Linkspartei, wat heeft Duitsland daar aan?

Het duo dat de nieuwe Duitse Linkspartei leidt, belooft het land weiniggoeds. Het zijn goede debaters, maar ze beloven dingen die zij onmogelijkkunnen waarmaken. Hun buitenlands beleid is een forse stap terug.

In zijn artikel 'Met nieuw links heeft Duitser meer te kiezen' (Podium,19 augustus) geeft Arjan Vliegenthart een wel erg positief beeld van deDuitse Linkspartei.

Met haar 'heldere ideologische profilering' zou de Linkspartei voorDuitsland een 'aanwinst' zijn.

Maar het is de vraag of de problemen die Duitsland heeft, niet groterworden als deze partij erin zou slagen een blijvende invloed op de politiekuit te oefenen. Bedrijven staan niet te springen om zich in een land ofdeelstaat te vestigen waarvan het beleid wordt bepaald door een partij dievijandig staat tegenover de werking van de vrije markt.

De Linkspartei bepleit hoge belastingen voor ondernemers waardoorinvesteringen die de werkgelegenheid ten goede komen, worden afgeremd.

Daarnaast blijft de Linkspartei het antwoord schuldig op de vraag hoede ruime sociale voorzieningen die zij voorstaat -en waaraan zij een nietonaanzienlijk deel van haar populariteit te danken heeft- zouden moetenworden gefinancierd.

Tot een maand geleden pleitte lijstaanvoerder Gysi voor een minimumloonvan maar liefst 1400 euro. Nadat ook in eigen kring het besef doordrong datdit aanbod op de kiezer weinig geloofwaardig overkomt, werd het door deLinkspartei voorgestelde Mindesteinkommen tot 1250 euro verlaagd.

Vliegenthart gaat in zijn artikel voorbij aan de achtergrond van de PDS,de partij die in de Linkspartei is opgegaan. Deze partij duidt men inDuitsland aan als de 'Nachfolgepartei der SED': als de opvolger van de SED,de partij die in de DDR-dictatuur de macht in handen had. Een deel van dePDS maakt van haar communistische sympathieën geen geheim. Een voorbeeldhiervan is Sahra Wagenknecht, vertegenwoordigster van het KommunistischesPlattform van de PDS. In deze kringen wordt maar al te graag voorbijgegaanaan de schaduwkanten van de DDR.

Ook de politieke carrière van de leiders van de Linkspartei, GregorGysi en Oskar Lafontaine, is weinig hoopgevend. Het voornaamste wapenfeitvan Gysi's politieke carrière in het Duitsland van na de Wende bestaat uitzijn succesvolle optredens in talkshows.

De enige keer dat Gysi politieke verantwoordelijkheid droeg, was in zijnambt als wethouder te Berlijn in een coalitie van de SPD en de PDS. Gysitrad na zeven maanden voortijdig af. De PDS is in deze deelstaatregeringgenoodzaakt veel van haar in verkiezingstijd beloften niet waar te maken.De financiering van het arme Berlijn biedt weinig ruimte. De gevolgen latenzich raden: de populariteit van de PDS is in Berlijn duidelijk afgenomen.

Net als Gysi is Lafontaine een sterk debater, maar als minister vanfinanciën hield hij het in het eerste kabinet van Schröder niet langerdan vijf maanden vol. Hij vertrok met ruzie.

Zijn eigen deelstaat Saarland, waarvan Lafontaine tot 1998minister-president was, liet hij in schulden achter. De afgelopen maandenhebben Lafontaines uitspraken over Fremdarbeiter, die Duitsers hun banenaf zouden nemen, tot veel commotie geleid. Gysi en Lafontaine gelden inDuitsland als wispelturige en egocentrische politici die vooral bezorgdzijn om hun eigen imago.

Het onrealistische programma van de Linkspartei en het populisme vanvooral Lafontaine zijn voor zowel de SPD als de CDU en de liberale FDPaanleiding geweest zich openlijk van deze partij en haar lijsttrekkers tedistantiëren.

Ook de Duitse historicus Hans- Ulrich Wehler waarschuwde verleden maandvoor Lafontaine. Zijn laatste boek, 'Politik für alle', noemde Wehler eenwerk van 'genadeloos populisme' en een 'ongezouten appel aanvreemdelingenhaat'.

Voor het Duitse buitenlandse beleid zou de politiek van de Linksparteieen stap terug zijn. Sinds de jaren negentig levert Duitsland zijn bijdrageaan internationale vredesmissies in Bosnië, Kroatië en recentelijkAfghanistan.

De kentering naar meer verantwoordelijkheid en Realpolitik werd onderleiding van Gerhard Schröder en zijn minister van buitenlandse zakenFischer voortgezet. De Linkspartei is echter tegen elke Duitse deelname aaninternationale vredemissies. Duitsland zou niet langer deverantwoordelijkheid nemen die het land op grond van zijn inwonertal,politieke macht en economische status toekomt.

De situatie in Duitsland is met ruim vijf miljoen werklozen zorgwekkendte noemen. Maar het programma van de Linkspartei biedt Duitsland weinigtoekomst.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden