Lisse heeft langste adem in thriller

RIJNSBURG - Via een beslissingsduel met Scheveningen (4-3 na verlenging) heeft Lisse zich na VVOG en GVVV als derde kampioen geplaatst voor de landscompetitie. Dat gebeurde in wat nu al mag heten één van de meest bewogen duels, afgewerkt op één van de drukste dagen (7500 toeschouwers), in de historie van het zaterdagvoetbal.

PETER WILSCHUT

In alle opzichten was Lisse-Scheveningen een duel met allure. Bijvoorbeeld omdat altijd voelbaar was hoeveel druk er op de acteurs rustte, hoe secuur vooraf kennis was genomen van elkaars capaciteiten en hoe elke spelersvezel was aangespannen bij het eerste fluitsignaal. Scheveningen zette de strijd fors in en had al na drie minuten aanvoerder Ron Cramer moeten verliezen toen die de doorgebroken Jimmy Simons vasthield. Met de gele in plaats van de rode rechthoek zette arbiter Bakker de teneur voor zijn optreden. Toen René Ras aan Lisse-zijde direct daarna ook een prent kreeg leek een kaartenfestival - pas veel later werd het dat met tienmaal geel en éénmaal rood alsnog - aanstaande. In de eerste helft bleef het echter rustig. Zowel qua kaarten als qua kansen. Het was dan ook verrassend dat Scheveningen in de extra-tijd van de eerste helft twee maal doel trof. Charité zag een vrije trap aangeraakt (0-1) en Girigoria kreeg een intikker van Ron de Jager (0-2). De regerend amateurkampioen kwam daarmee onverwacht op rozen en ging mentaal sterk rusten. Minder dan vijf minuten in de tweede helft waren de rozen echter verwelkt. Jimmy Simons mocht twee keer van elf meter aanleggen (1-2 en 2-2), omdat eerst Ras in het linker-verdedigingsblok werd gevloerd en nadien Polman hetzelfde overkwam. “Onachtzaamheid”, oordeelde Scheveningen-trainer Cock Jol over de noodzakelijke ingrepen die Charité en De Rijk bovendien geel kostten. In de zinderende tweede helft leek een verlenging lange tijd logisch. Tot het Lisser centrale defensie-duo Van der Zwet (assist)-Spruyt (doelpunt) de bollenploeg in de laatste officiële minuut op voorsprong bracht (3-2). Vijf ontruim- en drie blessure-minuten later was die verlenging ineens toch nodig, toen het achterhoofd van John Blok goud waard was voor Scheveningen (3-3). In de extra-tijd overkwam Cramer na drie minuten alsnog wat hem negentig minuten daarvoor al had moeten gebeuren: ditmaal stuitte hij Linger ten koste van geel. Invaller Marco Kleyn pakte de zware verantwoordelijkheid vanaf elf meter en kroonde zich tot onberispelijk matchwinner (4-3).

Qua ambiance was het zaterdag in het overspoelde Rijnsburg fantastisch met één kanttekening. Rijnsburgse Boys had alle energie ingezet om de apotheose tot wat moois te maken. Bovendien gold tot het rustsignaal een drankverbod. Gaandeweg drong zich ondanks de vriendelijke sfeer echter de vraag op of amateur-accommodaties berekend zijn op een zo enorme toeloop als zaterdag het geval was. Naarmate de spanning toenam, werd het drukker en drukker op het speelveld. Tegelijkertijd zocht het publiek op het dak van tribunes en op hooghangende reclameborden hoger en hoger een kijkpost. Het liep goed af omdat bezoekers van het zaterdagvoetbal doorgaans geen kwaad in de zin hebben. Nu de stoppen niet doorsloegen, werd de winst van Lisse gevierd als een prachtig feest, maar zaterdag gebeurden er dingen op en over het randje.

Met de titel heeft de kwaliteit van Lisse zich niet verloochend. Na drie tweede plaatsen in voorgaande jaren hoopte de bollenclub dit seizoen met een versterkte selectie op de hoogste eer. Maar zes duels en negen punten achterstand na de start was die hoop tot illusie verworden. Trainer Paul Bahlmann moest bij die constatering gaan, Ted Immers kwam hem opvolgen, raapte de scherven en rekende zaterdag op het ultieme moment af met de gedoodverfde kampioen Scheveningen. Immers meent dat de sleutel naar het succes heeft gelegen in zijn streven naar “vastheid, duidelijkheid en vertrouwen naar de spelers. Ik heb bij mijn komst mijn idee over concept en ploeg uitgelegd en heb spelers daarbinnen vertrouwen gegeven. Ik denk dat dat het recept is geweest.”

Voor Scheveningen waren de druiven zuur. De ondanks alles toeschietelijk sprekende Cock Jol sprak van “een grote teleurstelling”. Na een jaargang waarin de amateurkampioen vroeg op kop kwam en een ruime marge had is dat logisch. In het seizoen waarin Cock de technische leiding overnam van zijn broer Martin, ligt de vraag voor de hand in hoeverre de trainerswissel invloed heeft gehad. Cock Jol: “Ik moet zien of een andere trainer er hier meer uit had gehaald dan nu het geval is. Het vorig seizoen was zwaar en lang, dat hebben we dit jaar gevoeld.”

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden