Lomans sleurt hockeyers uit diep dal

UTRECHT - “Bram gaat er dit toernooi nog heel wat maken.” Na iedere wedstrijd sprak bondscoach Roelant Oltmans zichzelf moed in, als zijn op de bank kleumende pinchhitter Lomans weer een serie strafcorners had verknald. Maar zie, uitgerekend in crisistijd, toen de oefenmeester zijn specialist dus het hardst nodig had, stond hij er. Eerst twee keer aarzelend, vervolgens drie keer meedogenloos. Hoogstpersoonlijk sleurde de lange HGC'er het Nederlands hockeyelftal uit een diep dal.

Met drie fenomenale sleeppushes had Lomans gisteravond een leeuwenaandeel in de 4-2-overwinning op Zuid-Korea. Half gekscherend noemde hij zijn eerste zelfs een half mislukte. “Alles wat er fout kon gaan, ging ook fout”, reconstrueerde Bram Lomans dat 'historische' moment. “De bal ging te ver naar rechts, terwijl ikzelf uitgleed. Maar misschien had ik dat nodig om het eerste doelpunt te maken.” Bij de zesde en zevende corner (van de wedstrijd) was het ritme perfect. Met de eindfase van het WK in zicht houdt Nederland zijn sterke wapen weer in de aanslag. Oltmans en de broodnuchtere Lomans hadden naar hun zeggen niet echt gewanhoopt. Ze hadden de afgelopen dagen zelfs amper op de korte hoekslag getraind, omdat er eigenlijk geen geschikte accommodatie voorhanden was. “Er moest gewoon een moment komen dat 'ie viel”, vertelde de eerste. “Je zag dat de corner elke dag beter ging.”

De glorieuze comeback van Bram Lomans betekende niet de enige meevaller voor het thuisland. De overige uitslagen in poule A zorgden ervoor dat Nederland in de voorlaatste speelronde zijn plaats in de halve finale al heeft veiliggesteld. Duitsland kwalificeerde zich gisteren eveneens, al tekende tegenstander Canada tot nu toe voor de senstatie van het toernooi: 4-4.

De terechte overwinning op Zuid-Korea verbloemde niet dat de afgang tegen de Duitsers diepe sporen in de Nederlandse ploeg had getrokken. Veel te lang stond er een elftal zonder een greintje zelfvertrouwen op het veld; een team dat wanhopig op zoek was naar zichzelf. Dat was een kolfje naar de hand van de Aziaten, die gewoon zijn gegroepeerd hockey te spelen. Individuele acties zijn uit den boze. Wie de bal langer dan vijf seconden vasthoudt, wacht waarschijnlijk een Spartaanse straftraining. Het combinatiespel wordt doorgaans razendsnel uitgevoerd. Dat hoge tempo kon evenwel moeilijk worden ontwikkeld op het Utrechtse kunstgras dat door een wolkbreuk kort voor de afslag alle kwaliteiten van een 'waterveld' in zich bergde.

Verfijnde individuele acties kwamen door de remmende werking al evenmin tot hun recht. De hoosbui was derhalve geen bondgenoot van het zwalkende team van Roelant Oltmans, maar dan nog was het onverklaarbaar dat Oranje het meer dan een speelperiode zo voor Zuid-Korea in de broek deed. Met pressiespel had de weinig imponerende tegenstander van meet af aan op eigen helft vast gezet moeten worden. Daarvoor is primair geloof in eigen kunnen nodig. “Ik zag angst in de gezichten van de spelers”, maakte doelman Ronald Jansen daags na het pak rammel tegen Duitsland een treffende analyse. Het showtje tegen India was derhalve een slechte graadmeter. Het halve wervelende optreden tegen de Koreanen is evenmin een garantiebewijs voor de toekomst. Ook gisteravond werd niet verhuld dat bijna geen van de internationals tot dusver zijn clubniveau haalt. Terwijl van het thuisvoordeel een positieve impuls had moeten uitgaan. “We hebben iets verlammends over ons”, bekent Jansen, die op dat punt overigens een uitzonderingspositie bekleedt. “Dat zal met de entourage en de druk van het spelen voor eigen publiek te maken hebben.”

Op the day after the dark night before zinspeelde Oltmans op een gewijzigde opstelling. Hij startte gisteravond met een vertraging van tien minuten (door de regen) echter met zijn basiself. Veel mogelijkheden om te wisselen heeft een coach met slechts vier veldspelers op de bank overigens niet. Door het systeem van de vliegende wissels komen op Lomans na alle spelers toch al veelvuldig in actie. Bovendien wilde de coach zijn vertrouwelingen de gelegenheid te bieden zich te revancheren. “De klap is behoorlijk hard aangekomen, daar hoef ik niet ingewikkeld over te doen”, zegt Oltmans. Hij vindt dat zijn elftal “een bepaalde constante” moet krijgen. De rustdag van maandag werd gebruikt voor individuele gesprekken tussen coach en spelers en spelers onderling.

De positieve impuls moesten ze echter uit een achterstand putten. In de eerste helft liet Zuid-Korea unieke mogelijkheden op een beslissende voorsprong liggen. Kang, die in de slotfase nog wel voor de tweede tegentreffer tekende, miste dotten van kansen. Jansen hield zijn ploeg op een fantastische manier in de race. Uiteindelijk stippelde Song, de beste hockeyer van zijn land, kort na de pauze onbedoeld de marsroute voor het Nederlands elftal uit. Ineens sloten de linies beter op elkaar aan en ging er van centrale verdediger Delmée meer dadendrang uit, waardoor aanvoerder Veen (die later met een lichte polsblessure uitviel) veel beter in zijn spel kwam. “Toen heeft het Nederlands elftal alle kwaliteiten getoond die het in huis heeft”, was de analyse van de bondscoach. Nadat Lomans er in ruim een kwartier drie corners had 'ingekegeld', produceerde Buma ook nog een velddoelpunt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden