Liefde en dood in de commune

Emma Cline

Evie is 14. Ze fantaseert over seks met de oudere broer van haar vriendin Connie maar vreest niet speciaal genoeg te zijn voor hem: ze is niet mooi, haalt op school slechte cijfers en is alleen goed in nutteloze zaken als haar naam in bubbelletters op een envelop schrijven of op de radio precies dat liedje vinden dat ze graag wil horen.

In 'De meisjes' beschrijft de Amerikaanse debutante Emma Cline hoe Evie in een paar maanden het babyvet uit haar wangen en haar onschuld verliest, en daar hebben Connie en haar broer dan niets mee te maken. Nee, Evie ziet een glimp van haar toekomst in het lokale park, in de vorm van een meisje dat al lachend haar jurk naar beneden trekt en een felrode tepel ontbloot. Voor Evie heeft Suzanne, zoals het meisje heet, iets van een wilde bloem die eens in de vijf jaar in een bonte kleurenexplosie bloeit. Ze wil bij haar zijn.

Suzanne woont met andere meisjes in een vervallen ranch. Daar vormen ze - we zijn in het Californië van 1969 - een commune waarover ene Russell de scepter zwaait. Hij heeft zich gespecialiseerd in traag en mystiek rondwandelen terwijl hij hier en daar een aai over een bol geeft of een arm kort aanraakt. Wanneer hij Evie voor het eerst onder zijn discipelen opmerkt, zegt hij zacht 'je bent er', alsof hij al maanden op haar zit te wachten.

En misschien is dat ook wel zo, want een maagd van 14 had hij nog niet. Evie wordt dan ook meteen 'geofferd'.

Dat het misloopt met Russell en zijn aanhangsters kom je als lezer al gauw te weten. Als regisseerde ze een spannende film, zo monteert Cline zo nu en dan korte stills in haar roman, een beeld van iemand die met zijn opgerolde darmen op schoot zit, of van een kind dat zo erg verminkt is dat de politie er het geslacht niet van kan bepalen.

Je denkt meteen aan Charles Manson en zijn family die in 1969 het huis van Sharon Tate, de toen acht maanden zwangere vrouw van regisseur Roman Polanski, binnendrongen en daar een bloedbad aanrichtten. 'De meisjes' krijgt er iets aantrekkelijk fatalistisch door.

Cline heeft haar roman opgebouwd als een reusachtige flashback. Evie's leven is op een reeks mislukkingen uitgedraaid. Ze heeft de erfenis van haar grootmoeder er doorgejaagd en woont in het vakantiehuis van haar vroegere vriend Dan waar ze wordt opgeschrikt door indringers, wat haar meteen aan de misdaden van de commune herinnert.

Vanuit het heden oordeelt Evie over de hippietijd, en het resultaat doet denken aan 'Drop City' van T.C. Boyle, maar dan strakker en preciezer geschreven. Al die mystiek diende alleen om misbruik en onkunde te verbergen, ziet Evie nu in. Russells commune verhongerde zowat en de kinderen werden aan hun lot overgelaten omdat de ouders de hele tijd stoned waren. "Achteraf bedacht ik dat wat ik aanzag voor vriendelijkheid misschien eerder een verhulde leegte was."

Aan de uiteindelijke moordpartij heeft Evie niet meer deelgenomen, maar ze was er misschien wel toe in staat geweest. De waanzin van de een versterkte die van de ander, tot de hele commune doldraaide.

Suzanne, de vrouw voor wie Evie in de commune was gebleven, redt haar door haar weg te sturen en haar het leven te geven dat ze zelf niet kon leiden. Van de generositeit van dat gebaar raakt Evie doordrongen op het einde van deze knappe, intrigerende roman die uiteindelijk niet zozeer over Russells commune gaat, noch over de misdaden die in zijn naam werden gepleegd en die aan het hippiebestaan een einde maakten, maar wel over de kracht van de liefde.

Emma Cline: De meisjes (The Girls) Vert. Tjadine Stheeman. Lebowski; 313 blz. euro 19,99

In Californië groeide Emma Cline (27) op, als een van vijf kinderen van de oprichter van een wijngaard. Eerst acteerde Cline, daarna sloot ze een lucratief contract met een uitgever voor haar debuut, een verhalenbundel en nog een roman.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden