Logisch dat steeds meer kinderen gestoord raken

Vroeger zaten moeders altijd klaar met een pot thee, als hun kinderen uit school kwamen. Tegenwoordig moeten ouders zo nodig tegen elkaar opbieden en laten zij hun kroost aan alle mogelijke activiteiten meedoen. Tijd voor buiten spelen of lekker lummelen is er niet meer. Kinderen hebben het veel te druk.

Er zijn heel wat supporters van bovenstaande opvatting, die vorige week bij de Stichting Ideële Reclame (Sire) zelfs tot een campagne en vervolgens in Trouw tot stelling van de week werd verheven. ,,Zoek de schuld maar eens bij de ouders, die nooit 'nee' durven te verkopen aan hun kinderen'', verwoordt Eelke Eeuwema een brede gedachte onder de deelnemers van het debat. Ouders hebben geen tijd voor de kinderen en brengen ze onder bij clubs en andere activiteiten. ,,De scholen zitten met de rotzooi'', meent hij. ,,Slaperige kinderen en slechte prestaties.''

Dat kwam in de jeugd van Jolanda Trust mooi niet voor. Zij ging eens per week naar gym en naar zwemles en had zo tijd genoeg voor lezen, spelen en niks doen -en thee drinken. Ook Trust verwijt ouders dat ze te veel buitenshuis zijn en te weinig aandacht voor hun kinderen hebben. Met de tv, computerspelletjes en alle activiteiten hebben jongeren te veel prikkels van buitenaf die afleiden van waar het echt om gaat: 'het innerlijke leven'. ,,Het verbaast me niet dat zoveel kinderen adhd hebben of op een andere manier gestoord raken. Een kind heeft af en toe behoefte aan rust.''

Al spreekt een enkeling in het Trouw-debat van een probleem voor een selectieve groep welgestelde witte tweeverdieners, de Sire-reclame vindt nogal wat weerklank. Hoewel het hier nog niet zo ernstig is, noemt Martin Kroon toch alvast de Japanse toestanden 'met massaal gestreste kinderen en zelfmoord op jonge leeftijd'. ,,Gestreste en overambitieuze ouders zijn de primaire oorzaak: kinderen hoeven zelf niet zo nodig op alle mogelijke clubs.'' Ouders die hun kinderen op de achterbank als een 'particuliere kindertaxi van hot naar her racen': het is niet gezond. Zijn kinderen deden alles (muziek, sport en scouting) op loop- of fietsafstand. Dan moeten al die sportterreinen alleen niet aan de rand van de stad liggen, sputtert (Amsterdammer) P. Heijink, een 'oudere jongere die vroeger nooit werd weggebracht', tegen.

Vanuit Amerika ziet Mariska Strijker met verbijstering dat Nederland steeds meer gaat lijken op de VS. Zij wordt daar voor idioot versleten dat ze elke ochtend haar hond een uur uitlaat en haar kinderen 's middags één tot twee uur buiten laat spelen. ,,Veel Amerikaanse ouders geven hun kinderen adhd-drugs, vrijwillig of op advies van de school, om ze rustig te krijgen. Het is hier allemaal geld en meer en ikke'', mailt ze. Ook Joop Wassenaar, die vanuit Finland meedoet, gelooft zijn ogen niet. ,,Kinderen van 12 maken hier per dag drie uur huiswerk en heuse proefwerken. Dat was in mijn tijd iets voor grote zussen en broers.''

Tommy Wils hekelt het 'gesleep van club naar club', omdat kinderen zo zelden aan rust en verveling toekomen: ,,Ze krijgen nauwelijks de kans tot existentiële vorming te komen: wie ben ik, wat wil ik, waarom leef ik, wat vind ik belangrijk in het leven?'', schrijft Wils. Hij vindt dat kinderen ook 'onvoorwaardelijke liefde missen' en alleen maar 'vluchtige contacten' opdoen.

Er zijn ook grootouders, die melden dat hun kleinkinderen 'duidelijk gestuurd' worden, 'in overleg begeleid en gedoseerd wat hun naschoolse activiteiten betreft' (C.Eichhorn). Of ouders, die vinden dat hun kinderen een goed evenwicht hebben tussen activiteiten en vrije tijd. De 8-jarige dochter van Chantal van Lieshout zwemt, turnt en speelt dwarsfluit: ,,Te veel volgens de Stelling dus, maar wij ervaren dat niet zo. Onze dochter heeft zichzelf van baby af aan al nauwelijks kunnen vermaken. Als peuter en kleuter liep ze voornamelijk achter mama en papa aan en naarmate ze ouder werd had ze een sterke neiging zich door de televisie te laten vermaken.'' De ouders vonden dat geen goed plan, maar druk heeft ze het in hun ogen niet. Zelfs op de drie drukste dagen heeft ze tweeënhalf tot drie uur om zelf te spelen, op de overige dagen vijf tot acht uur. ,,En nog heeft ze tijd om zich te vervelen, want dat hoor ik haar regelmatig zeggen.''

Fleur van Berge Henegouwen (12 jaar, brugklasser) mailt haar weekschema: elke dag een uur huiswerk, maandag en vrijdag hockeytraining, dinsdag klarinetles, woensdag en donderdag tijd voor vriendinnen, zaterdagmiddag een wedstrijd en zondag hele dag vrij. Fleurs conclusie: ,,Mijn agenda is goed maar plezierig gevuld. En al die clubs zijn toch een fijn iets. Je leert met mensen omgaan en denkt ook eens aan andere dingen. Sommige kinderen vinden het leuk om naar clubs toe te gaan dus eigenlijk neem je hun een plezierig uitje af als je een paar dingen van de agenda schrapt.''

Olmo van der Mast (7) zwemt twee keer, heeft één voetbaltraining en één wedstrijd per week en krijgt één middag muziekles (elke dag een kwartier oefenen): ,,Aardig druk'', schrijven zijn ouders, ,,maar hij geniet volop en heeft nog zoveel tijd. Wij maken ons dus absoluut niet druk over zijn programma. Als je 7 bent, heb je ook 'maar' 26,5 uur school zonder huiswerk.''

Toch houden de kritische geluiden de overhand. Clasien van Velthoven vindt het prima dat kinderen na vieren iets doen. ,,Maar het is ook goed als ze keuzes leren maken. Niet elke dag uit school naar sport, muziek of toneel, maar een aantal middagen gewoon naar huis om te spelen of in de eigen omgeving alle indrukken te verwerken.''

,,Ouders moeten hun leven minder inrichten rond hypotheek, carrière, tweede huis en dito auto, maar allereerst rond hun kinderen'', gispt Paul Delfgauw. ,,Kunnen ze dat niet, dan moeten ze vooral niet aan kinderen beginnen.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden