Liever adoptie dan een verplicht spiraaltje bij onmachtige moeder

Hugo de Jonge, wethouder zorg van de gemeente Rotterdam en CDA'er, pleit voor verplichte anticonceptie (Trouw, 1 oktober). Dat onderwerp duikt met de regelmaat van de klok op.

Rotterdam stuurt nu kennelijk aan op een wet die het mogelijk moet maken om 'onmachtige ouders' (of bedoelt hij 'onmachtige vrouwen'?) een maatregel op te leggen waarbij vrouwen een anticonceptiestaafje of spiraaltje krijgen. Na rechterlijke toetsing, dat dan weer wel. Het zou dan gaan om ouders met een verslaving, psychische stoornissen of een verstandelijke handicap.

De Jonge stelt daarmee op te komen voor het 'ongeboren kind'. Bedoeld zal zijn het 'nog niet verwekte kind' want 'ongeboren kind' impliceert dat er al een embryo en dus een kind in wording is, terwijl De Jonge die conceptie juist wil voorkomen. Daarmee staat zijn redenering dat 'sommige kinderen het recht hebben om niet geboren te worden' ook op losse schroeven: wat er niet is, kan niet beschermd worden en kan ook geen rechten hebben. Juridisch rammelt het voorstel dan ook aan alle kanten.

Veel erger nog is dat De Jonge hiermee een doos van Pandora dreigt te openen. Je weet met dit soort zaken immers altijd waar het begint, maar niet waar het eindigt. Meestal eindigt zoiets dan als standaardmaatregel in de vele protocollen die de overheid en de hulpverlening rijk zijn.

Want een kind dat niet geboren wordt, is weer een zorg minder en het is wel lekker makkelijk als daarmee tal van potentiële probleemgevallen worden voorkomen. Louter functioneel denken dus.

Door de overheid opgelegde anticonceptie staat wat mij betreft in hetzelfde kwalijke rijtje als door de overheid opgelegde abortus. In feite verklaart de overheid daarmee een bepaalde categorie kinderen in spe als lebensunwertes Leben, louter op grond van hun biologische afkomst. Het komt er in de praktijk op neer dat bepaalde kinderen door toedoen van en op last van de overheid eenvoudigweg niet geboren zullen worden. En dat is zonder meer in strijd met de mensrechten en de beginselen van onze rechtsstaat.

Bovendien is het buitengewoon kwetsend en vernederend voor grote groepen mensen, onder wie mensen die, zoals ik, geadopteerd werden. Immers, ik neem aan dat mijn biologische moeder op wat voor manier dan ook 'onmachtig' was ten tijde van mijn geboorte, anders zou ze mij niet ter adoptie hebben afgestaan. Ik ben gelukkig terechtgekomen bij fantastische adoptieouders die mij hebben meegegeven dat ik er mocht en mag zijn.

undefined

Afkickprogramma

Dat wil overigens zeker niet zeggen dat ik ervoor ben dat ouders dan maar hun gang kunnen gaan. Zodra het kind verwekt is, is er immers wél sprake van een al dan niet ongeboren leven dat wél onze bescherming verdient. Wat mij betreft mag een verslaafde moeder dan ook prompt een afkickprogramma worden opgelegd en mag een kind bij wijze van spreken bij de eerste mishandeling uit huis worden geplaatst.

Meer nog, ik pleit voor een veel beter ontwikkeld systeem van adoptie waarbij kinderen van ouders die er een potje van maken gewoon afgenomen mogen worden om meteen bij liefhebbende adoptieouders te worden geplaatst.

Dus geen halfslachtige oplossingen waarbij pleeggezinnen en instellingen elkaar aflossen, maar een veilig en warm nest bij adoptieouders die zo'n kindje wel zien zitten.

Toegegeven, een stuk omslachtiger dan het plaatsen van een spiraaltje, maar wel een stuk humaner.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden