardigheid is met hulp van de Wereldbank betegeld en lijkt op een klein blauw zwembadje. Op foto's van Hoogland is te zien dat het daarvoor een stuk natuurlijker oogde. Een kwestie van smaak, maar de gids vindt het prachtig zo. Hij woont zijn hele leven op deze heuvel en ontvangt graag meer toeristen. Het land is mooi en veilig genoeg. Ja, er staan de laatste tijd berichten in de kranten over oppositiepartijen die een leger trainen, maar je weet nooit wat waar is. Burundi moet vooruit en alles wat werkgelegenheid oplevert, is meer dan welkom. Twee van zijn zes kinderen liet hij studeren, maar zitten zonder baan. Hoe meer foto's van de betegelde bron hun weg vinden naar Nederland, hoe beter.

Ook bij de watervallen van Karera, even verderop, is geen toerist te zien. Het maakt het van de steile rotshellingen naar beneden stortende water des te imposanter. Zover je kijkt is er niets dan het glooiende groene landschap. Bij de entree staat een klein huisje. "Zou het niet perfect zijn om daar fris te verkopen?", suggereert Hoogland. De gids haalt zijn schouders op. Dat moeten 'ze' in Buja maar beslissen. Trouwens, het geld vloeit toch terug naar de regering. Mensen nemen geen initiatief, stelt Hoogland. "Jammer, want dat is broodnodig om toerisme te ontwikkelen. Voor de overheid is het niet de eerste prioriteit."

Hoe verder naar het noorden, hoe minder auto's op de weg. Fietsen des te meer, opgesierd met gekleurde bellen, slingertjes en reflectoren. Beladen met takkenbossen, trossen bananen of zakken cement gaan ze de slingerwegen door de heuvels op en af. Omhoog soms stapvoets, bij zware lading door twee man aangeduwd, omlaag suizen ze de sporadische auto's voorbij. Het is dat wielrennen hier geen nationale sport is, talent is er genoeg. Op de akkers - negentig procent van de bevolking leeft van landbouw - ploegen vrouwen in kleurrijke kleding met een schoffel in de hand slag na slag het land om. Kinderen zitten op kleedjes aan de rand van de landbouwgrond. Kirundo is de noordelijkste provincie en telt zeven meren.

In de vroege morgen is het Lac aux Oiseaux (Vogelmeer) glad als een spiegel. In een regelmatig ritme stuurt de bootsman richting een eiland, het enige geluid de peddel door het water. Wolken kleuren langzaam rozerood, een zwerm aalscholvers vliegt onder luid gekwetter richting vasteland. Nibigira benadrukte het al: Burundi moet niet de competitie aangaan met trekpleisters in de omringende landen - de big five vind je hier niet - maar focussen op de eigen kracht. Hier, midden op het verstilde meer, een ijsvogel die vlakbij de boot het water in duikt op zoek naar vis, is die goed voelbaar. Hoogland pakt zijn verrekijker. "Dit blijft genieten."

Naar Burundi

Naar Burundi vlieg je vanaf Amsterdam niet direct, maar bijvoorbeeld via Nairobi. Veel reisgidsen zijn er niet, maar Hooglands reisorganisatie Nyumbani kan helpen een reis samen te stellen, zie http://nyumbani.nl/. In Kirundo runt hij Bed & Breakfast 'La Paillotte aux Fleurs', charmante kamers omgeven door een weelderige en kleurrijke tuin.

Pagina links: Tanganyika meer, het zwembad is bij hotel Club Du Lac Tanganyika. Boven: marktvrouw, de tuin van B&B Kirundo. Links: het Duitse huis

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden