Liefde volgens Gods script

Sanne en Gerrit Terreehorst. Gerrit: 'De vrouw is meer toegerust om te zorgen voor kinderen dan de man. Ik vind het best mooi dat de Heere dat zo in zijn schepping heeft gelegd.' Beeld Samuel Otte
Sanne en Gerrit Terreehorst. Gerrit: 'De vrouw is meer toegerust om te zorgen voor kinderen dan de man. Ik vind het best mooi dat de Heere dat zo in zijn schepping heeft gelegd.'Beeld Samuel Otte

Voor jonge orthodox-protestantse stellen verloopt de weg naar het huwelijk volgens vaste regels. Samenwonen is taboe, trouwen een must. Fotograaf Samuel Otte maakt er een fotoproject van.

Gerrit (27) en Sanne (25) Terreehorst. Zij is orthopedagoog, hij is (beroepbaar) predikant in de Hersteld Hervormde Kerk. Iets meer dan een half jaar geleden zijn ze getrouwd.

Hij: "Boven onze trouwkaart stond een tekst. 'Onze hulp is in de naam van de HEERE'. De Heere heeft ons aan elkaar gegeven. Toen we aan het leven samen begonnen, wilden we de zegen van de Heere hebben."

Zij: "We zijn daarom heel bewust niet gaan samenwonen."

Hij: "Het is de verkeerde volgorde om eerst te gaan samenwonen en dan nog te trouwen."

Zij: "Het is bij ons gebruikelijk om in de kerk te trouwen op dezelfde dag als het burgerlijk huwelijk. Dat hebben wij ook gedaan."

Hij: "Toen we 'ja' hadden gezegd in het gemeentehuis, zijn we meteen naar de kerk gegaan. Voordat je aan het leven samen begint wil je de zegen van de Allerhoogste hebben. Dat kan niet drie weken later. Trouwen is zoiets groots, dat kun je geen minuut volhouden zonder hulp van de Heere. Wij zijn ervan overtuigd dat God van ons vraagt om het op deze wijze te doen."

Zij: "Dit is wat de Bijbel volgens ons leert. Pas als je trouwt ben je echt een eenheid - lichamelijk, geestelijk, op alle gebieden."

Hij: "Die eenheid is zo mooi en belangrijk, dat het de bescherming van Gods zegen nodig heeft."

Zij: "Het geeft ons steun als je weet dat God erbij betrokken is. Misschien klinkt het een beetje gechargeerd, maar het huwelijk is tegenwoordig vaak: kun je het niet meer met elkaar vinden, dan ga je uit elkaar."

De christelijke weg
Hij: "In veel huwelijken draait het om de vraag: wat heeft het huwelijk mij te bieden. Het huwelijk wordt dan gezien als iets dat het leven nog perfecter maakt. Volgens ons draait het christelijke huwelijk om iets anders. Het gaat allereerst om de vraag: wat heb ik de ander te bieden. Onze taak is om bij elkaar te blijven. Dat is de christelijke weg. Als je veertig jaar samen blijft, is dat misschien niet het meest spannende. Maar mijn vraag is: is een spannend leven het goede leven? De belangrijkste vraag voor ons is: hoe blijf je trouw aan elkaar."

null Beeld Samuel Otte
Beeld Samuel Otte
Aline en Peter Thoutenhoofd. Beeld Samuel Otte
Aline en Peter Thoutenhoofd.Beeld Samuel Otte

Zij: "We hebben elkaar natuurlijk ook lief. Maar goed, er kunnen periodes komen dat de liefde minder is. Juist dan moet de trouw blijven staan. In die zin is het huwelijk ook een opdracht."

Hij: "Dit is onze gedachte: het is de trouw die de liefde draagt. Niet andersom. Het is niet zo: Ik blijf trouw zolang de liefde er is. Het gaat om het woord trouw. De trouw aan elkaar staat voorop, niet de liefde. Het laatste is natuurlijk ook belangrijk. Maar je belooft er ook te zijn voor elkaar als je het moeilijk hebt. Het heeft ook een heel praktische kant: je trouwt niet alleen voor de mooie momenten, maar juist ook voor de moeilijke. De trouw zal de liefde verdiepen. De realiteit is dat samenleven niet altijd over rozen gaat. Om die reden mag de huwelijksdag ook best iets plechtigs hebben."

Zij: "Stel, Gerrit of ik wordt invalide. Juist dan hoor je ook bij elkaar. Het huwelijk is geen balans van kosten en baten."

Hij: "We zijn nog maar net een half jaar getrouwd, dus we praten nog een beetje vanuit de theorie. In de praktijk zal het wel lastiger zijn."

Kinderzegen
Hij: "Wij geloven dat de eerste verantwoordelijkheid van de man is om voor het inkomen te zorgen en dat de eerste verantwoordelijkheid van de vrouw is om voor het gezin en de kinderen te zorgen. Ik sprak op vakantie in Israël met een orthodoxe jodin. Zij verwoordde het zo: de man is in een huwelijk de minister van buitenlandse zaken, de vrouw van binnenlandse zaken. Als je bent getrouwd, verdeel je de verantwoordelijkheden."

Zij: "In de praktijk is het natuurlijk niet zo zwart-wit. Ik werk als orthopedagoog, ook omdat Gerrit nog geen beroep heeft gekregen als predikant. Ik denk trouwens dat als hij dat nu al wel zou hebben, ik ook niet vijf dagen thuis zou zitten. Dat is denk ik wel kenmerkend voor onze generatie. Tien, vijftien jaar geleden werd daar nog anders over gedacht."

Hij: "Ik zegt niet tegen Sanne: jij mag niet werken."

Zij: "Als je tijd over hebt, dan mag je je talenten benutten."

Zij: "Wij verwachten trouwens ook een kindje."

Hij: "Als je trouwt moet je ook openstaan voor kinderen. Het huwelijk is gekoppeld aan de kinderzegen."

Zij: "Als de kleine er is, blijf ik thuis als het kan. Het zou niet natuurlijk zijn, naar mijn idee, dat ik vijf dagen zou werken en Gerrit thuis zou blijven om op de kleine te passen."

Hij: "Je moet het niet zo zien dat de vrouw het sloofje is. Het is wel zo, dat de taak van de man allereerst buitenshuis ligt. Dat staat ook zo in het huwelijksformulier. Dit is iets dat voor veel mensen moeilijk is om te begrijpen. We gaan hiermee in tegen de maatschappelijke tendens. De vrouw is meer toegerust om te zorgen voor kinderen dan de man. Ik vind het best mooi dat de Heere dat zo in zijn schepping heeft gelegd."

Samuel Otte
Samuel Otte (1980) werkt aan verschillende fotoprojecten waarin hij de cultuur van orthodoxe protestanten in beeld brengt. In de selectie op deze pagina's staat het huwelijk centraal. Otte portretteerde verschillende reformatorische stellen tijdens (de voorbereidingen van) hun huwelijk. Otte: "Wat ik interessant vind, is de zorgvuldige constructie van het christelijke huwelijk. Alles loopt volgens vaste regels: de verkering, de huwelijkscatechese, het verzamelen van een uitzet, het kopen van een huis. De liefde wordt in banen geleid. In het huwelijksformulier staat precies wat je te wachten staat. Je ziet het ook terug in de interieurs. Die zijn bij pasgetrouwde stellen tot in de puntjes verzorgd."

Naast de serie over het huwelijk is hij op dit moment bezig met een fotoproject over Nederlands calvinisme in Amerika en homoseksualiteit in de gereformeerde gezindte. Het moet uitmonden in een tentoonstelling en een fotoboek. Otte, die opgroeide in een orthodox-protestants gezin in Houten, studeert fotografie aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden