liedje van de week

JORIS BELGERS

zwart-wit

Michael Kiwanuka Black Man in a White World

Vorige week verscheen 'Love & Hate', het tweede album van de Britse singer/songwriter Michael Kiwanuka. Het is één van de mooiere platen van het jaar, vol bitterzoete soulfolk waarop Kiwanuka met zijn diep-broeierige stem vooral zijn moeizame relaties be zingt.

Eén nummer steekt er bovenuit. Eentje die niet over vrouwenproblemen gaat, maar waar albumtitel 'Love & Hate' misschien nog het beste bij past. 'Black Man in a White World': het moge duidelijk zijn waar het over gaat.

Het begin is sterk in al zijn eenvoud: handgeklap op de halve tel, met alleen Kiwanuka's stem, I've been loooow, I've been high. Nadat de gitaar opkomt dijt het nummer langzaam uit, via doffe drums tot strijkpartijen. En steeds weer dat terugkerende refrein. Als mantra. Een zwarte man in een witte wereld. Het knappe van het nummer is dat het net zo zomers als melancholisch klinkt, net zo hoopvol als uitzichtloos.

De in Londen opgegroeide zanger, als kind van Oegandese ouders, schreef het over zijn zoektocht naar identiteit. Over er niet bijhoren, over ongelijkheid maar te moeten accepteren en ermee te leren leven, en hoe oneerlijk dat alles is. Kiwanuka legt precies de vinger op dat schrijnende pijnpunt.

Maar het recente politiegeweld in de de VS, de schietpartijen in Minnesota, Baton Rouge, Dallas, geven het nummer meer mee dan alleen zijn eigen ervaringen. "I'm in love but I'm still sad / I've found peace but I'm not glad."

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden