Lieke Klaus: Ik ben al die jaren tegengewerkt

Nederlands beste BMX-rijdster vreest dat ze door slechte relatie met bondscoach de Spelen moet missen

De Olympische droom van BMX-rijdster Lieke Klaus ligt in handen van anderen. Vervelend maar helaas een voldongen feit, schetst Nederlands beste fietscrosser daags voor de wereldbekerontmoeting op de nieuwe crossbaan op Papendal haar netelige situatie. "Als een van de vrouwen uit de nationale selectie dit weekeinde of eind deze maand op het WK de kwalificatienorm haalt voor Londen ben ik gezien." Haar status als 'ongekroonde koningin op de crossfiets' doet er dan nog weinig toe. "De bondscoach heeft vaak genoeg laten doorschemeren dat hij het laatste woord heeft."

De wereldbekerontmoeting vormt met het WK in Birmingham de laatste strohalm voor de vrouwen uit de selectie van bondscoach Bas de Bever voor dat ene Olympische ticket. Een plek bij de beste zestien is de inzet. Klaus is de enige Nederlandse die tot nu toe aan de kwalificatie-eis wist te voldoen. "Ik acht mijn kans op Londen 'nul' als een van zijn meiden de eis haalt. Waarom zou hij een minder technische dame sturen?"

Het cynisme in de woorden van de psychologiestudente is duidelijk voelbaar aan de keukentafel van het ouderlijk huis in Wijchen. Bondscoach De Bever zette na een succesvol optreden op de Spelen van Peking in 2008 de tiener uit de nationale selectie met als argument dat ze 'niet technisch genoeg' is. "Ik zal het ermee moeten doen." Een minzaam lachje tekent zich af op haar gezicht.

Vier jaar timmert Klaus nu op eigen kracht aan de weg. Naar ondersteuning van de KNWU kan ze fluiten. Het is de prijs is die 22-jarige betaalt voor haar 'stroeve relatie' met de bondscoach. Als er al sprake is van een relatie, meent de Nederlandse kampioene en de nummer vier op het WK van vorig jaar. "Misschien is het persoonlijk. Ik moet ernaar gissen. Ik dacht alleen dat ik ondertussen wel bewezen heb dat ik beter ben dan de rest van de vrouwen."

Ze zegt al die jaren 'tegengewerkt' te zijn. Hoe precies laat ze wijselijk in het midden. De kwestie hoeft voor haar met Londen in zicht niet op de spits gedreven. Klaus heeft Olympische kwalificatie afgedwongen, de rest is aan De Bever riposteert zij. "Hij heeft nog steeds niet zijn ongelijk willen toegeven. Want ja, als hij mij naar Londen stuurt dan doet hij precies waar hij bang voor is."

De animositeit tussen haar en de bondscoach mag een schaduw werpen over haar sportieve carrière, er is ook voldoening uit voortgekomen. Neem de drive als ze praat over het thema succes. "Die Klaus uit Wijchen was toch maar mooi even halve finalist in Peking." De motivatie: "Ik wil altijd laten zien dat ik de beste ben. Daarmee ben ik aardig op weg, dacht ik zo." En de toekomst: "Als het in Londen niet lukt dan offer ik zo weer vier jaar op voor mijn olympische droom."

Achttien was ze toen ze voor het eerst mocht ruiken aan het grootste sportevenement ter wereld. Overweldigd door de Spelen, door China, wist ze na de halve finale waarbij ze op een haar na de finale miste meteen wat haar grote uitdaging zou zijn: revanche in Londen. "Ik wilde meer, veel meer."

Maar vanzelf ging het niet. Het post-olympisch jaar werd niet wat Klaus zich ervan had voorgesteld. Niet alleen was daar het verlies van haar plek in de nationale selectie. Ook de tegenvallende uitslagen dreunden hard door. "Het was een klotejaar. Ik haalde mijn doelen niet. Of het nu aan de trainingen lag of wat dan ook, het liep niet. Dat gaf weer frustraties. Dan probeerde ik het nog een keer: nog meer frustraties. Opeens was ik het plezier verloren. 'Waarom fietste ik ook al weer?', vroeg ik mij op een gegeven moment af. Ik wist het niet meer."

In 2010 was het 'back to basics', typeert zij haar ommezwaai. "Uit het spreekwoordelijke gat klimmen", hield zij zich voor. Ze zwoer het stellen van kortetermijndoelen af. "Voorop stond dat ik weer plezier wilde maken. Dat heeft mijn ogen geopend. Zodra ik weer lol in crossen had, kwamen de prestaties terug. In 2010 werd ik Nederlands en Europees kampioen. Sindsdien ben ik ook echt gegroeid", zegt zij met enthousiasme.

Zondag rijdt Klaus voor eigen publiek. Met welk doel komt ze naar Papendal, wetende dat ze al een nominatie op zak heeft en die misschien moet delen met concurrenten? "Ik wil er goed zijn en op het WK beter. Met de rest ben ik niet bezig."

Want heel eerlijk gezegd, geloven in een negatieve uitkomst wil ze niet. Als De Bever eind mei de naam prijsgeeft van de uitverkorene verwacht ze er eigenlijk maar eentje.

Drie mannen en één vrouw naar Londen
Voor de nationale BMX-rijders is de Supercrosswedstrijd op Papendal dit weekeinde de voorlaatste mogelijkheid zich in de kijker te rijden bij bondscoach Bas de Bever. Nederland mag drie mannen en een vrouw afvaardigen naar de Olympische Spelen deze zomer. Dat is precies het aantal sporters dat voorlopig aan de eisen van NOC-NSF heeft voldaan. Jelle van Gorkom, Raymon van der Biezen en Twan van Gendt en Lieke Klaus lukte het tot dusver. Voor Merle van Benthem en Robert de Wilde eindigt de Olympische missie voortijdig als zij op Papendal niet de laatste 16 halen.

Lieke Klaus
Lieke Klaus werd geboren op 28 oktober 1989 in Wijchen, waar ze nog altijd woont.

Ze studeert psychologie aan de Radboud Universiteit in Nijmegen.

Lengte: 1,73 meter.

Gewicht: 68 kilogram.

Specialiteit: BMX.

1998: eerste BMX-fiets.

2002: eerste nationale jeugdtitel.

2003: 2de EK jeugd, 2de WK jeugd.

2004: ruggewervelbreuk.

2006: 1ste NK elite.

2008: halve finale OS Peking.

2009: 1ste NK elite.

2010: 1ste NK en EK.

2011: 4de WK.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden