Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal

Bekende en minder bekende Nederlanders kiezen hun persoonlijke motto, leefregel of ultiem inspirerende zin.

’Aan het begin van onze voorstelling vertellen Milou en ik dat we een wens hebben, een droom, dat we met het publiek iets willen bereiken. Dat is een visioen, superreligieus.

Na de voorstelling gaan publiek en spelers allemaal hun eigen weg.

’Logica brengt je van A naar B, verbeelding brengt je overal’ – deze tekst van Einstein stond op het kaartje van iemand die ik deze zomer tegenkwam tijdens een festival in de Orangerie in Den Bosch. ’Dat is precies wat ik ervaar’, dacht ik.

Ik las ergens dat je met de linkerhelft van je hersenen, je rationele kant, je zeven bits per seconde verwerkt en met de rechterkant elf miljoen. Rechts staat voor intuïtie, de beeldtaal. Van die rechterkant moet ik het hebben.

Laatst was er iets aan de hand: voordat we als Bloeiende Maagden met onze tournee begonnen, droomden Milou en ik van een koortje dat in de voorstelling zou zingen. Maar daar hadden we geen geld voor – de reiskosten, het eten, we konden het niet opbrengen.

Ik probeerde het met de logica op te lossen, en viel terug op wat ik al wist: ik keerde de begroting binnenstebuiten en stelde vast: geen geld.

Totdat ik mijn verbeelding de vrije loop gaf. Ik zag ons allemaal samen op het podium zitten. Heel gezellig, ik zag mezelf achter de pannen staan. En dat was de oplossing: ik dacht: ik kook een dag, Milou een dag, misschien vindt de technicus het ook wel leuk – dan kan het wél uit. Met dank aan Albert Einstein.

Zijn citaat over de verbeelding kom je tegen in onze voorstelling. Verschillende keren zelfs: ’Ik zie, als ik mijn ogen sluit...’. Wij zeggen het, het is het begin van het slotlied en we laten het publiek die tekst opschrijven.

De verbeelding is kijken naar de binnenkant van je ogen.

Wilt u echt dat ik nu mijn ogen sluit en vertel wat ik dan zie? Okay.

Ik heb nu mijn ogen dicht. Ik zie mezelf zitten schrijven – dat doe ik in het echt ook, maar dat is veel fragmentarischer – ik werk aan een toneelstuk, een heel toneelstuk, waarvan ik de cast nog niet heb bedacht, maar wel het thema: vertrouwen. Versus wantrouwen.

Nu open ik mijn ogen weer.

Ik beweeg me telkens tussen die gebieden, van vertrouwen en wantrouwen.

Het vertrouwde, dat wat ik gewend ben in het theater, daar wil ik wel eens vanaf. Die vorm, daar moet ik los van komen. Rationeel gezien zou ik het moeten blijven doen, maar iets in mij zegt dat er nieuwe wegen zijn.

Welke? O jee.

Ik doe mijn ogen weer dicht. Ik zie: ik sta voor keuzes. En dan zie ik mezelf zingen, ja, ik sta op het podium en zing liedjes die ik zelf geschreven heb, heb zelf de muziek uitgezocht, het is een programma vol parabels.

Zo wil ik nieuwe heilige plekken creëren, klein, eerst, daarna internationaler, in een grote tent, als op een festival, een Cirque du Soleil. Dat is mijn wens, en ik opereer daarbinnen als hogepriesteres van de zachtheid.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden