Liever niet met een ’jeugdzonde’ in het online krantenarchief

Oud-studenten krijgen steeds vaker spijt van uitspraken in hun universiteitsblad en vragen om verwijdering uit het online archief. Ze krijgen zelden gehoor.

Maaike Bos

Het waren ooit geinige, onschuldige reportages. Inmiddels krijgen vooral universiteitsbladen het verzoek om een artikel in het online archief te anonimiseren of verwijderen.

De Maastrichtse universiteitskrant Observant is in zo’n briefwisseling verwikkeld. Jongens uit een studentenhuis konden af en toe ’een buurvrouw topless zien zonnen’, vertelde een toenmalige bewoner in een artikel. Een andere student ging als mentor met zijn introductiegroepje naar een activiteit ’waar het bier rijkelijk vloeide’.

De jolige gluurder kreeg zijn uitspraak onlangs in een sollicitatiegesprek op zijn bord. Hij zegt dat het advocatenkantoor mede om die reden niet met hem in zee gaat, en verzoekt Observant nu zijn naam te verwijderen uit het online artikel. De studentenmentor wil zijn achternaam uit het stuk omdat het hem in verband brengt met bier.

„Ze worden preutser dan preuts”, zegt hoofdredacteur van Observant Riki Janssen. „Het is vaak vergezocht. Studenten zijn tegenwoordig bang dat alles tegen hen kan worden gebruikt. Maar ze kunnen ook gewoon staan voor wat ze hebben gedaan. Alsof dat zo erg was.”

Observant ontvangt jaarlijks twintig tot dertig verzoeken een artikel te verwijderen, de Groningse Universiteitskrant zeker twee per week. Ook de universiteitsbladen van Leiden (Mare) en Utrecht (Ublad) zien een toename.

De meeste klagers wisten niet dat het universiteitsblad een website had, zeggen ze. Ze gaven toestemming voor publicatie op papier, niet op internet. Hoofdredacteur Janssen van Observant trapt daar niet in. „Elk zichzelf respecterend blad heeft al jaren een website, het staat in ons colofon. Wij kunnen er niets aan doen als studenten dat na vier jaar nog niet weten.”

De redacties passen zelden hun archief aan. Ze beroepen zich op een uitspraak van de Raad voor de Journalistiek (RvdJ) vorig jaar in een zaak van het Utrechtse Ublad. Volgens de raad gaat het publieke belang van een integer, volledig en betrouwbaar archief boven het persoonlijke belang van de privacy, uitzonderingen daargelaten.

Is die angst voor die ’googlebare jeugdzondes’ terecht? Marieke Steffens van werving- en selectiebureau YER vindt van niet. „De informatie wordt in sollicitatiegesprekken gebruikt, maar niet als selectiecriterium. Je kunt iemand ermee uit de tent lokken. Zijn reactie is vaak belangrijker dan de vraag zelf.”

Kranten wijzigen hun archief pas als ze het overtuigend vinden dat iemand last heeft van een publicatie. Bijvoorbeeld bij een meisje dat in elk sollicitatiegesprek moest uitleggen waarom ze zeven keer was gezakt voor een struikelvak – ooit in een artikel verteld.

Hoofdredacteur Armand Heijnen van Ublad maakte sinds zijn zaak bij de RvdJ een dossier op de Ublad-site waarin de uitspraak en andere privacyzaken worden uitgelegd. „Daar verwijzen we klagers naar. Meestal zijn hun verhalen niet overtuigend. En dat soort jeugdzondes moet je toch vergeven kunnen worden.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden