Lofzang op de klaagzang

Kijk die Duitse bus daar! Wat doet zo'n touringcar hier in de binnenstad? Die heeft hier niks te zoeken! Ik drink een kop koffie met een geërgerde Tiers Bakker in een café op het Spui, hartje Amsterdam.

Bakker (47) is raadslid voor de SP, maar deze zomer is hij vooral motor van de Rolkoffergroep, een los-vast verband van zo'n twintig binnenstadbewoners die ageren tegen massatoerisme in Amsterdam.

De politicus is alert. Achter de Duitse touringcar wurmt een hop-on hop-off bus zich door de nauwe straat. Zo'n dubbeldekker past niet in Amsterdam, foetert hij. Vrijdag voerde de Rolkoffergroep er actie tegen, ze verhinderde de bus met toeristen de doorgang door continu over het zebrapad te lopen.

Eerlijk gezegd vind ik zo'n bus in het buitenland een uitvinding, in een uurtje heb je een aardige indruk van een stad. Maar dat heb ik verkeerd: dit is een verschrikkelijke manier om je een stad eigen te maken, zegt Bakker.

"Je bent net een aapje dat vanuit een abstracte positie naar de stad kijkt." Bovendien, wat ik zie wordt helemaal 'voorgekookt' door de toeristenindustrie: die bepaalt de route, de stops.

Zelf doet hij het anders. In een buitenlandse stad gaat hij naar musea, hij bezoekt een kerk, hij mengt zich met de mensen, hij gaat naar mooie plekken, waar hij de stad ziet "zoals die door mijn eigen ogen wordt gezien".

Nou ja, zegt hij, misschien is dit allemaal een beetje theoretisch. Hij pakt zijn telefoon erbij. Of ik de pubcrawl al heb ontdekt? Hij laat een foto zien van zeventig mensen die op een doordeweekse maandag de kroegen bestormen, zich volgieten en vervolgens kachellam op straat ronddolen. Je zult maar op het Leidseplein wonen, zegt de SP'er begripvol, en elke nacht van die lallende Engelsen om je heen hebben.

Filosoof Bakker is marketeer bij De Groene Amsterdammer, vanuit zijn kantoor in een grachtenpand ziet hij de stad een pretpark worden, en onbetaalbaar bovendien.

Op de trap buiten staat een verschraald biertje in een plastic glas, er drijven een paar peuken in.

Even verderop is de Bloemenmarkt. Het kan maar zo dat de Rolkofferbrigade daar binnenkort opduikt. De bloembollen zijn er volgens Bakker puur slecht. Gewone Amsterdammers komen er niet meer, die moeten de stad zo langzamerhand uit, ook voor een betaalbaar bosje bloemen.

Het lijkt mij een tikje overdreven. Maar ik woon in het rustige Zuid, en dat geeft mij weinig recht van spreken. "Wacht maar totdat er bij jou in de straat duizenden toeristen lopen, dan piep je wel anders."

Maar ik heb wel enige ervaring, om ongelukken te voorkomen slalomde ik om de toeristen heen, op weg naar het Spui. Maar is dat nou erg? Wel als je daardoor te laat op een afspraak komt, zegt Bakker. Ja, maar hoort het ook niet een beetje bij de grote stad, die drukte, opper ik voorzichtig?

O nee. We moeten juist naar de klagers luisteren, vindt Bakker. Klagen is goed, zegt hij, het zit in onze traditie, in de Griekse tragedies, in de psalmen, de klaagliederen, natuurlijk.

Als klager word je weggezet als zuur, weet Bakker. Maar hij juicht het toe als mensen hun klachten eruit gooien, en er wat mee gaan doen. Ja, Nederlanders zijn klagers, zegt de filosoof. "En dat is dus heel mooi!"

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden