Review

LIEVER LEUK DIK DAN MISLUKT MAGER

Karin Shacknat: 'Hoezo dik? Grote maten en mode'. Uitgeverij Cantecleer. f 44,50.

Er zijn tegenwoordig vakbeurzen en postorderbedrijven voor dikke dameskleding. Modeboeken leggen een bom onder het eeuwige slankheidsideaal. Speciaalzaken voor maatje 44 tot en met 60 schieten als paddestoelen uit de grond. En ook de grootwarenhuizen blijven niet achter. De Bijenkorf introduceerde enige tijd geleden enkele grote matenmerken onder andere Si Signora en Big Fun (t/m 50). Het onlangs in Nederland gevestigde Engelse warenhuis Marks & Spencer profileert zich met mode tot en met maat 54. Sinds kort propageert ook Hennes & Mauritz Big is Beautiful. In de filialen Amsterdam, Den Haag en Groningen hangt nu de BiB-mode voor de maten 38 tot en met 52, voor doorgaans minder dan honderd gulden.

In een folder wordt het goede nieuws voor de grote maten aangekondigd. Helaas zijn precies de verkeerde mannequins gekozen. Ranke dennen zijn het, en daar worden dikke dames niet goed van. In winkels blijkt vaak dat vrouwen met grote maten niet graag hun kleren uitzoeken tussen de dames met droomgewicht. Ze hebben ook het liefst te maken met een steviggebouwde verkoopster. Die denkt tenminste verder dan maat 42. In de H & M-folder slaan dunne dennen bovendien nergens op want de mode die de Zweedse Jytte Mielvang voor dit warenhuis ontworpen heeft, is juist op maat gesneden voor mollige vrouwen. Het zijn ruimvallende rokken, blouses, blazers, jurken en pakjes in soepele stoffen in effen of anti-bolle dessins.

Jytte, die getuige de foto zelf fors geproportioneerd is, weet waar ze op moet letten. Brede heupen en bolle buikjes worden gecamoufleerd met overwegend rechte blouses en jasjes, reikend tot op het bovenbeen; zo valt molligheid niet meer op. Smal toelopende broeken en V-vormige halzen maken het lijf langer, dus slanker. Schouders zijn met vullingen licht aangezet zodat de contour in een goed geproportioneerde lijn van boven naar beneden loopt.

Patroontekenaars weten ook dat dikke damesmode vaak geen taillenaden heeft, dat in de bustenaden wat meer ruimte zit en dat de kruis- en mouwnaden meestal wat langer zijn. Kleding voor grote maten is dus heel wat anders dan dunne dennenmode, waarbij de schijnwerper juist op de welvingen valt. Veel dikke mensen voelen zich dan ook niet thuis in maat 38 die is opgerekt tot 52. Liever een leuke dikkerd dan een mislukte den.

Jodelmatrone

Opvallend is dat een massa-modehuis als C & A zich daar nauwelijks iets van aantrekt. De 'echte' mode houdt daar ongeveer bij maat 44 op. Er is nog wel een wit kanten roesjesbloes in maat 48 (merk Sixth Sense) of een liefjes gebloemde, getailleerde (!) jurk van Canda tot en met maat 52, maar die veranderen een dikke dame in een misplaatste jodelmatrone op een alpenwei. Natuurlijk is er ook de geijkte donkerblauwe rok (t/m 52), het klassieke model met een claustrofobische ceintuur, waartoe menig dikke dame bij gebrek aan beter jarenlang veroordeeld was. Dit monster moet nodig gerestyled worden voor de grotere maten.

Speciale modemerken voor dikke dames zoals Barucci, Kohlhaas, Gina di Monti, Mateloos en Big Chic (te koop bij speciaalzaken) experimenteren juist met vormen en dessins en hebben lak aan het cliche, dat volumineuze vrouwen alleen in donkere kleuren en verticaal gestreept mogen rondlopen. Waarom geen horizontale streel gecombineerd met een afkledend V-halsje? Of een strak toelopende zwarte skibroek met een ruim over de heupen vallende knalbloes. Dik wordt zo niet dikker, maar wel veel leuker. Dat is ook de strekking van het net uitgekomen boek 'Hoezo dik? Grote maten en mode' van Karen Schacknat. Het boek bevat handige tips voor verzorging en aankleding van mollig lijf en leden met gymnastiekoefeningen - niet om af te vallen, maar om in beweging te blijven -, kapsel- en parfumadviezen en veel informatie over mode. Er zitten ook enkele patronen bij om zelf kleren te maken.

Weegschaalterreur

Het boek gaat uitgebreid in op de weegschaalterreur en het slankheidsideaal waar veel dikkerds onder gebukt gaan. Met de bakerpraat dat elk pondje door het mondje gaat, belanden dikke dames in de beklaagdenbank. Al die extra kilo's; eigen schuld, dikke bult. Zo eenvoudig ligt het volgens Schacknat niet. tegen een verstoorde energiebalans - een van de hoofdoorzaken van een overgewicht - valt soms nauwelijks op te boksen, zelfs niet met een Spartaans dieet. Degradeer je lijf dan ook maar niet tot een slooppand; maak er iets leuks van, is haar advies. Dikkerds moeten uit het verdomhoekje en mode blijkt daarbij een probaat middel.

Een mooi voorbeeld van Big is Beautiful is de Amerikaanse operazangeres Jessye Norman, die ondanks haar kolossale omvang als een fee rondloopt en met haar kleurige avondjurken van dik zijn een sterktebod maakt. Ze heeft het publiek van Concertgebouw al plat voordat ze een noot gezongen heeft. Zo ongeveer gaat het ook met cabaretiere Karin Bloemen die graag laat zien dat dik er wezen mag. Ze zet de kilo's zelfs nog wat aan met haar getailleerde pakjes in fleurkleuren. Bij Ien Dales, minister van binnenlandse zaken, lijkt het alsof dik er niet toe doet. Ze draagt gewoon rare mantelpakken, die de kilo's precies op de verkeerde plekken accent geven - pofmouwen, en jasje tot op de heupen en een ceintuur in de taille en dat alles vaak in duf donkerblauw of kleur onbestemd; Dales heeft er niks van begrepen, heet het in dikke damesmodekringen waar ontwerpers staan te popelen om haar 'eens stevig onder handen te nemen'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden