recensie

Longarts bestrijdt machtige farmaceut

De hoofdrol is voor Sidse Babett Knudsen uit het Deense 'Borgen'.Beeld RV

La Fille de Brest
Regie: Emmanuelle Bercot.
Met Sidse Babett Knudsen en Benoît Magimel.

Waargebeurd verhaal van een Franse longarts, die na een aantal verdachte sterfgevallen de strijd aangaat met het farmaceutisch concern dat een falend geneesmiddel blijft voorschrijven. De klokkenluider overwint.

De Franse regisseuse Emmanuelle Bercot groeide op als dochter van een Parijse hartchirurg en heeft met ''La Fille de Brest' een film gemaakt die haar na aan het hart ligt. Centraal staat een longarts, werkzaam in het academisch ziekenhuis van Brest, die na een aantal verdachte sterfgevallen een directe band ontdekt met een specifiek geneesmiddel. Overtuigd van haar gelijk bindt ze de strijd aan met het machtige farmaceutische bedrijf dat het medicijn al decennialang voorschrijft aan diabetespatiënten en volgens haar verantwoordelijk is voor hartkwalen en honderden doden.

In Frankrijk haalde het waargebeurde verhaal van longarts Irène Frachon alle kranten, zeker toen ze halverwege haar strijd een boek publiceerde: 'Mediator 150 mg: Combien de Morts?' (2010). De filmmakers bewerkten het tot een filmscenario. Catherine Deneuve, met wie Bercot eerder werkte, wist wel een geschikte hoofdrolspeelster: Sidse Babett Knudsen, die in de Deense tv-serie 'Borgen' de eerste vrouwelijke premier van Denemarken speelde. En zo zien we Knudsen terug in doktersjas, wakend over patiënten, terwijl ze met hulp van collega's bewijs verzamelt tegen de farmaceut.

We zagen ze eerder, vrouwen die de strijd aanbinden met frauduleuze of vervuilende bedrijven. Meryl Streep in 'Silkwood', Julia Roberts in 'Erin Brockovich'. Het is duidelijk dat 'La Fille de Brest' naar die Amerikaanse voorbeelden is gemodelleerd. Knudsen is de sterke vrouw met scherpe blik die vecht voor gerechtigheid en daarbij de nodige tegenslag te verwerken krijgt. Het wetenschappelijke rapport dat ze samen met haar leidinggevende (Benoît Magimel) indient, wordt aanvankelijk afgewezen. Werknemers van Servier, de farmaceut in kwestie, blijken in de commissie te zitten van het Franse instituut van gezondheid en medisch onderzoek dat het rapport beoordeelt. Ook binnen het ziekenhuis zijn er collega's die haar de rug toekeren, die haar maar een oproerkraaier vinden, een lastpost.

Extreme close-ups

De film verzandt op een gegeven moment wel een beetje in alle twisten. Ook is wel duidelijk dat er veel papierwerk komt kijken bij het onderzoek en toch blijven de filmmakers maar archiefmappen aandragen. Filmisch gezien is dat niet al te spannend. Wellicht dat Bercot daarom opeens met een horrorscène komt waarin het lijk van een vrouw met obesitas op weinig zachtzinnige wijze wordt opengesneden. Het vet gulpt eruit. Zo wordt in een extreme close-up ook een open hart-operatie gefilmd. Het zijn net scènes uit een documentaire, die zich maar moeizaam verhouden tot de speelfilm.

'La Fille de Brest' is - het hoeft niet te verbazen - het soort film waarin de klokkenluider uiteindelijk wordt gevierd, al is de weg naar de overwinning behoorlijk hobbelig. Knudsen fascineert als de volhardende arts, maar schiet in een clownesk-hysterische scène ook even flink uit de bocht.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden